Notiophilus semistriatus

	Notiophilus semistriatus
	Say, 1823
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze drapieżne
Rodzina	biegaczowate
Podrodzina	leszowe
Plemię	Notiophilini
Rodzaj	wyszczerek
Gatunek	Notiophilus semistriatus
Synonimy
	Notiophilus solodovnikovi Barsevskis, 2001; Notiophilus coloradensis Casey, 1920; Notiophilus americanus Harris, 1869; Notiophilus punctatus LeConte, 1850; Notiophilus confusus LeConte, 1847; Nothiophilus semistriatus Say, 1823;
	Notiophilus solodovnikovi Barsevskis, 2001; Notiophilus coloradensis Casey, 1920; Notiophilus americanus Harris, 1869; Notiophilus punctatus LeConte, 1850; Notiophilus confusus LeConte, 1847; Nothiophilus semistriatus Say, 1823;

Notiophilus semistriatus – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny leszowych.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1823 roku przez Thomasa Saya na łamach „Transactions of the American Philosophical Society”^[1]^[2].

Morfologia

Chrząszcz o zarysie ciała bardziej przysadzistym niż w przypadku N. aquaticus i N. borealis. Wierzch ciała ma lśniąco czarny z mosiężnym połyskiem metalicznym, przy czym każda z pokryw ma jasną, półksiężycowatą plamkę wierzchołkową^[3].

Głowa ma na czole pięć wzdłużnych bruzd między szerszymi bocznymi rowkami. Czułki są ubarwione ciemno z jasnymi członami od pierwszego do czwartego. Ostatni i przedostatni człon głaszczków szczękowych oraz ostatni człon głaszczków wargowych są ciemno ubarwione. U samca wierzchołkowy człon głaszczków wargowych jest stosunkowo mocno rozszerzony i na szczycie ścięty^[3].

Przedplecze ma krawędzie boczne wyraźnie esowate, mocniej niż u N. aquaticus i N. boralis wycięte przed tylnymi kątami. Pokrywy mają po jednym chetoporze (punkcie szczecinkowym) wierzchołkowym każda. Drugi międzyrząd pokryw jest stosunkowo wąski jak na wyszczerka^[3]. Występują zarówno osobniki o skrzydłach tylnych w pełni wykształconych (formy długoskrzydłe), jak i osobniki nielotne o skrzydłach skróconych (formy krótkoskrzydłe)^[4]. Odnóża mają ciemne uda i stopy^[3].

Ekologia i występowanie

Owad rozmieszczony od nizin po góry, gdzie dochodzi do pięter subalpejskiego i alpejskiego, osiągając rzędne 3200 m n.p.m. Zamieszkuje skraje lasów, polany, przesieki, przydroża, nieużytki, sady i żywopłoty. Zasiedla stosunkowo suche stanowiska otwarte do półcienistych o skąpej i niskiej roślinności. Spotykany jest na podłożu piaszczystym, żwirowym, skalistym i torfowym. Bytuje głównie wśród ściółki, mchów i porostów, czasem wspinając się na drzewa^[4].

Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się od stycznia do grudnia, przy czym nowe ich pokolenie ukazuje się w maju lub czerwcu. Biegają w dni słoneczne, natomiast w dni chłodne czy pochmurne chowają się pod mchami, kamieniami, opadłymi liśćmi i w kępkach roślin. Zimę spędzają pod mchami i opadłym listowiem^[4].

Gatunek nearktyczny^[5] o szerokim rozmieszczeniu^[3]. W Kanadzie podawany jest z Alberty, Kolumbii Brytyjskiej, Labradoru, Manitoby, Nowej Szkocji, Ontario, Quebecu i Jukonu. W Stanach Zjednoczonych znany jest z Arkansas, Arizony, Connecticut, Dakoty Południowej, Delaware, Dystryktu Kolumbii, Georgii, Iowy, Illinois, Karoliny Północnej, Karoliny Południowej, Kolorado, Kansas, Kentucky, Massachusetts, Marylandu, Michigan, Minnesoty, Missouri, Montany, New Hampshire, New Jersey, Nowego Jorku, Nowego Meksyku, Ohio, Oklahomy, Pensylwanii, Wirginii, Wirginii Zachodniej i Wyoming^[4].

Przypisy

↑ T.L. Say. Descriptions of insects of the families of Carabici and Hydrocanthari of LATREILLE, inhabiting North America. „Transactions of the American Philosophical Society (New Series)”. 2, s. 1-109, 1823.
↑ WolfgangW. Lorenz WolfgangW., Notiophilus semistriatus Say, 1823 in: CarabCat, O.O. Bánki i inni red. [online], Catalogue of Life Checklist, 10 lipca 2025 [dostęp 2025-08-04] .
1 2 3 4 5 H.C. Fall. A review of the North American species of Notiophilus. „Psyche”. 13 (4), s. 81-92, 1906.
1 2 3 4 Terry L. Erwin: A Treatise on the Western Hemisphere Caraboidea (Coleoptera). Their classification, distribution, and ways of life. Volume I. Trachypachida, Carabidae - Nebriiformes 1. Sofia, Moskwa: Pensoft Publishers, 2007, s. 59-60. ISBN 978-954-642-298-9.
↑ Arvīds Barševskis. Biogeography of the genus Notiophilus Dumeril, 1806 (Coleoptera: Carabidae). „Baltic Journal of Coleopterology”. 7 (1), 2007. ISSN 1407-8619.

[Say-1] T.L. Say. Descriptions of insects of the families of Carabici and Hydrocanthari of LATREILLE, inhabiting North America. „Transactions of the American Philosophical Society (New Series)”. 2, s. 1-109, 1823.

[col-2] WolfgangW. Lorenz WolfgangW., Notiophilus semistriatus Say, 1823 in: CarabCat, O.O. Bánki i inni red. [online], Catalogue of Life Checklist, 10 lipca 2025 [dostęp 2025-08-04] .

[Fall-3] 1 2 3 4 5 H.C. Fall. A review of the North American species of Notiophilus. „Psyche”. 13 (4), s. 81-92, 1906.

[Erwin-4] 1 2 3 4 Terry L. Erwin: A Treatise on the Western Hemisphere Caraboidea (Coleoptera). Their classification, distribution, and ways of life. Volume I. Trachypachida, Carabidae - Nebriiformes 1. Sofia, Moskwa: Pensoft Publishers, 2007, s. 59-60. ISBN 978-954-642-298-9.

[Barševskis-5] Arvīds Barševskis. Biogeography of the genus Notiophilus Dumeril, 1806 (Coleoptera: Carabidae). „Baltic Journal of Coleopterology”. 7 (1), 2007. ISSN 1407-8619.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]