Otto Wächter

Otto Gustav Wächter

Otto Reinhard Zuflucht

Otto Wächter w 1940
SS-Gruppenführer
Data i miejsce urodzenia	8 lipca 1901 Wiedeń, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci	14 lipca 1949 Rzym, Włochy
Przebieg służby
Formacja	Sturmabteilung Schutzstaffel
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa
Odznaczenia

Otto Gustav Wächter, ps. Otto Reinhardt Zuflucht^[1], ur. 8 lipca 1901 w Wiedniu, zm. 14 lipca 1949 w Rzymie) – austriacki prawnik (doktor praw), działacz NSDAP, SS-Gruppenführer, gubernator dystryktu krakowskiego i Dystryktu Galicja Generalnego Gubernatorstwa, zbrodniarz nazistowski.

Był trzecim dzieckiem i jedynym synem Marthy (z domu Pfob), córki właściciela Hotelu Graben w centrum Wiednia. Jego ojciec, Joseph Freiherr von Wächter, urodził się w północnych Czechach i służył w armii austro-węgierskiej. Otto spędził pierwsze lata swojego życia w Wiedniu, po czym rodzina przeniosła się do Triestu (wówczas części Austro-Węgier) w 1908 roku. W latach I wojny światowej mieszkał w południowych Czechach, gdzie uczył się, a w 1919 roku zdał maturę w Czeskich Budziejowicach^[2].

Gdy po rozpadzie Austro-Węgier rodzina wróciła do Wiednia, Otto zaczął studiować prawo i zaangażował się w działalności organizacji nazistowskich. Od 1923 roku był członkiem SA, od 24 października 1930 roku w NSDAP (numer legitymacji partyjnej 301093), a od 1 stycznia 1932 również SS (nr służbowy 235368). Na polecenie partii nazistowskiej podejmował się obrony austriackich nazistów oskarżonych o działalność antypaństwową. W 1934 roku był kierownikiem politycznym puczu lipcowego mającego obalić rząd Engelberta Dollfußa, który choć zakończył się śmiercią kanclerza, to nie doprowadził do zmiany władzy w Austrii. Po niepowodzeniu zamach stanu Wächter był zmuszony uciekać do nazistowskich Niemiec^[2], gdzie odbył służbę wojskową w Wehrmachcie. W 1935 roku odebrano mu obywatelstwo austriackie i nadano obywatelstwo niemieckie. W 1937 roku rozpoczął pracę w organizacji pomocowej dla austriackich narodowych socjalistów szukających schronienia w Berlinie.

Dzień po aneksji Austrii przez nazistowskie Niemcy, 12 marca 1938 roku, Wächter powrócił do Wiednia, gdzie w okresie od 24 maja 1938 roku do 30 kwietnia 1939 roku piastował stanowisko komisarza państwowego w „Ministerstwie Likwidacji” pod przewodnictwem niemieckiego namiestnika Austrii, Arthura Seyss-Inquarta^[3]. Kierowany przez niego organ rządowy, znany jako „Wächter-Kommission”, odpowiadał za zwalnianie lub przymusowe odsyłanie na emeryturę austriackich urzędników, którzy nie chcieli podporządkować się nowemu reżimowi nazistowskiemu. Ponieważ jednak władze Austrii już przed Anschlussem były bardzo antysemickie, tych zwolnień było niewiele^[4].

Jeszcze w czasie trwania kampanii wrześniowej, 26 września 1939 roku, otrzymał stanowisko gubernatora dystryktu krakowskiego w Generalnej Guberni, które pełnił do 22 stycznia 1942 roku. 18 grudnia 1939 przybył do Bochni aby obserwować masową egzekucję 52 osób cywilnych^[5][6].

Na rozkaz Wächtera 3 marca 1941 roku zostało założone getto dla ludności żydowskiej w Krakowie^[7]. Od 1 lutego 1942 do lipca 1944 roku był gubernatorem Dystryktu Galicja.

Jest odpowiedzialny za eksterminację ludności żydowskiej i polskiej na terenie podległych sobie dystryktów GG, a także za kradzieże i wywóz bezcennych polskich dóbr kultury^[8] wywożonych z Generalnego Gubernatorstwa (przeważnie z Krakowa) do Austrii^[8].

Był zwolennikiem utworzenia przy współudziale nacjonalistów ukraińskich (Andrij Melnyk) złożonej z ochotników ukraińskich 14 Dywizji Grenadierów SS (potocznie SS-Galizien). 28 kwietnia 1943 wziął udział w uroczystościach inaugurujących powstanie dywizji we Lwowie. Stronę ukraińską reprezentował Wołodymyr Kubijowycz. Uroczystości odbyły się w katedrze św. Jura. Odprawiono nabożeństwo, które celebrował ks. biskup Josyf Slipyj, a kazanie wygłosił ks. mitrat Wasyl Łaba^[9].

Po kapitulacji Niemiec Wächter przez cztery lata ukrywał się w Austrii. W 1949 roku uciekł do Włoch, gdzie pod nazwiskiem Otto Reinhardt Zuflucht ukrywał się do śmierci w Rzymie, w Kolegium Krzyżackim Santa Maria dell'Anima^[10]. Uniknął postawienia za zbrodnie przed sądem w procesach norymberskich.

• Krzyż Żelazny III klasy^[11]
• Krzyż Niemiecki w Srebrze^[11]
• Krzyż Zasługi Wojennej I klasy^[1][11]
• Krzyż Zasługi Wojennej II klasy^[11]
• Medal Pamiątkowy 13 marca 1938^[11]
• Medal Pamiątkowy 1 października 1938 z okuciem Zamek Praga^[11]
• Odznaka Złota Partii^[11][12]

i inne

• Magdalena Ogórek: Lista Wächtera. Generał SS, który ograbił Kraków. Gdzie zniknęły polskie dzieła sztuki?. słowo wstępne: bp Michał Janocha. Warszawa: Zona Zero, 2017. ISBN 978-83-66814-33-2.