Park Narodowy Kitulo
 | |
| Państwo | |
|---|---|
Położenie na mapie Tanzanii  | |
| 9°01′S 33°51′E/-9,016667 33,850000 | |
| Strona internetowa | |
Park Narodowy Kitulo – park narodowy położony w południowej części Tanzanii, obejmujący rozległy płaskowyż Kitulo. W języku suahili obszar ten znany jest jako Bustani ya Mungu („Ogród Boga”), co odnosi się do wyjątkowego bogactwa i sezonowej obfitości roślin kwiatowych[1]. Park został utworzony w 2005 roku i zajmuje powierzchnię 413 km²[1].
Kitulo jest pierwszym w Afryce parkiem narodowym ustanowionym głównie w celu ochrony roślinności wysokogórskich muraw i flory kwiatowej[1].
Położenie i ukształtowanie terenu
Park Narodowy Kitulo położony jest na wysokości około 2600 m n.p.m., pomiędzy pasmami górskimi Kipengere, Poroto oraz Livingstone’a. Podłoże wulkaniczne oraz duża ilość opadów sprzyjają rozwojowi unikatowych wysokogórskich muraw, które stanowią największy i najważniejszy tego typu ekosystem w Tanzanii[1].
Krajobraz parku tworzą łagodnie pofałdowane doliny, otwarte przestrzenie trawiaste oraz liczne strumienie i wodospady, z których część osiąga wysokość około 100 m[1].
Flora
Największym walorem przyrodniczym parku jest jego flora. Na terenie Kitulo stwierdzono występowanie ponad 350 gatunków roślin, w tym co najmniej 45 gatunków storczyków[1]. Okres masowego kwitnienia przypada na porę wilgotną, od grudnia do kwietnia, kiedy rozległe murawy pokrywają się wielobarwnym dywanem kwiatów.
Zbiorowiska roślinne Kitulo zaliczane są do najcenniejszych zespołów flory górskiej w Afryce Wschodniej i mają istotne znaczenie dla ochrony gatunków endemicznych[1].
Fauna
Fauna parku ma bardziej ograniczony charakter niż w klasycznych parkach sawannowych. Występują tu niewielkie populacje antylop oraz zebr, a także bogata awifauna. W 2005 roku w lasach zachodniej części parku odkryto nowy dla nauki gatunek naczelnego — kipunjanę wyżynną (Rungwecebus kipunji)[1].
Kitulo jest ważnym obszarem ornitologicznym. Stwierdzono tu obecność rzadkich i zagrożonych gatunków ptaków, takich jak drop białoskrzydły, zagrożona jaskółka długosterna, wikłacz płowoskrzydły, chwastówka białogardła oraz afrokulczyk sędziwy[1].
Dodatkowym elementem bioróżnorodności są endemiczne gatunki motyli, kameleonów, jaszczurek i płazów[1].
W okresie migracji obserwowane są m.in. bociany białe, które zatrzymują się na murawach parku na dłuższy odpoczynek przed dalszym lotem[1].
Przypisy
Bibliografia
- Tanzania national parks. Explore, Experience and Embrace, Arusza, luty 2024 (ang.).
- Zdzisław Preisner: Kenia, Tanzania. Turpress, 1996. ISBN 83-86781-11-4. (pol.).