Oliver Brown

Oliver Brown
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 sierpnia 1994
Sheffield

Gra zawodowa

2022–2024, 2025–

Najwyższy ranking

84

Bieżący ranking 88 (stan na 2026-08-29)
Najwyższy break

127 (Paul Hunter Classic 2013)

Breaki 100+ pkt.

10

Oliver Brown (ur. 18 sierpnia 1994 w Sheffield[1][2]) – angielski snookerzysta. Na początku sezonu 2022/2023 przeszedł na zawodowstwo. Po zwycięstwie w Mistrzostwach Europy w Snookerze EBSA w październiku 2021 roku uzyskał dwuletnią kartę World Snooker Tour.

Kariera

Brown po raz pierwszy w sezonie 2013/2014 wziął udział w jakimkolwiek wydarzeniu rankingowym. Jednak w pierwszej fazie kwalifikacji Australian Open przegrał z Joelem Walkerem 3-5. Brown zakwalifikował się do swojego pierwszego etapu turnieju rankingowego w październiku 2013 r., pokonując Nigela Bonda w etapie kwalifikacyjnym wynikiem 6–3 w International Championship. Jednak w pierwszej rundzie w Chengdu przegrał z Markiem Davisem 6–4.

W pierwszym turnieju rankingowym sezonu 2014/15 Brown zmierzył się z chińską gwiazdą snookera Dingiem Junhui w turnieju Wuxi Classic. Pokonał Dinga 5–0 w zdecydowanym stylu, kwalifikując się do drugiego turnieju rankingowego[3]. Brown kontynuował dobrą passę w Chinach, pokonując Olivera Linesa 5–1 w ostatnim etapie, zanim przegrał z Martinem Gouldem 5–1[4]. Brown wziął udział w drugim turnieju rankingowym sezonu, Australian Goldfields Open. Aby dostać się do etapu głównego, musiał rozegrać cztery rundy kwalifikacyjne. Ostatecznie pokonał Andrew Normana 5–3, Dave’a Harolda 5–1 i Gary’ego Wilsona 5–3, zanim w ostatniej rundzie kwalifikacyjnej przegrał z Tomem Fordem 1-5[5].

Brown zakwalifikował się do International Championship pokonując Jamiego Cope’a i przegrywając 1-6 z Markiem Williamsem w pierwszej rundzie[5]. Brown trafił na aktualnego mistrza świata Marka Selby’ego w pierwszej rundzie turnieju UK Championship i przegrał 0-6. Na turnieju Welsh Open pokonał Mike’a Dunna 4–3 i faworyta gospodarzy Ryana Daya 4–1, docierając tym samym po raz drugi w tym sezonie do 1/32 finału turnieju rankingowego[6]. Brown poniósł porażkę 0-4 z Lucą Brecelem, a jego sezon zakończył się dotkliwą porażką 1-10 z Liamem Highfieldem w pierwszej rundzie kwalifikacji do Mistrzostw Świata. Wystartował w Q School, ale udało mu się wygrać tylko dwa mecze, co uniemożliwiło mu udział w kolejnym sezonie zawodowym[5].

Występy w turniejach w karierze

Turniej 2010
/11		 2011
/12		 2012
/13		 2013
/14		 2014
/15		 2015
/16		 2016
/17		 2017
/18		 2018
/19		 2019
/20		 2020
/21		 2021
/22		 2022
/23		 2023
/24		 2025
/26		 2026
/27
Ranking[7] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [ii] 91 [ii] 92
Turnieje rankingowe
Championship League nierankingowy RR RR RR RR RR RR
China Open A A A A LQ LQ A A A nie rozegrano LQ
Wuhan Open nie rozegrano LQ LQ LQ
British Open nie rozegrano A LQ 1R LQ
English Open nie rozegrano A A A A A A LQ 1R 1R LQ
Shenzhen Open nie rozegrano LQ LQ
Northern Ireland Open nie rozegrano A A A A A A LQ LQ LQ
International Championship nie rozegrano A 1R 1R A A A A A nie rozegrano LQ LQ
UK Championship A A A A 1R A A A A A A A LQ LQ LQ
Shoot Out nierankingowy 1R 1R A A 1R A 1R 2R 3R
Scottish Open nie rozegrano MR nie rozegrano A A A A A A LQ LQ LQ
German Masters A A A A LQ A A A A A A A LQ 1R LQ
Welsh Open A A A A 3R A A A A A A A LQ LQ LQ
World Grand Prix nie rozegrano NR DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Players Championship DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
World Open A A A A nie rozegrano A A A A nie rozegrano 1R LQ
Tour Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
World Championship A A A A LQ A A A A LQ A A LQ LQ LQ
Dawne turnieje rankingowe
European Masters nie rozegrano A A A A A A 1R 1R nie rozegrano
Wuxi Classic nierankingowy A A 2R nie rozegrano
Australian Goldfields Open NH A A LQ LQ LQ nie rozegrano
Shanghai Masters A A A A LQ A A A nierankingowy nie rozegrano nierankingowy
Paul Hunter Classic Minor-Ranking Event 1R 3R 1R NR nie rozegrano
Indian Open nie rozegrano A LQ NH 1R A A nie rozegrano
Riga Masters nie rozegrano MR LQ A A A nie rozegrano
WST Pro Series nie rozegrano RR nie rozegrano
Gibraltar Open nie rozegrano MR LQ 2R 4R LQ 1R A nie rozegrano
WST Classic nie rozegrano 1R nie rozegrano
Dawne turnieje nierankingowe
Six-red World Championship A NH A A A A A A A A nie rozegrano LQ NH
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Był amatorem.
  2. 1 2 Nowi gracze w Tourze nie mają rankingu.

Finały w karierze

Finały amatorskie: 3 (2-1)

Rezultat Rok Turniej Przeciwnik Wynik
Finalista 1. 2019 Challenge Tour – Turniej 1 Hongkong Cheung Ka Wai 1–3
Zwycięzca 1. 2019 Challenge Tour – Turniej 6 Anglia Ashley Hugill 3–1
Zwycięzca 2. 2021 Mistrzostwa Europy w Snookerze EBSA Rosja Iwan Kakowski 5–4

Przypisy

  1. ↑ CueTracker - Oliver Brown - Season 2021–2022 – Professional Results - Snooker Results & Statistics Database. [dostęp 2025-06-11]. (ang.).
  2. ↑ Oliver Brown is the 2021 European Champion. ebsa.tv, 2021-10-15. [dostęp 2025-06-11]. (ang.).
  3. ↑ Brown Grasping Opportunities. 2014-05-29. [dostęp 2025-06-11]. (ang.).
  4. ↑ Selby Suffers Liang Defeat. 2014-06-24. [dostęp 2025-06-11]. (ang.).
  5. 1 2 3 Oliver Brown 2014/2015. [dostęp 2025-06-11]. (ang.).
  6. ↑ Selby Keeps Hot Streak Going. 2015-02-17. [dostęp 2025-06-11]. (ang.).
  7. ↑ Ranking History. [dostęp 2025-06-11]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.