Nitryfikacja
Nitryfikacja – proces utleniania amoniaku i soli amonowych do azotynów i azotanów prowadzony przez bakterie nitryfikacyjne.
Azotany powstałe w tym procesie mogą zostać przyswojone przez rośliny lub ulegać akumulacji, czego efektem może być powstanie złóż saletry. Proces ten zachodzi w warunkach tlenowych i jest dwufazowy. W fazie pierwszej bakterie z rodzaju np. Nitrosomonas i Nitrosospira utleniają jony amonowe do azotynów:
Reakcja ta przebiega dwuetapowo, z pośrednim wytworzeniem hydroksyloaminy[1]. Jony azotynowe następnie są utleniane przez bakterie z rodzaju np. Nitrobacter do azotanów:
2NO2− + O2 → 2NO3− (ΔG°′ = −76 kJ/mol)
Warunki nitryfikacji autotroficznej:
- pH od 5,5 do 9 (optymalnie 7,5)
- zawartość tlenu rozpuszczonego minimum 2 mg O2/dm³ oraz teoretycznie 4 mg O2/mg NH4+
- obecność mikroelementów Ca, Fe, Cu, Mg, P
- gazowy amoniak o stężeniu poniżej 1 mg/dm³ (jest toksyczny dla nitryfikatorów)
- brak innych toksycznych związków (fenoli, antybiotyków itp.)
- obecność dwutlenku węgla lub węglanów jako źródła węgla dla autotrofów
- neutralizacja (np. przez dodatek kredy) powstającego kwasu azotawego, który hamuje obie fazy nitryfikacji
Nitryfikacja nie jest procesem odwrotnym do denitryfikacji.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ P. Chain, J. Lamerdin, F. Larimer, W. Regala i inni. Complete genome sequence of the ammonia-oxidizing bacterium and obligate chemolithoautotroph Nitrosomonas europaea.. „J Bacteriol”. 185 (9), s. 2759–2773, 2003. DOI: 10.1128/JB.185.9.2759-2773.2003. PMID: 12700255.
Bibliografia
- Władysław J.H. Kunicki-Goldfinger: Życie bakterii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1982. ISBN 978-83-01-14378-7.
- Ewa Klimiuk, Maria Łebkowska: Biotechnologia w ochronie środowiska. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003. ISBN 83-01-14067-4.