Parahellenia

Parahellenia
Ilustracja
Parahellenia borneensis
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

imbirowce

Rodzina

kostowcowate

Rodzaj

Parahellenia

Nazwa systematyczna
Parahellenia N.H.Xia, Juan Chen, L.Y.Zeng & S.Jin Zeng
Pl. Diversity 44: 395 (2022)[3]
Typ nomenklatoryczny

Parahellenia tonkinensis (Gagnep.) Juan Chen, N.H. Xia, L.Y. Zeng & S.Jin Zeng[4]

Parahellenia N.H.Xia, Juan Chen, L.Y.Zeng & S.Jin Zeng – rodzaj roślin z rodziny kostowcowatych. Obejmuje 9 gatunków występujących w Azji Południowo-Wschodniej, Asam i południowo-wschodnich Chinach[3], gdzie zasiedlają wilgotne miejsca wzdłuż brzegów lasów oraz wąwozy w lasach wiecznie zielonych lub bambusowych, a także wapiennych wzgórza do wysokości 1100 m n.p.m.[4]

Nazwa naukowa odnosi się do podobieństwa do rodzaju Hellenia[4].

Morfologia

Pokrój
Wieloletnie, wiecznie zielone rośliny zielne[4].
Pędy
Kłącze grube i mięsiste. Pęd ulistniony przypominający trzcinę cukrową, lekko do silnie skręcony spiralnie, z odgałęzieniami wyrastającymi z górnych węzłów[4].
Liście
Ulistnienie skrętoległe. Języczek liściowy krótki. Pochwa liściowa zamknięta. Ogonek liściowy bardzo krótki. Blaszka liściowa odwrotniejajowata lub eliptyczna, gładka do lekko fałdowanej, przeważnie naga po obu stronach[4].
Kwiaty
Zebrane w kwiatostan wyrastający bezpośrednio z kłącza. Szypuła pozioma do wzniesionej, pokryta licznymi rurkowatymi pochwami. Przysadki skórzaste, bladozielone, czerwone lub brązowe, bez wyrostka, przeważnie ostrokończyste. Podkwiatki skórzaste, wąskolancetowate do szpilkowych lub kapturkowate, przeważnie ostrokończyste. Kwiaty siedzące. Listki wewnętrznego okółka okwiatu u nasady zrośnięte w rurkę, powyżej trójwrębne. Łatki równej wielkości, przeważnie ostrokończyste. Listki wewnętrznego okółka zrośnięte w długą i smukłą rurkę, zrośniętą z nasadą szyjki słupka na ponad połowie swojej długości. Warżka duża, odwrotnie jajowata, cienka, lejkowata, całobrzega, biała, żółta do pomarańczowej, a niekiedy czerwonej. Jeden pręcik płatkowaty. Zalążnia trójkomorowa. Znamię słupka wyraźnie podzielone na dwa płatki (bilamellate), spłaszczone, o orzęsionych brzegach[4].
Owoce
Nieco mięsiste, trójkomorowe torebki, pękające komorowo. Nasiona liczne, nieregularnie beczułkowate, z białą osnówką u nasady[4].

Systematyka

Pozycja systematyczna według APweb (aktualizowany system APG IV z 2016)
Rodzaj uznany za synonim Tapeinochilos w ramach rodziny kostowcowatych (Costaceae)[2]. Według bazy „Plants of the World Online”, odzwierciedlającej World Checklist of Vascular Plants, uznawany za odrębny rodzaj w rodzinie kostowcowatych[3].
Wykaz gatunków[4]
  • Parahellenia borneensis (A.D.Poulsen) N.H.Xia, Juan Chen & S.Jin Zeng
  • Parahellenia candida (Škorničk., Böhmová & H.Ð.Trần) N.H.Xia & Juan Chen
  • Parahellenia globosa (Blume) N.H.Xia, Juan Chen & S.Jin Zeng
  • Parahellenia malipoensis Juan Chen, L.Y.Zeng, S.Jin Zeng & N.H.Xia
  • Parahellenia mizoramensis Lalfakawma, S.D.Khomdram & S.D.Yumkham
  • Parahellenia mulus (Meekiong, Ipor & Tawan) Juan Chen, N.H.Xia & L.Y.Zeng
  • Parahellenia tonkinensis (Gagnep.) Juan Chen, N.H.Xia, L.Y.Zeng & S.Jin Zeng
  • Parahellenia trongduyi Juan Chen, V.C.Nguyen, K.S.Nguyen & N.H.Xia
  • Parahellenia yunnanensis S.Jin Zeng, N.H.Xia, L.Y.Zeng & Juan Chen

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-02] (ang.).
  2. 1 2 Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-02] (ang.).
  3. 1 2 3 Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2026-08-18]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Juan Chen (i inni). Parahellenia, a new genus segregated from Hellenia (Costaceae) based on phylogenetic and morphological evidence. „Plant Diversity”. 44 (4), s. 389–405, 2022-07. DOI: 10.1016/j.pld.2022.02.001..