Otton Dąbrowski

Otton Dąbrowski

Data i miejsce urodzenia	13 grudnia 1922 Krosno
Data i miejsce śmierci	16 maja 2016 Wrocław
profesor nauk technicznych
Specjalność: mechanika budowli, wytrzymałość materiałów
Alma Mater	Politechnika Wrocławska
Doktorat	1957
Profesura	1966
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Politechnika Wrocławska
Odznaczenia

Otton Dąbrowski (ur. 13 grudnia 1922 w Krośnie, zm. 16 maja 2016 we Wrocławiu) – polski inżynier, specjalista budownictwa lądowego.

Ukończył w 1945 Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu^[1], następnie w 1949 studia na Wydziale Budownictwa Politechniki Wrocławskiej. W 1948 rozpoczął pracę w Katedrze Wytrzymałości Materiałów i Statystyki w charakterze zastępcy asystenta. Po studiach pracował na macierzystej uczelni, w Instytucie Inżynierii Lądowej. W 1955 został mianowany zastępcą profesora, a docentem w 1959. Doktorat pod kierunkiem prof. Mariana Janusza obronił w 1957, w 1966 otrzymał stopień naukowy profesora nadzwyczajnego, zaś profesora zwyczajnego w 1972.

W latach 1956–1966 i 1968–1973 kierował Zakładem Wytrzymałości Materiałów, w latach 1966–1968 Katedrą Mechaniki Budowli, w latach 1965–1968, 1971–1973 i 1990–1993 był dziekanem Wydziału Budownictwa Lądowego, w latach 1981–1982 prorektorem PWr, w latach 1987–1990 dyrektorem Instytutu Inżynierii Lądowej. W latach 1973–1978 pracował na Uniwersytecie Ahmadu Bello w Zarii (Nigeria), gdzie m.in. pełnił funkcję dziekana. Po przejściu w 1993 na emeryturę, jeszcze przez sześć lat prowadził zajęcia dydaktyczne.

W okresie 1950–1962 pracował, równolegle we Wrocławskim Miastoprojekcie, a potem w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego. W tym czasie był autorem wielu projektów konstrukcji inżynierskich, takich jak wieże wodne, zbiorniki wodne, mosty i oczyszczalnie ścieków. Współuczestniczył w projektach rozbudowy sieci kanalizacyjnych i wodociągowych^[2].

Od 1948 działał w Polskim Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, był przewodniczącym Komisji Nauki Oddziału Wrocławskiego PZITB (1959–1999), zastępcą przewodniczącego Oddziału (1980–1996), członkiem Głównej Komisji Rewizyjnej (1968–1970), Zarządu Głównego (1987–1990) i Głównego Sądu Koleżeńskiego (1993–1999). Członek Honorowy PZITB^[3], członek założyciel Oddziału Wrocławskiego PZITB^[4].

Pełnił funkcję przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, był członkiem Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego (od 2011 członkiem honorowym^[5]), sekretarzem i przewodniczącym Wydziału VI WTN, członkiem Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN (1989–1998). Ponadto był członkiem Stowarzyszenia Absolwentów Politechniki Wrocławskiej oraz prezesem Zarządu Wrocławskiej Międzyuczelnianej Fundacji „Pro Homine” i współtwórcą unikatowego w Polsce Ośrodka Seniora Wyższych Uczelni Wrocławia^[6].

Zmarł we Wrocławiu, pochowany 20 maja 2016 na cmentarzu Świętej Rodziny^[4][7] (sektor 19-15-27,28)^[8].

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1988)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973)
• Złoty Krzyż Zasługi
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (1983)
• Medal im. prof. Stefana Kaufmana (2003)^[9]
• Medal Politechniki Wrocławskiej
• Odznaka Honorowa Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego^[2]
• Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej
• Złota Odznaka PZITB
• Złota Odznaka NOT
• Odznaka „Budowniczy Wrocławia”

Źródło:^[6].

• Nagroda indywidualna Ministra Edukacji Narodowej (1993)^[10]
• honorowy tytuł Zasłużonego dla Politechniki Wrocławskiej)^[1]

• Kto jest kim we Wrocławiu. Informator biograficzny, wyd. Wrocław 1999, s. 70–71.
• Wspomnienia. Zmarł profesor Otton Dąbrowski.