Pablo Jarillo-Herrero

Pablo Jarillo-Herrero

Państwo działania	Hiszpania Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia	11 czerwca 1976 Walencja
Specjalność: fizyka
Alma Mater	Uniwersytet w Walencji Uniwersytet Kalifornijski w San Diego Uniwersytet Techniczny w Delfcie
Nagrody
Nagroda Wolfa

Pablo Jarillo-Herrero (ur. 11 czerwca 1976 w Walencji) – hiszpański fizyk. Profesor fizyki na Massachusetts Institute of Technology. Pionier tzw. twistroniki, czyli nauki o tym jak kąt, pod jakim są skręcone dwa dwuwymiarowe materiały, wpływa na ich właściwości elektryczne, magnetyczne i optyczne^[1]. Członek National Academy of Sciences^[2].

Licencjat uzyskał na Uniwersytecie w Walencji, tytuł magistra na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego, doktorat ukończył na Uniwersytecie Techniczym w Delfcie, po czym dołączył do MIT^[3].

Zespół fizyków na czele z Jarillo-Herrero ułożył parę arkuszy grafenu na sobie, schłodził system do temperatury oscylującej wokół zera bezwzględnego (w celu uzyskania nadprzewodnictwa) i obrócił jeden z arkuszy względem drugiego pod kątem około 1,1 stopnia (kąt o wartości bliskiej tzw. magicznemu kątowi postulowanemu przez Allana MacDonalda i Rafiego Bistritzera, mający związek z prążkami moire). Następnie do materiału przyłożono niewielkie napięcie elektryczne, przez co grafen zmienił się z izolatora w nadprzewodnik^[4]. Eksperyment ten jako jeden z pierwszych wskazał na to, że zmiana kąta między materiałami dwuwarstwowymi zmienia ich właściwości elektryczne^[4][5].

W 2023 roku zespół Jarillo-Herrero przeprowadził eksperyment, w którym pomiędzy dwiema warstwami grafenu położonymi względem siebie pod magicznym kątem umieścił pod odpowiednim kątem azotek boru. W tym eksperymencie nadprzewodnictwo dwuwarstwowego grafenu utrzymywało się po wyłączeniu napięcia. Dwuwarstwowy grafen do przekształcenia się w nadprzewodnik i pozostania nim potrzebował jedynie krótkiego impulsu elektrycznego^[6][7]. Zastosowanie takiego rozwiązania znacząco zwiększa wydajność przesyłu prądu^[8].

Wraz z m.in. Frankiem Koppensem i badaczami ICFO współtworzył twistroniczny detektor pojedynczych fotonów, pozwalający na wykrywanie pojedynczych fotonów w średniej podczerwieni w temperaturze nawet 25 kelwinów, przy czym większość wykorzystywanych dotychczas w tej dziedzinie detektorów wymagała temperatury nieprzekraczającej jednego kelwina^[9][10].

W 2020 roku nagrodzony Nagrodą Wolfa w dziedzinie fizyki^[11].