Petit & Gebr. Edelbrock

Petit & Gebr. Edelbrock

Praca w zakładzie
Państwo	Niemcy
Siedziba	Gescher
Adres	Hauptstraße 5, 48712 Gescher
Data powstania	XVII wiek
Prezes	Ellen Hüesker
Położenie na mapie Nadrenii Północnej-Westfalii Petit & Gebr. Edelbrock
Położenie na mapie Niemiec Petit & Gebr. Edelbrock
51°57′21″N 7°00′33″E/51,955833 7,009167
Strona internetowa

Petit & Gebr. Edelbrock – zakład ludwisarski działający w niemieckim mieście Gescher.

Historia ludwisarni sięga wieku XVII. Pierwszym przedstawicielem rodziny Petitów zajmującym się ludwisarstwem był Jean Francois Petit pochodzący z Montigny-le-Roi (ob. część gminy Val-de-Meuse). 29 listopada 1688 Petit wziął ślub z Marią, córką ludwisarza Nicolasa Julliena, łącząc w ten sposób działalność dwóch zakładów ludwisarskich. W 1715 dwóch synów Jeana Francois, Joseph i Jean, przeniosło się do holenderskiego Nederweert. Ich działalność skupiała się na Nadrenii i Westfalii. W 1743 założyli oni ludwisarnie w Nieder-Elten (ob. część Emmerich am Rhein), a rok później – w Hünxe. Syn Josepha, Alexius Petit starszy, w 1779 przeniósł się do Eindhoven, a w 1787 – do Gescher. Dwóch synów Alexiusa kontynuowało działalność ludwisarską: Alexius młodszy przejął zakład w Gescher, a Henricus w 1786 założył odlewnię w Aarle-Rixtel, którą po jego śmierci przejął jego siostrzeniec Petrus Fritsen, a zakład przyjął nazwę Petit & Fritsen i funkcjonował pod nią aż do 2014 roku. Alexius młodszy był bezdzietny, a rodzinne przedsiębiorstwo odziedziczyli po nim jego siostrzeńcy: Joseph i Wilhelm Edelbrockowie. 24 listopada 1926 zmarł Carl Edelbrock, wnuk Josepha. Z powodu braku potomków (jego jedyny syn Rudolph zginął w wypadku) zakład przejął związany z firmą od 1912 roku Werner Hüesker. Działalność odlewni przerwał we wrześniu 1939 wybuch II wojny światowej, wznowiono ją w sierpniu 1945. W 2019 roku zmarł Hans-Göran Hüesker, wnuk Wernera^[1] i przedstawiciel trzynastego pokolenia ludwisarzy, a przedsiębiorstwo przejęła wdowa po nim, Ellen Hüesker^[2].

Zachowane instrumenty wykonane przez ludwisarnię:

• dwa dzwony dla kościoła św. Urbana w Ottmarsbocholt, gmina Senden (1784)^[1],
• dwa dzwony dla kościoła św. Wincentego w Dinslaken (1785)^[1],
• sześć dzwonów dla kościoła Mariackiego w Bad Homburg vor der Höhe (1894, 1949)^[3],
• dzwon Salvator dla katedry Świętego Zbawiciela i św. Sebastiana w Fuldzie (1897)^[4],
• cztery dzwony dla kościoła św. Elżbiety w Bonn (1908)^[5],
• trzy dzwony dla kościoła św. Jakuba w Hilden (1912)^[6],
• cztery dzwony dla kościoła Wniebowzięcia NMP w Stolbergu (1924)^[7],
• cztery dzwony dla kościoła Wniebowzięcia NMP w Herzogenrath (1924, 1954, 1959)^[7],
• pięć dzwonów dla kościoła św. Cecylii w Eschweiler-Nothbergu (1927)^[7],
• dzwon dla kościoła św. Antoniego w Papenburgu (1929)^[8],
• sześć dzwonów dla opactwa Gerleve w Billerbeck (1946, 1993)^[9]
• pięć dzwonów dla kościoła św. Andrzeja w Düsseldorfie (1954)^[10],
• cztery dzwony dla kościoła św. Andrzeja w Kolonii (1955)^[11],
• pięć dzwonów dla kościoła Mariackiego w Witten (1955)^[12],
• dzwon Maria dla katedry w Akwizgranie (1958)^[13],
• pięć dzwonów dla kościoła św. Maurycego w Kolonii (1958–1960)^[11],
• dwa dzwony dla bazyliki św. Klemensa w Hanowerze (1961)^[14],
• cztery dzwony dla kościoła św. Szczepana w Kolonii-Lindenthalu (1961)^[11],
• sześć dzwonów dla kościoła św. Urszuli w Kolonii (1962)^[11],
• trzy dzwony dla kościoła Najświętszej Marii Panny na Lyskirchen w Kolonii (1962, 2005)^[11],
• trzy dzwony dla kościoła św. Gertrudy w Herzogenrath (1963)^[7],
• pięć dzwonów dla kościoła św. Elżbiety w Düsseldorfie-Stadtmitte (1964)^[10],
• cztery dzwony dla kolegiaty Świętych Chryzanta i Darii w Bad Münstereifel (1971)^[15]
• dwa dzwony dla katedry św. Piotra we Fritzlarze (1972, 1973)^[16],
• pięć dzwonów dla kościoła św. Marcina w Kolonii (1984, 1985)^[11],
• dwa dzwony kwadransowe dla kościoła św. Piotra w Recklinghausen (1986)^[17],
• siedem dzwonów dla bazyliki św. Lamberta w Düsseldorfie (1987)^[10],
• siedem dzwonów dla kościoła św. Andrzeja w Brunszwiku (1987, 1989)^[18],
• sześć dzwonów dla archikatedry śś. Stanisława i Władysława w Wilnie (2002)^[19],
• cztery dzwony dla kościoła św. Marii Magdaleny w Goch (2003)^[19],
• sygnaturka Katedry Cesarskiej we Frankfurcie nad Menem (2004)^[19],
• dzwon Antonius von Padua dla kościoła św. Aleksandra w Schmallenbergu (2004)^[20],
• Gertrudisglocke dla kościoła św. Piotra w Kolonii (2005)^[21],
• dwa dzwony kwadransowe dla kościoła Mariackiego w Stendalu (2007)^[22],
• cztery dzwony dla kościoła św. Albana w Getyndze (2017–2019)^[23],
• cztery dzwony dla kościoła Wniebowzięcia NMP w Schwedt/Oder (2021)^[24].