Opactwo Gerleve
![]() Widok z lotu ptaka | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Rodzaj klasztoru | |
| Właściciel | |
| Data budowy |
1901–1960 |
| Data zamknięcia |
1941 |
| Data reaktywacji |
1946 |
Położenie na mapie Nadrenii Północnej-Westfalii ![]() | |
Położenie na mapie Niemiec ![]() | |
| Strona internetowa | |
Opactwo Gerleve (niem. Abtei Gerleve) – opactwo benedyktynów znajdujące się w granicach miasta Billerbeck w Niemczech.
Historia
Początki opactwa sięgają lat 90. XIX wieku, kiedy to bezdzietne rodzeństwo Bernharda, Elisabeth i Hermanna Wermeltów zdecydowało się przekazać swój majątek ziemski zakonowi benedyktynów. 19 września 1899 osiedlili się w nim pierwsi mnisi. Projekt klasztoru sporządził Ludger Wilhelm Rincklake[1]. W 1901 roku wmurowano kamień węgielny pod budowę kościoła klasztornego[2]. W 1904 roku placówce nadano status opactwa[1]. 10 czerwca 1904 w kościele odprawiono pierwsze nabożeństwo[2]. W 1912 roku zainstalowano 25-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Gebr. Späth Orgelbau[3]. Fasadę kościoła przebudowano w latach 1937–1938 wg projektu Dominikusa Böhma[2].
Podczas I wojny światowej pięciu zakonników zginęło na froncie. 13 lipca 1941 władze nazistowskie zmusiły benedyktynów do opuszczenia kompleksu. Klasztor służył jako ośrodek Hitlerjugend i szpital położniczy, w którym na świat przyszło około 800 dzieci. W lutym 1945 roku Wehrmacht utworzył tu szpital wojskowy, a po zajęciu klasztoru przez wojska amerykańskie mieścił się tu ośrodek dla przesiedleńców[1].
Mnisi wrócili do opactwa 23 maja 1946. Kościół klasztorny z nigdy nieukończonym prezbiterium oficjalnie konsekrowano dopiero w roku 1950, a w 1960 roku ukończono budowę skrzydeł klasztornych. W 1952 roku założono schronisko młodzieżowe, na którego potrzeby w latach 1973 i 1984 wzniesiono nowe zabudowania[1]. W latach 1970–1971 wnętrze kościoła przebudowano, by dostosować je do wymagań soboru watykańskiego II[2], zainstalowano wówczas nowy prospekt organowy[3]. Ponowny remont wnętrza miał miejsce w latach 2003–2004 wg projektu Ulricha Hahna, konsekracja nowego ołtarza miała miejsce 2 lutego 2004. W 2005 roku w absydzie zawieszono sprowadzoną z Hiszpanii późnoromańską grupę Ukrzyżowania[2]. W 2008 roku założono fundację Stiftung Abtei Gerleve[1]. W 2018 roku przedsiębiorstwo Fleiter wyremontowało organy kościoła klasztornego, które rozbudowano do 44 głosów[3].
Dzwony
W dwóch wieżach kościoła klasztornego zawieszono siedem brązowych dzwonów[4]:
| Imię | Waga | Średnica | Ton | Rok odlania | Ludwisarnia |
|---|---|---|---|---|---|
| St. Johannes | 330 kg | 82,6 cm | h' | 1524 | Geert van Wou |
| Sancti Petrus et Paulus | 593 kg | 98,8 cm | gis' | 1946 | Petit & Gebr. Edelbrock, Gescher |
| Sancti Angelis | 797 kg | 108,5 cm | fis' | ||
| St. Benedictus | 1186 kg | 123,7 cm | e' | ||
| Salvator Mundi | 1630 kg | 135,3 cm | dis' | 1993 | |
| St. Joseph | 2077 kg | 149,5 cm | cis' | 1946 | |
| Regina Pacis | 3100 kg | 168,7 cm | h0 |
Galeria
Widok z lotu ptaka z południowego zachodu
Widok z lotu ptaka ze wschodu
Widok z południa
Fasada kościoła
Wnętrze świątyni


