Paul Bronsart von Schellendorff

Paul Bronsart von Schellendorff
Ilustracja
General der Infanterie General der Infanterie
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1832
Gdańsk

Data i miejsce śmierci

23 czerwca 1891
Schettnienen

Przebieg służby
Lata służby

1849–1891

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego

Jednostki

5. Pułk Grenadierów

Stanowiska

Minister Wojny
Dowódca I Korpusu Armijnego

Główne wojny i bitwy

Wojna prusko-austriacka
Wojna francusko-pruska

Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Królewski Korony (Prusy) Order Królewski Korony (Prusy) Order Domowy Królewski Hohenzollernów z Mieczami na Wojennej Wstędze Order Domowy Hohenzollernów z Mieczami Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy Order Alberta Niedźwiedzia (Anhalt) Order Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Order Zasługi Wojskowej (pokojowy, Bawaria) Order Henryka Lwa (Brunszwik) Order Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja) Order Korony Wendyjskiej (Meklemburgia) Krzyż Zasługi Wojskowej (Meklemburgia-Schwerin) Order Zasługi Cywilnej (Saksonia) Order Alberta (Saksonia) Order Zasługi Wojskowej (Wirtembergia) Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej Order Fryderyka (Wirtembergia) Order Czarnego Smoka (Chiny) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Krzyż Wielki Orderu Leopolda (Austria) Krzyż Wielki Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Komandor 1. klasy Orderu Miecza (Szwecja) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Order Krzyża Takowy I klasy (Serbia) Order Medżydów (Imperium Osmańskie)

Paul Leopold Eduard Heinrich Anton Bronsart von Schellendorff (ur. 25 stycznia 1832 w Gdańsku, zm. 23 czerwca 1891 w Schettnienen)[1] – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, pruski Minister Wojny, generał-głównodowodzący I Korpusem Armijnym z dowództwem w Królewcu.

Życiorys

Po ukończeniu korpusu kadetów w Gdańsku rozpoczął w 1849 roku, w stopniu podporucznika (niem. Sekondeleutnant), służbę w 2. Pułku Grenadierów Gwardii[2]. W latach 1855-1858 pobierał nauki w Szkole Wojennej w Berlinie. Po jej ukończeniu trafił do wydziału trygonometrycznego sztabu generalnego, gdzie awansował na porucznika )niem. Premiereleutnant)[3]. Po otrzymaniu stopnia kapitana (niem. Hauptmann) w 1861 roku służył w sztabie generalnym[4], a rok później został członkiem sztabu II Korpusu Armijnego[5]. W 1864 roku powrócił do służby liniowej i został dowódcą kompanii w 9. Pułku Grenadierów. Przed wybuchem wojny prusko-austriackiej, już jako major trafił ponownie do sztabu generalnego[6], a na czas wojny dołączył do sztabu II Korpusu Armii, z którym uczestniczył w walkach między innymi pod Sadową[7].

Po zakończeniu wojny przez trzy lata, do 1869 roku, został oddelegowany do służby w Ministerstwie Wojny oraz jednocześnie wykładał w Akademii Wojennej[8]. Następnie został oddelegowany do służby w cesarskiej Wielkiej Kwaterze Głównej, w której spędził większość wojny prusko-francuskiej[9]. Z ramienia naczelnego dowództwa obserwował przebieg bitwy pod Sedanem oraz oblężenia Paryża[7]. Konflikt zakończył w stopniu pułkownika (nim. Oberst).

Po zawarciu pokoju frankfurckiego został szefem sztabu Korpusu Gwardii[10], a w 1876 roku awansował na generała majora (niem. Generalmajor)[11]. W 1877 oddelegowany, w roli obserwatora, na ćwiczenia Armii Austro-Węgier[12]. W następnym roku stanął na czele 1. Brygady Piechoty Gwardii oraz powierzono mu stanowisko komendanta Poczdamu[13]. W 1881 roku został dowódcą 2. Dywizji Piechoty Gwardii, co wiązało się z awansem na generała porucznika (niem. Generalleutnant)[14]. W 1883 roku Paul Bronsart von Schellendorff zastąpił Georga von Kameke na stanowisku Ministra Wojny Królestwa Prus[7].

Za jego kadencji w Ministerstwie Wojny wprowadzono na wyposażenie armii pruskiej nowe karabiny powtarzalne. Był zdecydowanym orędownikiem zwiększenia liczebności armii oraz Landwehry i Landsturmu. Konieczna do tego ustawa została przyjęta na przełomie 1887 i 1888 roku. Odpowiadał również za implementację nowego regulaminu służby polowej[7]. W 1889 roku zrezygnował z dalszego pełnienia stanowiska ministra i został generałem-głównodowodzącym I Korpusem Armijnym z dowództwem w Królewcu[15]. Pełnił tę funkcję do swojej śmierci w 1891 roku. Bronsart von Schellendorff był również szefem 5. Pułku Grenadierów[15].

Odznaczenia

Odznaczenia gen. Bronsarta von Schellendorffa[15]:

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.