Otto von Gierke

Otto von Gierke

Data i miejsce urodzenia	11 stycznia 1841 Szczecin
Data i miejsce śmierci	10 października 1921 Berlin
profesor nauk prawnych
Habilitacja	1868
Profesura	1872
Uczelnia	Königliche Universität Breslau Uniwersytet w Heidelbergu Uniwersytet Berliński
Rektor Königliche Universität Breslau
Odznaczenia

Otto Friedrich von Gierke (ur. 11 stycznia 1841 w Szczecinie, zm. 10 października 1921 w Berlinie) – niemiecki historyk prawa, zwolennik kolektywizmu i teorii realnej osoby prawnej^[1]. Ojciec lekarza Edgara von Gierke.

Doktoryzował się na podstawie dysertacji De debitis feudalibus (łac. Długi feudalne) na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie. W 1868 roku habilitował się na podstawie rozprawy Das deutsche Genossenschaftsrecht (niem. Niemieckie prawo spółdzielcze). W międzyczasie brał udział w wojnie prusko-austriackiej co wywarło duży wpływ na jego późniejszy światopogląd^[2]. W 1872 roku otrzymał posadę profesora zwyczajnego na uniwersytecie we Wrocławiu, którego był rektorem w latach 1882–1883. W 1883 roku przeniósł się do Heidelbergu, a w 1887 roku osiadł w Berlinie, gdzie w latach 1902–1903 pełnił funkcję rektora. W 1911 roku cesarz Wilehlm II nadał mu dziedziczny tytuł szlachecki. Gierke miał udział w pracach nad tworzeniem kodeksu prawa cywilnego. W 1915 otrzymał order Pour le Mérite za wkład w dziedzinie nauki i sztuki^[3].

• Otto von Gierke, Rudolf von Gneist: Gedächtnissrede gehalten in der Juristischen Gesellschaft zu Berlin am 19 October 1895 w bibliotece Polona