Obłaziec

Obłaziec
Osiedle
Ilustracja
przystanek kolejowy
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Powiat

cieszyński

Miasto

Wisła

Tablice rejestracyjne

SCI

SIMC

0927464

Plan
Plan
Położenie na mapie miasta Wisła
Mapa konturowa miasta Wisła, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Obłaziec”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Obłaziec”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Obłaziec”
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa konturowa powiatu cieszyńskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Obłaziec”
Ziemia49°40′19″N 18°50′45″E/49,671944 18,845833[1]

Obłaziec – jedna z 7 jednostek pomocniczych miasta Wisły, osiedle nr 2[2], najbardziej na północ wysunięta część miasta Wisły, ściśnięta w wąskim, przełomowym odcinku doliny rzeki Wisły, ograniczonym od zachodu zboczami Krzywego i Wielkiej Czantorii, a od wschodu stokami Bukowej i Obłaźca (Obory). W najwęższym miejscu między Krzywym a Obłaźcem szerokość doliny, którą obok rzeki biegną szosa i linia kolejowa, wynosi zaledwie 200 m.

Nazwa Obłaziec jako nazwa potoku występuje w zapiskach już w 1615 r. W odniesieniu do osiedla w roku 1836 (jako Oblażec), następnie w 1879 (Oblaziec) i 1900 (Obłażec). Pochodzi od słowa „obłaz”[3], oznaczającego tu obejście stromym stokiem górskim niedostępnego odcinka doliny.

W latach 1771-72 na Obłaźcu, na samej granicy z Ustroniem, wzniesiono drewniany jaz na Wiśle, której spiętrzone wody skierowano do Młynówki – wybudowanego w tym samym czasie kanału, zaopatrującego w wodę ustrońskie zakłady hutnicze. W 1926 r. drewnianą konstrukcję jazu zastąpiono progiem betonowym[4].

W dniu 11 lipca 1929 roku został otwarty górski szlak kolejowy do Wisły[5]. W miejscowości zlokalizowano przystanek kolejowy[6]. Na lewym brzegu rzeki Wisły, tuż na północ od dolinki potoku Gahura, wielki kamieniołom, w którym eksploatuje się gruboławicowe piaskowce dolnych warstw godulskich. We wschodniej części znajduje się dawna wieś zarębna Tokarnia.

Z Obłaźca biegną zielone znaki szlak turystyczny zielony szlaku turystycznego na Orłową w pasemku Równicy[7].

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 90709.
  2. ↑ Gmina Miejska Wisła: Statut Miasta Wisła. [w:] www.bip.wisla.pl [on-line]. 2003-07-03, 2003. [dostęp 2010-12-07].
  3. ↑ Robert Mrózek: Nazwy miejscowe dawnego Śląska Cieszyńskiego. Katowice: Uniwersytet Śląski w Katowicach, 1984, s. 128. ISBN 82-00-00622-2.
  4. ↑ Mirosław J. Barański, Śladem Ustrońskiej Młynówki, Witold Brol, Paweł Skóra (red.), „Informator turystyczny”, 19, Gliwice: Oddział PTTK Ziemi Gliwickiej, 2026, s. 11-20, ISBN 978-83-953409-5-6.
  5. ↑ Koleje Śląska Cieszyńskiego: Opis i historia linii 191. kolejcieszyn.pl. [dostęp 2015-01-02].
  6. ↑ Koleje Śląska Cieszyńskiego: Wisła Obłaziec. kolejcieszyn.pl. [dostęp 2015-01-02].
  7. ↑ Beskid Śląski. Mapa turystyczna, skala 1 : 50 000, wyd. II, Kraków: COMPASS, 2004, ISBN 83-89165-68-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.