Opactwo Gerleve

Opactwo Gerleve
Abtei Gerleve
Ilustracja
Widok z lotu ptaka
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Nadrenia Północna-Westfalia

Miejscowość

Billerbeck

Kościół

rzymskokatolicki

Rodzaj klasztoru

Opactwo

Właściciel

Benedyktyni

Data budowy

1901–1960

Data zamknięcia

1941

Data reaktywacji

1946

Położenie na mapie Nadrenii Północnej-Westfalii
Mapa konturowa Nadrenii Północnej-Westfalii, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Opactwo Gerleve”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Opactwo Gerleve”
Ziemia51°56′45″N 7°14′15″E/51,945833 7,237500
Strona internetowa

Opactwo Gerleve (niem. Abtei Gerleve) – opactwo benedyktynów znajdujące się w granicach miasta Billerbeck w Niemczech.

Historia

Początki opactwa sięgają lat 90. XIX wieku, kiedy to bezdzietne rodzeństwo Bernharda, Elisabeth i Hermanna Wermeltów zdecydowało się przekazać swój majątek ziemski zakonowi benedyktynów. 19 września 1899 osiedlili się w nim pierwsi mnisi. Projekt klasztoru sporządził Ludger Wilhelm Rincklake[1]. W 1901 roku wmurowano kamień węgielny pod budowę kościoła klasztornego[2]. W 1904 roku placówce nadano status opactwa[1]. 10 czerwca 1904 w kościele odprawiono pierwsze nabożeństwo[2]. W 1912 roku zainstalowano 25-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Gebr. Späth Orgelbau[3]. Fasadę kościoła przebudowano w latach 1937–1938 wg projektu Dominikusa Böhma[2].

Podczas I wojny światowej pięciu zakonników zginęło na froncie. 13 lipca 1941 władze nazistowskie zmusiły benedyktynów do opuszczenia kompleksu. Klasztor służył jako ośrodek Hitlerjugend i szpital położniczy, w którym na świat przyszło około 800 dzieci. W lutym 1945 roku Wehrmacht utworzył tu szpital wojskowy, a po zajęciu klasztoru przez wojska amerykańskie mieścił się tu ośrodek dla przesiedleńców[1].

Mnisi wrócili do opactwa 23 maja 1946. Kościół klasztorny z nigdy nieukończonym prezbiterium oficjalnie konsekrowano dopiero w roku 1950, a w 1960 roku ukończono budowę skrzydeł klasztornych. W 1952 roku założono schronisko młodzieżowe, na którego potrzeby w latach 1973 i 1984 wzniesiono nowe zabudowania[1]. W latach 1970–1971 wnętrze kościoła przebudowano, by dostosować je do wymagań soboru watykańskiego II[2], zainstalowano wówczas nowy prospekt organowy[3]. Ponowny remont wnętrza miał miejsce w latach 2003–2004 wg projektu Ulricha Hahna, konsekracja nowego ołtarza miała miejsce 2 lutego 2004. W 2005 roku w absydzie zawieszono sprowadzoną z Hiszpanii późnoromańską grupę Ukrzyżowania[2]. W 2008 roku założono fundację Stiftung Abtei Gerleve[1]. W 2018 roku przedsiębiorstwo Fleiter wyremontowało organy kościoła klasztornego, które rozbudowano do 44 głosów[3].

Dzwony

W dwóch wieżach kościoła klasztornego zawieszono siedem brązowych dzwonów[4]:

Imię Waga Średnica Ton Rok odlania Ludwisarnia
St. Johannes 330 kg 82,6 cm h' 1524 Geert van Wou
Sancti Petrus et Paulus 593 kg 98,8 cm gis' 1946 Petit & Gebr. Edelbrock, Gescher
Sancti Angelis 797 kg 108,5 cm fis'
St. Benedictus 1186 kg 123,7 cm e'
Salvator Mundi 1630 kg 135,3 cm dis' 1993
St. Joseph 2077 kg 149,5 cm cis' 1946
Regina Pacis 3100 kg 168,7 cm h0

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Klostergeschichte [online], Abtei Gerleve [dostęp 2026-01-17] (niem.).
  2. 1 2 3 4 5 Baugeschichte [online], Abtei Gerleve [dostęp 2026-01-17] (niem.).
  3. 1 2 3 Orgel [online], Abtei Gerleve [dostęp 2026-01-17] (niem.).
  4. ↑ Glocken [online], Abtei Gerleve [dostęp 2026-01-18] (niem.).