Paul Piché
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 września 1909 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
12 września 1992 |
| wikariusz apostolski Mackenzie / biskup Mackenzie-Fort Smith | |
| Okres sprawowania |
1959–1986 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Prezbiterat |
23 grudnia 1934 |
| Nominacja biskupia |
5 marca 1959 |
| Sakra biskupia |
11 czerwca 1959 |
| Data konsekracji |
11 czerwca 1959 | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||
| Miejsce |
katedra św. Filomeny w Gravelbourg | ||||
| Konsekrator |
Anthony Jordan OMI | ||||
| Współkonsekratorzy |
Henri Routhier OMI, | ||||
| |||||
Paul Piché OMI (ur. 14 września 1909 w Gravelbourg, zm. 12 września 1992 w Edmonton) – kanadyjski duchowny rzymskokatolicki, oblat, wikariusz apostolski Mackenzie i biskup Mackenzie-Fort Smith.
Biografia
Pochodził z Saskatchewan. 23 grudnia 1934 przyjął święcenia prezbiteriatu i został kapłanem Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Pracował w szkolnictwie katolickim, w tym jako dyrektor szkoły dla rdzennej ludności w Lebret. Od 1948 z jego inicjatywy szkoła pioniersko realizowała kształcenie wyższe dla rdzennej ludności[1][2].
5 marca 1959 papież Jan XXIII mianował go wikariuszem apostolskim Mackenzie i biskupem tytularnym orcistuskim. 11 czerwca 1959 w katedrze w Gravelbourg przyjął sakrę biskupią z rąk koadiutora arcybiskupa Edmonton Anthoniego Jordana OMI. Współkonsekratorami byli wikariusz apostolski Grouard Henri Routhier OMI oraz biskup Gravelbourg Aimé Décosse[1].
Bp Piché przykładał dużą uwagę do kształcenia rdzennej ludności, której władze świeckie nie zapewniały dostępu do szkół średnich. Zakładane przez niego instytucje edukacyjne wyprzedzały swoje czasy. Modelową szkołą było otwarte w 1964 koedukacyjne Grandin College w Fort Smith, które wykształciło wielu późniejszych liderów rdzennej społeczności, w tym premierów i ministrów Terytoriów Północno-Zachodnich. Podczas objazdów wikariatu bp Piché osobiście rekrutował uczniów i przyjmował rodziców chcących zapisać swoje dzieci. Szkoły nie przyczyniły się jednak do wzrostu powołań kapłańskich, co było jednym z ich celów[3][4].
Jako ojciec soborowy wziął udział w soborze watykańskim II. 13 lipca 1967 papież Paweł VI wyniósł wikariat apostolski Mackenzie do rangi diecezji. Tym samym bp Piché został biskupem Mackenzie-Fort Smith[1].
Podczas pontyfikatu bpa Piché diecezja zaczęła odczuwać brak powołań. Instytucje kościelne z braku personelu musiały oddawać prowadzenie szkół i szpitali władzom świeckim[5].
24 stycznia 1986 (rok po osiągnięciu wieku emerytalnego) przeszedł na emeryturę. Zmarł 12 września 1992[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 Jean-Louis-Antoine-Joseph Coudert [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2026-04-03] (ang.).
- ↑ Qu’appelle (Lebret) – École résidentielle. Société historique de Saint-Boniface. [dostęp 2026-04-03]. (fr.).
- ↑ Bishop Paul Piché. Arctic Institute of North America. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
- ↑ The Chosen Ones. uphere.ca. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
- ↑ Our History. Diecezja Mackenzie-Fort Smith. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
Bibliografia
- Paul Piché [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2026-04-03] (ang.).
- Bishop Paul Piché. GCatholic. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).