Noah Kahan

Noah Kahan
Ilustracja
Kahan (2025)
Imię i nazwisko

Noah Berkenkamp Kahan

Data i miejsce urodzenia

1 stycznia 1997
Strafford

Instrumenty

śpiew, mandolina, gitara

Gatunki

folk, pop

Zawód

piosenkarz, autor tekstów

Aktywność

od 2016

Wydawnictwo

Republic, Universal, Mercury

Strona internetowa

Noah Berkenkamp Kahan (ur. 1 stycznia 1997 w Strafford)[1][2] – amerykański piosenkarz i autor tekstów. Jego przełomowy singel „Hurt Somebody” zdobył status złotej płyty w Stanach Zjednoczonych i notowany był na wielu międzynarodowych rynkach muzycznych[3]. Singel oraz minialbum o tym samym tytule poprzedziły premierę jego debiutanckiego albumu Busyhead (2019). W ciągu kolejnych pięciu lat ukazały się dwie następne płyty: I Was / I Am (2021) oraz Stick Season (2022). Drugi z tych albumów okazał się jego wielkim przełomem komercyjnym i przyniósł mu w 2023 roku nominację do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy nowy artysta. W 2026 roku na rynku pojawił się jego czwarty album, The Great Divide, który pobił rekordy odtworzeń w serwisach streamingowych oraz sprzedaży płyt winylowych jako debiutujący na pierwszym miejscu listy Billboard 200 album rockowy. Wydarzenie to poprzedziło The Great Divide Tour – jego pierwszą trasę koncertową po stadionach.

Wczesne życie

Kahan urodził się w Strafford w stanie Vermont, gdzie wychowywał się na farmie choinek[4][5]. Jego ojciec, Josh Kahan, nauczył go grać na gitarze, natomiast matka, Lauri Berkenkamp – zawodowo pisząca poradniki dla rodziców – nauczyła go pisać teksty[5][6][7]. Ojciec artysty jest Żydem, a matka chrześcijanką; Kahan wielokrotnie podkreślał, że żydowskie korzenie odgrywają dużą rolę w jego tożsamości[8]. Jest trzecim z czwórki rodzeństwa[6]. Kahan zaczął pisać piosenki w wieku ośmiu lat i udostępniał je na platformach SoundCloud oraz YouTube, gdzie jego twórczość zaczęła zyskiwać popularność. Swój pierwszy profesjonalny instrument otrzymał w wieku dziesięciu lat[9]. Uczęszczał do Hanover High School w Hanover w stanie New Hampshire[6][10].

Kariera

Kahan rozpoczął swoją karierę w 2017 roku od współpracy z wytwórnią Republic Records[5], a jego pierwszym sukcesem na amerykańskich listach przebojów stał się singel „Hurt Somebody” z gościnnym udziałem Julii Michaels[11], który promował wydany w 2019 roku debiutancki album Busyhead[5]. Wcześniej artysta pojawił się także w utworze „Tough” u boku Quinn XCII[12], a w czasie pandemii w 2020 roku wydał minialbum Cape Elizabeth z popularną piosenką „Maine”[13][14], po którym we wrześniu 2021 roku premierę miała jego druga płyta studyjna I Was / I Am[15].

Prawdziwy przełom w jego karierze nastąpił wraz z premierą singla „Northern Attitude” oraz wydaniem w październiku 2022 roku folkowego albumu Stick Season, który otworzył mu drzwi do mainstreamowej popularności[16][17]. Tytułowy utwór „Stick Season” stał się globalnym megahitem, zdobywając pierwsze miejsca na listach przebojów w Wielkiej Brytanii[18] i Australii[19] oraz docierając do pierwszej dziesiątki amerykańskiego zestawienia Billboard Hot 100[20]. Sukces ten zaowocował nominacją do nagrody Grammy w kategorii Najlepszy nowy artysta oraz umieszczeniem Kahana na prestiżowej liście magazynu Time TIME100 Next w 2023 roku[21][22]. Projekt doczekał się rozszerzonych wersji, takich jak Stick Season (We’ll All Be Here Forever) oraz ostatecznej edycji Stick Season (Forever) z lutego 2024 roku[23], na których znalazły się nowe wersje utworów nagrane z różnymi gwiazdami – w tym „Dial Drunk” z Postem Malone[24], „Call Your Mom” z Lizzy McAlpine[25], „She Calls Me Back” z Kacey Musgraves[26], „Everywhere, Everything” z Gracie Abrams[27], „Homesick” z Samem Fenderem[28], „You’re Gonna Go Far” z Brandi Carlile[29], „Paul Revere” z Gregorym Alanem Isakovem[29] oraz nowa wersja „Northern Attitude” z Hozierem[30].

W międzyczasie Kahan zaśpiewał gościnnie w utworze „Sarah’s Place” Zacha Bryana[31], wydał album koncertowy Live From Fenway Park w sierpniu 2024 roku[32], a także założył fundację zdrowia psychicznego „The Busyhead Project”, która zyskała tak duże uznanie, że gubernator Vermont ogłosił 19 września 2024 roku oficjalnym dniem tej inicjatywy[33].

W 2025 roku Kahan wystąpił na Festiwalu Glastonbury[34].

24 kwietnia 2026 roku wydał swój czwarty album studyjny zatytułowany The Great Divide[35][36]. Płytę promowały single „The Great Divide” oraz „Porch Light”, a samo wydawnictwo odniosło ogromny sukces komercyjny, debiutując w maju 2026 roku na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów UK Album Chart[37] oraz amerykańskiej Billboard 200[38].

Życie prywatne

23 sierpnia 2025 roku Kahan poślubił swoją wieloletnią partnerkę, Brennę Nolan, podczas prywatnej ceremonii w Strafford w stanie Vermont[39]. Para mieszka na stałe w Vermont[5].

Kahan otwarcie opowiada o swoich doświadczeniach z zaburzeniami lękowymi, depresją oraz zaburzeniami dysmorficznymi[5][6][40]. Tworzy muzykę poruszającą temat zdrowia psychicznego, a jednocześnie często podchodzi do swoich zmaganiach z dystansem, żartując z nich w mediach społecznościowych oraz podczas koncertów[41].

Dyskografia

Albumy studyjne

  • Busyhead (2019)[42]
  • I Was / I Am (2021)[15]
  • Stick Season (2022)[43]
  • The Great Divide (2026)[44]

EP-ki

  • Hurt Somebody (2018)[45]
  • Cape Elizabeth (2020)[46]

Albumy koncertowe

  • Live From Fenway Park (2024)[47]

Trasy koncertowe

  • The Busyhead Tour (2019)[48]
  • The I Was / I Am Tour (2021)[49]
  • The Stick Season Tour (2022–2023)[50][51]
  • The Stick Season (We'll All Be Here Forever) Tour (2024)[52][53]
  • The Great Divide Tour (2026)[54][55]

Przypisy

  1. ↑ Shanté Honeycutt, Takeover Tuesday: Noah Kahan Gets Lost in the Music (and Mexico) [online], Billboard, 17 kwietnia 2018 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  2. ↑ Madison E. Goldberg, Noah Kahan Reflects on a Year of 'Change' and Looks Ahead on His Birthday: 'I Hope 29 Teaches Me Even Half as Much' [online], People, 1 stycznia 2026 (ang.).
  3. ↑ RIAA Certifications: Noah Kahan – Hurt Somebody feat. Julia Michaels [online], RIAA [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  4. ↑ Mitch Mosk, Interview: Inside Noah Kahan's Beautiful Mess [online], Atwood Magazine, 28 marca 2019 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 Makena Gera, Meet Noah Kahan, the Voice of an Emotionally Evolved Generation [online], Boston Magazine, 31 sierpnia 2023 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  6. 1 2 3 4 Matthew F. Smith, Watch: Musician Noah Kahan performs 'Stick Season' and dishes on TikTok stardom [online], Vermont Public [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  7. ↑ Rebecca Aizin, All About Noah Kahan's Parents, Lauri Berkenkamp and Josh Kahan [online], People, 22 lipca 2024 (ang.).
  8. ↑ Andrew Unterberger, How Noah Kahan Turned ‘Stick Season’ Into The Gift That Keeps On Giving [online], Billboard, 25 stycznia 2024 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  9. ↑ Emine Saner, The secret life of Noah Kahan: pop’s sudden superstar on No 1s, packed arenas – and impostor syndrome, „The Guardian”, 19 lutego 2024, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  10. ↑ Noah Kahan talks small town dreams, anxiety, and why you shouldn't lend him your car [online], Nine.com.au, 15 maja 2018 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  11. ↑ Thomas Bleach, Interview: Noah Kahan [online], Bleached, 20 stycznia 2019 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  12. ↑ Noah Kahan – Tough (2018). Track profile. Dork Magazine 2026-05-30. [dostęp 2026-06-01].
  13. ↑ Mitch Mosk, Escape & Inspiration: Noah Kahan's 'Cape Elizabeth' EP Is Pure Acoustic Gold [online], Atwood Magazine, 1 maja 2020 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  14. ↑ Maine by Noah Kahan: Chart history [online], Official Charts Company (ang.).
  15. 1 2 I Was / I Am – Noah Kahan [online], Music tracker.
  16. ↑ The Sound Cafe, Noah Kahan Shows 'Northern Attitude' On New Single Ahead Of Album Release + Tour [online], The Sound Cafe, 21 września 2022 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  17. ↑ Brent Hallenbeck, Noah Kahan goes all in on Vermont for new album 'Stick Season' [online], Burlington Free Press [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  18. ↑ Noah Kahan’s Stick Season secures first Number 1 of 2024, and first for Vermont singer-songwriter, „Official Charts” [dostęp 2026-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2025-11-25] (ang.).
  19. ↑ Lars Brandle, Noah Kahan Lands First No. 1 In Australia With ‘Stick Season’ [online], Billboard, 2 lutego 2024 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  20. ↑ Noah Kahan (Billboard Hot 100) [online], Billboard [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  21. ↑ Chris Willman, Noah Kahan on Becoming One of 2023’s Biggest Music Breakouts: How ‘Stick Season’ Made America Fall in Love With Seasonal Affective Disorder [online], Variety, 21 grudnia 2023 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  22. ↑ Mikaela Shiffrin, Noah Kahan [online], Time, 13 września 2023 (ang.).
  23. ↑ Briley Turpin, Ann Korwan, Noah Kahan releases “Stick Season (Forever)” [online], The Appalachian, 13 lutego 2024 [dostęp 2026-06-01].
  24. ↑ Tomás Mier, Post Malone and Noah Kahan Can't Stop Drinking About You on 'Dial Drunk' [online], Rolling Stone, 18 lipca 2023 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  25. ↑ Maxim Mower, Noah Kahan to Release New Version of ‘Call Your Mom’ with Lizzy McAlpine. Holler [online], holler.country [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  26. ↑ Maxim Mower, ‘She Calls Me Back’ by Noah Kahan & Kacey Musgraves – Lyrics & Meaning. Holler [online], holler.country [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  27. ↑ Kory Grow, Noah Kahan and Gracie Abrams Get Morbid on Gruesome Love Song 'Everywhere, Everything' [online], Rolling Stone, 1 grudnia 2023 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  28. ↑ Lars Brandle, Noah Kahan and Sam Fender Set ‘Homesick’ Collaboration [online], Billboard, 17 stycznia 2024 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  29. 1 2 Noah Kahan’s New Album ’Stick Season (Forever)’: Everything To Know [online], UPROXX, 7 lutego 2024 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  30. ↑ Świeżo nominowany do Grammy Noah Kahan łączy siły z Hozierem w nowej wersji „Northern Attitude” – CGM.pl [online], CGM, 19 listopada 2023 [dostęp 2026-06-01].
  31. ↑ Maxim Mower, ‘Sarah's Place’ by Zach Bryan & Noah Kahan – Lyrics & Meaning. Holler [online], holler.country [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  32. ↑ Clare Gehlich, Noah Kahan will release 'Live From Fenway Park' album next Friday and new unreleased single [online], // MELODIC Magazine, 23 sierpnia 2024 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  33. ↑ Singer-songwriter Noah Kahan gets his own day in Vermont [online], WCAX, 18 września 2024 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  34. ↑ Noah Kahan admits he got famous UK landmark wrong [online], The Independent, 29 czerwca 2025 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  35. ↑ Heather Alterisio, 'The songs are the words I would say if I could': Noah Kahan reveals release date for new album, 'The Great Divide' [online], Boston.com, 28 stycznia 2026 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  36. ↑ Noah Kahan wraca z „The Great Divide” – jednym z najgłośniejszych albumów roku [online], media.universalmusic.pl [dostęp 2026-06-02].
  37. ↑ Noah Kahan secures historic second number 1 album with ‘The Great Divide’ [online], Music-News.com [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  38. ↑ Keith Caulfield, Noah Kahan Earns First No. 1 Album on Billboard 200 With ‘The Great Divide’ [online], Billboard, 3 maja 2026 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  39. ↑ Ariana Quihuiz, Who Is Noah Kahan's Wife? All About Brenna, Who Is Featured in His Netflix Documentary [online], People, 13 kwietnia 2026 (ang.).
  40. ↑ Hannah Ewens, On the road with Noah Kahan, where men feel free to cry along [online], British GQ, 19 czerwca 2024 [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  41. ↑ The rapid rise of Noah Kahan – The Eagle [online], www.theeagleonline.com [dostęp 2026-06-01] (ang.).
  42. ↑ Mitch Mosk, Review: Noah Kahan's Intimate 'Busyhead' Is a Powerfully Moving Debut Album [online], Atwood Magazine, 14 czerwca 2019 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  43. ↑ Noah Kahan breaks the silence with new song, album release date [online], Noah Kahan breaks the silence with new song, album release date – The Post [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  44. ↑ Steven J. Horowitz, Noah Kahan Announces Fourth Album ‘The Great Divide’ [online], Variety, 28 stycznia 2026 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  45. ↑ Mitch Mosk, EP Review: Noah Kahan's 'Hurt Somebody' Triumphs with Heartache & Doubt [online], Atwood Magazine, 17 stycznia 2018 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  46. ↑ Mitch Mosk, Escape & Inspiration: Noah Kahan's 'Cape Elizabeth' EP Is Pure Acoustic Gold [online], Atwood Magazine, 1 maja 2020 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  47. ↑ Noah Kahan releases live from Fenway Park album today – Press Releases – Universal Music Canada [online], www.universalmusic.ca [dostęp 2026-06-02].
  48. ↑ m, Noah Kahan Announces Debut Album Busyhead and Headlining Tour This Fall [online], That Eric Alper, 8 kwietnia 2019 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  49. ↑ Noah Kahan's 2021 Concert & Tour History. Concert Archives [online], www.concertarchives.org [dostęp 2026-06-02].
  50. ↑ Ashley Sinclair, Noah Kahan Stick Season Tour 2022! – Barrystickets.com, „Barrystickets.com”, 11 lipca 2022 [dostęp 2026-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-15] (ang.).
  51. ↑ Noah Kahan announces new summer 2023 “Stick Season Tour” [online], thunderbirdarena.ubc.ca [dostęp 2026-06-02].
  52. ↑ Abby Jones, Noah Kahan unveils 2024 "We’ll All Be Here Forever Tour" [online], Consequence, 26 września 2023 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  53. ↑ Will Schube, Noah Kahan Announces More ‘We’ll All Be Here Forever’ Tour Dates [online], uDiscover Music, 26 września 2023 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  54. ↑ Nick Stockton, Noah Kahan Just Announced The Great Divide Tour for Summer 2026 [online], American Songwriter, 2 lutego 2026 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  55. ↑ Lars Brandle, Noah Kahan’s ‘Great Divide’ Tour Is Heading to Europe, Australasia [online], Billboard, 10 kwietnia 2026 [dostęp 2026-06-02] (ang.).