Neophya
| Neophya | |||
| Selys, 1881[1][2] | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina |
Neophyidae | ||
| Rodzaj |
Neophya | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Neophya rutherfordi Selys, 1881 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Rozmieszczenie geograficzne
Do rodzaju należy jeden współczesny gatunek występujący w Afryce Zachodniej i Środkowej[3]. Opisano też wymarły gatunek kopalny z brytyjskiej wyspy Wight[4][5].
Systematyka
Rodzaj Neophya wprowadził w 1881 roku belgijski polityk i zoolog Edmond de Sélys Longchamps dla nowo opisanego gatunku Neophya rutherfordi[1][2].
Dawniej rodzaj ten zaliczany był do wprowadzonej w 1940 roku przez Tillyarda i Frasera podrodziny Neophyinae w obrębie szklarkowatych (Corduliidae)[6] lub do nieuznawanej obecnie rodziny Cordulephyidae[7]. W 2013 roku Dijkstra i inni, na podstawie badań filogenetycznych, zakwalifikowali szereg rodzajów z nadrodziny Libelluloidea, w tym Neophya, jako incertae sedis[7]; następnie ta grupa rodzajów była przez niektórych autorów tymczasowo zaliczana do rodziny Synthemistidae[8]. W 2025 roku Goodman i inni, na podstawie kompleksowych badań molekularnych zestawionych z oceną cech morfologicznych, przywrócili i zrewidowali takson Neophyinae, podnosząc go do rangi rodziny (Neophyidae); w tej nowo zdefiniowanej rodzinie umieścili dwa rodzaje: Neophya i wymarły Palaeophya[4][5].
Etymologia
Neophya: gr. νεος neos „nowy, niedawny, młody”[9]; φυή phyē „wzrost, postura”[10][11].
Podział systematyczny
Do rodzaju należy jeden żyjący gatunek[1]:
- Neophya rutherfordi Selys, 1881
oraz wymarły gatunek kopalny z późnego eocenu[4]:
- Neophya legrandi Nel & Fleck, 2013
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Paulson, D., Schorr, M., Abbott, J., Bota-Sierra, C., Deliry, C., Dijkstra, K.-D. & Lozano, F. (koordynatorzy), World Odonata List [online], OdonataCentral, University of Alabama, 2026 [dostęp 2026-03-31] (ang.).
- 1 2 E. de Selys-Longchamps, Neophya Selys, nouveau genre de Cordulines, „Comptes-rendus des séances de la Société entomologique de Belgique”, seria 3 t. 1, Bruxelles 1881, XV–XVIII (fr.).
- ↑ wynik wyszukiwania: Neophya, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2026-03-31] (ang.).
- 1 2 3 Aaron Goodman i inni, Systematic and taxonomic revision of emerald and tigertail dragonflies (Anisoptera: Synthemistidae and Corduliidae), „Systematic Entomology”, 51 (1), 2026, DOI: 10.1111/syen.70000 (ang.).
- 1 2 André Nel, Gunther Fleck, Dragonflies and damselflies (Insecta: Odonata) from the Late Eocene of the Isle of Wight, „Earth and Environmental Science Transactions of the Royal Society of Edinburgh”, 104 (3–4), 2013, s. 283–306, DOI: 10.1017/S175569101400005X (ang.).
- ↑ Henrik Steinmann, World Catalogue of Odonata Vol. II Anisoptera, Berlin, Nowy Jork: Walter de Gruyter, 1997 (seria: The Animal Kingdom, cz. 111), s. 314.
- 1 2 Klaas-Douwe B. Dijkstra i inni, The classification and diversity of dragonflies and damselflies (Odonata). W: Zhang, Z.-Q. (red.) Animal Biodiversity: An Outline of Higher-level Classification and Survey of Taxonomic Richness (Addenda 2013), „Zootaxa”, 3703 (1), 2013, s. 36–45, DOI: 10.11646/zootaxa.3703.1.9 (ang.).
- ↑ D. Paulson, M. Schorr & C. Deliry, World Odonata List, 4 grudnia 2022 [zarchiwizowane 2022-12-06] (ang.).
- ↑ Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 165, OCLC 11069271 (ang.).
- ↑ Ian Endersby, Heinrich Fliedner, The naming of Australia’s dragonflies, Busybird Publishing, 2015, s. 179, ISBN 978-1-925260-62-5 [zarchiwizowane z adresu 2024-10-09] (ang.).
- ↑ Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 196, OCLC 11069271 (ang.).