Odwrócony brewis
| ◌̑ | |
![]() | |
| Pochodzenie | |
| Oparty na grafemie | |
|---|---|
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |
Odwrócony brewis – znak diakrytyczny, który jest odwróconą wersją znaku brewis. Wyglądem przypomina cyrkumfleksa, ale ten ostatni ma ostry kąt, a odwrócony brewis ma kształt zaokrąglony.
Zastosowanie
Odwrócony brewis jest używany w zapisie indeksu górnego, jak i (rzadziej) indeksu dolnego. Znak ten nie jest używany w alfabetach języków naturalnych, a służy do reprezentowania symboli fonetycznych.
Język serbsko-chorwacki
Odwrócony brewis w indeksie górnym jest używany w tradycyjnej słowiańskiej notacji fonologii serbsko-chorwackiej do oznaczenia długiego tonu opadającego. Znak ten umieszcza się nad jądrem sylaby, czyli jedną z pięciu samogłosek (Ȃ, Ȇ, Ȋ, Ȏ, Ȗ) lub sylabicznym Ȓ[1][2].
Międzynarodowy alfabet fonetyczny
W MAF odwrócony brewis w indeksie dolnym służy do wskazania, że samogłoska jest niesylabowa. Zatem spółgłoski półotwarte są reprezentowane zarówno przez własne symbole ([j], [w]), jak i przez dodanie odwróconej formy krótkiej pod symbolem samogłoski (alternatywne notacje dla tych samych fonemów [i̯] [u̯]).
Ten sam znak diakrytyczny umieszczono pod jotą (Ι), aby reprezentować praindoeuropejską spółgłoskę półotwartą „ι ̭ ”, tak jak ma to miejsce w gramatyce greckiej: Ipsylon z odwróconą krótką samogłoską (υ̯) jest używany obok diagammy, aby reprezentować praindoeuropejską półsamogłoskę „*w”[3].
Kodowanie
Odwrócony brewis w formie Unicode, została wprowadzona w 1993 roku pod nazwą "U+0311", wraz z wprowadzeniem Unicode 1.1.[2].
| Znak | ̑ | |
|---|---|---|
| Nazwa w Unikodzie | Combining Inverted Breve | |
| Kodowanie | dziesiątkowo | szesnastkowo |
| Unicode | 785 | U+0311 |
| UTF-8 | 204 145 | cc 91 |
| Odwołania znakowe SGML | ̑ | ̑ |
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Herrity 2000 ↓, s. 10.
- 1 2 Unicode Character “◌̑” (U+0311). compart.com. [dostęp 2026-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-27)]. (ang.).
- ↑ Smyth 1956 ↓, s. 13.
Bibliografia
- Herrity, Peter: Slovene: A Comprehensive Grammar. Routledge, 2000. ISBN 0-415-23148-5. [dostęp 2026-08-07]. (ang.).
- Letters, Sounds, Syllables, Accent. W: Smyth, Herbert Weir: Greek Grammar. Wyd. 1. Harvard University Press, 1956. (ang.).
