Nazareno Lanciotti

Urodził się w skromnej rodzinie w Rzymie; był synem murarza Giacomo i gospodyni domowej Antonietty. Miał dwie siostry, Francę i Annę Marię. Formację kapłańską odebrał w seminarium w Subiaco, gdzie studiował filozofię i teologię. Święcenia przyjął 29 czerwca 1966 roku. Przez pierwsze pięć lat posługiwał jako wikariusz w rzymskiej parafii św. Jana Chryzostoma w dzielnicy Montesacro, skupiając się głównie na pracy z młodzieżą^[1].

Zafascynowany ideami rodzącej się wówczas organizacji Operacja Mato Grosso, w 1971 roku uzyskał zgodę biskupa na wyjazd misyjny. W styczniu 1972 roku osiadł w osadzie Jauru (stan Mato Grosso), na trudnym logistycznie pograniczu brazylijsko-boliwijskim. W tamtym czasie miejscowość była pozbawiona elektryczności, bieżącej wody i szkół^[1].

W ciągu 30 lat pracy misyjnej Lanciotti dokonał transformacji regionu:

• 12 października 1976 roku doprowadził do erygowania parafii Matki Bożej na Kolumnie (port. Nossa Senhora del Pilar);
• założył 57 wiejskich wspólnot kościelnych i wyszkolił ok. 200 szafarzy Eucharystii;
• w 1974 roku rozbudował przychodnię w jeden z najnowocześniejszych szpitali w regionie;
• ufundował dom opieki „Niepokalane Serce Maryi” dla opuszczonych chorych;
• w 1978 roku otworzył szkołę dla 600 dzieci (zapewniając im pełne wyżywienie), a w 1981 roku niższe seminarium duchowne, z którego wywodzi się kilkunastu kapłanów^[2].

Jego styl duszpasterski, oparty na częstej spowiedzi, różańcu i adoracji, porównywany był do posługi św. Jana Marii Vianneya. Jako krajowy lider Ruchu Kapłańskiego za Maryję organizował wielotysięczne wieczerniki modlitewne w całej Brazylii^[1].

Działalność duszpasterska Lanciottiego, uderzająca w interesy handlarzy narkotyków, sutenerów oraz lokalnych loż masońskich, stała się przyczyną wyroku śmierci wydanego przez grupy przestępcze^[1].

11 lutego 2001 roku, w rocznicę objawień w Lourdes, w wieczorową porą ks. Nazareno jadł kolację w domu parafialnym w towarzystwie przyjaciół. Do budynku wtargnęło dwóch zamaskowanych sprawców, którzy domagali się otwarcia sejfu. Duchowny wyjaśnił, że w parafii nie ma sejfu^[1].

Napastnicy, mimo posiadania broni, nie ukradli pieniędzy, które obecni mieli przy sobie. Zamiast tego zmusili przyjaciół misjonarza do udziału w tzw. rosyjskiej ruletce. Przed opuszczeniem domu jeden ze sprawców podszedł do duchownego, szepcząc mu do ucha: „Jestem diabłem... Przyszedłem cię zabić, bo za bardzo nas dręczysz”. Padł strzał w tył głowy; kula utkwiła w kręgosłupie szyjnym^[1].

Następnego dnia ks. Nazareno został przetransportowany drogą lotniczą do szpitala w Cuiabá, a 13 lutego na oddział intensywnej terapii szpitala syryjsko-libańskiego w São Paulo. Zmarł po dziesięciu dniach agonii, 22 lutego 2001 roku – w święto Katedry św. Piotra^[1][2]. Zgodnie ze swoją wolą, został pochowany w Jauru – mieście, któremu poświęcił niemal 30 lat życia^[3][1].