Palliduphantes
| Palliduphantes | |
| Saaristo et Tanasevitch, 2001 | |
 Palliduphantes ericaeus | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Palliduphantes |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Linyphia pallida O. Pickard-Cambridge, 1871 | |
Palliduphantes – rodzaj pająków z rodziny osnuwikowatych. Obejmuje 75 opisanych gatunków.
Morfologia
Pająki o ciele długości od 1,3 do 3 mm, acz zwykle nie przekraczające 2,5 mm. Karapaks i odnóża są bladożółte do bladopomarńczowych. Trichobotrium na nadstopiu pierwszej pary leży między 0,16 a 0,26 jego długości. Na nadstopiach ostatniej pary trichobotrii brak. Goleń pierwszej pary ma cztery szczecinki makroskopowe (kolce), w tym dwie grzbietowe, jedną przednio-boczną i jedną tylno-boczną, a goleń ostatniej pary tylko dwie grzbietowe. Na goleniach trzeciej pary tylko niekiedy oprócz szczecinek (kolców) grzbietowych obecna jest jeszcze szczecinka tylno-boczna. Barwa opistosomy (odwłoka) jest bladożółta do bladozielonoszarej, zwykle jednolita, bardzo rzadko z jasnym, słabo zaznaczonym wzorem grzbietowym, złożonym z poprzecznych pasów[1].
Nogogłaszczki samca mają po jednej długiej szczecince makroskopowej na rzepce i goleni. Goleń często jest wyraźnie rozdęta. Paracymbium jest duże, rurkowate, o stykających się lub zlanych kieszonkach przedniej i wierzchołkowej oraz położonej daleko od nich kieszonce tylnej z przekształconą w ząbkowaty wyrostek ścianką boczną. Lamella characteristica jest długa, cienka, esowata, o ściętym lub rozwidlonym szczycie, pośrodkowo z jedną lub dwiema ostro zakończonymi, ku przodowi skierowanymi gałęziami[1].
Epigyne ma boczne ścianki przeciągnięte w poprzeczne, płytkowate wypustki, położony między nimi długi i wąski trzonek oraz gwałtownie u wierzchołka rozszerzony proskapus. W widoku grzbietowym epigyne jest podługowato-trójkątna z trzema leżącymi w szeregu okrągłymi strukturami[1].
Ekologia i występowanie
Pająki te zasiedlają głównie ściółkę lasów i jaskinie[1].
Rodzaj palearktyczny. Jego przedstawiciele występują w Europie, Afryce Północnej oraz zachodniej, środkowej i północnej Azji, sięgając od Azorów i Wysp Kanaryjskich na zachodzie po środkową Syberię i Iran na wschodzie[2].
Taksonomia
Takson ten wprowadzili w 2001 roku Michael I. Saaristo i Andriej Tanasiewicz na łamach pisma „Reichenbachia”[2][1], poprzez wyodrębnienie części grup gatunków zaliczanych uprzednio do rodzaju Lephthyphantes[1]. Gatunkiem typowym wyznaczona została Linyphia pallida[2][1].
Do rodzaju zalicza się 75 opisanych gatunków[2]:
- Palliduphantes altus (Tanasevitch, 1986)
- Palliduphantes alutacius (Simon, 1884)
- Palliduphantes angustiformis (Simon, 1884)
- Palliduphantes antroniensis (Schenkel, 1933)
- Palliduphantes arenicola (Denis, 1964)
- Palliduphantes banderolatus Barrientos, 2020
- Palliduphantes bayrami Demir, Topçu et Seyyar, 2008
- Palliduphantes bigerrensis (Simon, 1929)
- Palliduphantes bolivari (Fage, 1931)
- Palliduphantes brignolii (Kratochvíl, 1978)
- Palliduphantes byzantinus (Fage, 1931)
- Palliduphantes cadiziensis (Wunderlich, 1980)
- Palliduphantes carusoi (Brignoli, 1979)
- Palliduphantes cebennicus (Simon, 1929)
- Palliduphantes ceretanus (Denis, 1962)
- Palliduphantes cernuus (Simon, 1884)
- Palliduphantes chenini Bosmans, 2003
- Palliduphantes conradini (Brignoli, 1971)
- Palliduphantes constantinescui (Georgescu, 1989)
- Palliduphantes corfuensis (Wunderlich, 1995)
- Palliduphantes corsicos (Wunderlich, 1980)
- Palliduphantes cortesi Ribera et De Mas, 2003
- Palliduphantes culicinus (Simon, 1884)
- Palliduphantes curvus Tanasevitch, 2019
- Palliduphantes dentatidens (Simon, 1929)
- Palliduphantes elburz Tanasevitch, 2017
- Palliduphantes eleonorae (Wunderlich, 1995)
- Palliduphantes epaminondae (Brignoli, 1979)
- Palliduphantes ericaeus (Blackwall, 1853)
- Palliduphantes fagei (Machado, 1939)
- Palliduphantes fagicola (Simon, 1929)
- Palliduphantes florentinus (Caporiacco, 1947)
- Palliduphantes gladiola (Simon, 1884)
- Palliduphantes gypsi Ribera et De Mas, 2003
- Palliduphantes insignis (O. Pickard-Cambridge, 1913)
- Palliduphantes intirmus (Tanasevitch, 1987)
- Palliduphantes istrianus (Kulczyński, 1914)
- Palliduphantes juliao Wunderlich, 2022
- Palliduphantes kalaensis (Bosmans, 1985)
- Palliduphantes khobarum (Charitonov, 1947)
- Palliduphantes labilis (Simon, 1913)
- Palliduphantes lancea Wunderlich, 2023
- Palliduphantes ligulifer (Denis, 1952)
- Palliduphantes liguricus (Simon, 1929)
- Palliduphantes longiscapus (Wunderlich, 1987)
- Palliduphantes longiseta (Simon, 1884)
- Palliduphantes lorifer (Simon, 1907)
- Palliduphantes malickyi (Wunderlich, 1980)
- Palliduphantes margaritae (Denis, 1934)
- Palliduphantes megascapus Barrientos, 2020
- Palliduphantes melitensis (Bosmans, 1994)
- Palliduphantes milleri (Staręga, 1972)
- Palliduphantes minimus (Deeleman-Reinhold, 1986)
- Palliduphantes montanus (Kulczyński, 1898)
- Palliduphantes murphyi Ballarin et Pantini, 2022
- Palliduphantes oredonensis (Denis, 1950)
- Palliduphantes pallidus (O. Pickard-Cambridge, 1871)
- Palliduphantes petruzzielloi Bosmans et Trotta, 2021
- Palliduphantes pillichi (Kulczyński, 1915)
- Palliduphantes robertsi Ballarin et Pantini, 2022
- Palliduphantes rubens (Wunderlich, 1987)
- Palliduphantes salfii (Dresco, 1949)
- Palliduphantes sanctivincenti (Simon, 1872)
- Palliduphantes sbordonii (Brignoli, 1970)
- Palliduphantes schmitzi (Kulczyński, 1899)
- Palliduphantes solivagus (Tanasevitch, 1986)
- Palliduphantes spelaeorum (Kulczyński, 1914)
- Palliduphantes stygius (Simon, 1884)
- Palliduphantes tenerifensis (Wunderlich, 1992)
- Palliduphantes theosophicus (Tanasevitch, 1987)
- Palliduphantes tricuspis Bosmans, 2006
- Palliduphantes trnovensis (Drensky, 1931)
- Palliduphantes vadelli Lissner, 2016
- Palliduphantes yakourensis Bosmans, 2006
- Palliduphantes zaragozai (Ribera, 1981)
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 M.I. Saaristo, A.V. Tanasevitch. Reclassification of the pallidus-, insignis- and spelaeorum-groups of Lephthyphantes Menge, 1866 (sensu lato) (Arachnida: Araneae: Linyphiidae: Micronetinae). „Reichenbachia”. 34, s. 5-17, 2001.
- 1 2 3 4 Gen. Palliduphantes Saaristo & Tanasevitch, 2001. [w:] World Spider Catalogue [on-line]. World Spider Catalog Association, 2025. [dostęp 2025-12-09].