Nowa Telewizja Warszawa

Nowa Telewizja Warszawa
Ilustracja
Rozpoczęcie nadawania

1992-12-05 5 grudnia 1992(dts)

Zakończenie nadawania

1994-08-28 28 sierpnia 1994(dts)

Format obrazu

4:3

Systemy
emisji sygnału

analogowy

Kraj nadawania

 Polska

Język

polski

Siedziba

Warszawa

Nowa Telewizja Warszawa, NTW – prywatna naziemna stacja telewizyjna z Warszawy. Swój program nadawała w latach 1992–1994. Zlikwidowana przez KRRiT, gdyż nie otrzymała koncesji i nadawała na częstotliwościach należących do Wojska Polskiego.

Historia

Nowa Telewizja Warszawa była trzecią prywatną stacją telewizyjną w Warszawie, zaraz po Studio Ursynat[1] oraz Top Canal. Założona została przez Michała Komara. Rozpoczęła nadawanie 5 grudnia 1992 roku[2]. W okresie poprzedzającym rozpoczęcie działalności była współtworzona przez Mirosława Chojeckiego i Gabriela Meretika. Głównym reżyserem był Krzysztof Wyszyński. Od 1993 roku transmitowała wraz z innymi lokalnymi stacjami z całej Polski program Polonii 1[3].

NTW jako pierwsza telewizja prywatna emitowała swoje produkcje dla całej sieci Polonii 1. We wszystkich stacjach lokalnych o tej samej porze emitowano kopiowane w centrali i rozwożone po kraju kurierami kasety z materiałami sieciowymi. Pierwsza i jedyna bezpośrednia transmisja satelitarna odbyła się 25 czerwca 1994 roku podczas programu A Teraz Konkretnie, w którym na żywo przeprowadzono rozmowę z urzędującym Prezydentem RP Lechem Wałęsą[4]. Transmisję mogli zobaczyć widzowie stacji włączonych do sieci Polonii 1.

Siedziba NTW znajdowała się przy ul. Grzybowskiej 77 w Warszawie.

Programy

Prezenterzy

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Jerzy Straszewski, 30 lat telewizji kablowej w Polsce [online], money.pl, 20 grudnia 2018 [dostęp 2023-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2023-12-03].
  2. ↑ NTP Plus: W Radzie plejada gwiazd. Rzeczpospolita, 01 1994. [dostęp 2009-10-18].
  3. ↑ Z ziemi włoskiej do Polski
  4. ↑ Andrzej Tadeusz Kijowski: Lech Wałęsa i Andrzej T. Kijowski w programie „A Teraz Konkretnie” – na żywo w NTW. You Tube, 06 1994. [dostęp 2012-03-30].

Bibliografia