Patu (rodzaj)

Patu – rodzaj pająków z rodziny Symphytognathidae. Obejmuje 18 opisanych gatunków.

Pająki drobne, o ciele długości od 0,4 do 0,8 mm^[1].

Zarys prosomy jest najszerszy między odnóżami drugiej i trzeciej pary^[2], u samicy gruszkowaty, u samca zaś okrągły. W widoku bocznym prosoma jest niemal trójkątna^[1], najwyższa w tyle okolicy ocznej. Karapaks ma silnie wyniesioną część głowową z pionową tylną ścianką, a część tułowiową stromo opadającą^[2]. Sześcioro oczu rozmieszczonych jest w trzech diadach. Oczu przednio-środkowych brak zupełnie^[2][1]. Oczy boczne stykają się ze sobą^[1]. Oczy tylno-środkowe leżą nieznacznie bardziej z przodu niż tylno-boczne^[2]. Wklęśnięty nadustek odznacza się obecnością zmodyfikowanych bruzd i porów^[1]. Szczękoczułki są pośrodkowo zrośnięte u nasady na długości mniejszej niż połowa^[2] i mają po jednym zębie^[1]. Szersza niż dłuższa warga dolna zrośnięta jest z wysklepionym, sercowatym, w tyle ściętym sternum^[1] z zachowaniem prostego szwu między strukturami. Zbieżne, szersze niż dłuższe szczęki nie są na przedzie zaokrąglone^[2]. Nogogłaszczki u samicy uległy całkowitemu zanikowi^[2][1]. U samca druga para odnóży ma na goleniach jeden lub dwa przedwierzchołkowe kolce służące przytrzymywaniu samicy^[1].

Opistosoma (odwłok) jest kulistawa w widoku grzbietowy i prawie jajowata w bocznym^[1]. Pozbawiona jest skutum, stożeczka, siteczka przędnego, płuc książkowych oraz tylnych przetchlinek^[2][1]. Kądziołki przędne nie mają płytek pierścieniowych^[1].

Nogogłaszczki samca dysponują co najmniej tak dużym jak ćwierć karapaksu, niemal jajowatym bulbusem i owiniętym wokół niego od przednio-bocznej strony, błoniastym, prześwitującym cymbium pozbawionym zmodyfikowanych ząbków, wyrostków czy apofiz. Tegulum jest kubkowate, zaopatrzone w apofyzę medialną, a czasem ponadto wyrostek tegularny. Może występować długi, palcowaty konduktor, ale zazwyczaj go nie ma. Długi, cienki, rurkowaty embolus robi wokół tegulum co najmniej dwie pętle^[1].

Genitalia samicy mają rozdzielone otwory kopulacyjne, krótkie i cienkie przewody zapłodnieniowe oraz długie, jajowate do nerkowatych spermateki rozstawione na dystans mniejszy niż dwukrotność ich długości. Parmula bywa języczkowata lub palcowata^[1].

Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainy: etiopską, orientalną, australijską i neotropikalną. Znani są z Seszeli, Chin, Mjanmy, Wietnamu, Tajlandii, Nowej Gwinei, Samoa, Fidżi i Kolumbii^[3][1].

Takson ten wprowadzony został w 1951 roku przez Briana Johna Marplesa na łamach „Pacific Science”. Gatunkiem typowym wyznaczony został Patu vitiensis^[4][3].

Do rodzaju należy 18 opisanych gatunków^[3]:

• Patu catba S.Q. Li et Lin, 2021
• Patu dakou S.Q. Li et Lin, 2021
• Patu damtao S.Q. Li et Lin, 2021
• Patu digua Forster et Platnick, 1977
• Patu eberhardi Forster et Platnick, 1977
• Patu jiangzhou S.Q. Li et Lin, 2021
• Patu jidanweishi Miller, Griswold et Yin, 2009
• Patu marplesi Forster, 1959
• Patu nagarat S.Q. Li et Lin, 2021
• Patu nigeri Lin et Li, 2009
• Patu putao S.Q. Li et Lin, 2021
• Patu qiqi Miller, Griswold et Yin, 2009
• Patu saladito Forster et Platnick, 1977
• Patu samoensis Marples, 1951
• Patu silho Saaristo, 1996
• Patu vitiensis Marples, 1951
• Patu woodwardi Forster, 1959
• Patu xiaoxiao Miller, Griswold et Yin, 2009