Paulingit
 Paulingit wapienny | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Uwodniony glinokrzemian wapnia, potasu lub sodu ((Ca,K,Na)3−4(Si,Al)21O42· 17 - 22H2O) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5 |
| Przełam |
Muszlowy |
| Łupliwość |
Brak |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
Regularny |
| Gęstość |
2,085–2,24 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
Bezbarwny, żółtawy, pomarańczowy, czerwonawy |
| Rysa |
Biała |
| Połysk |
Szklisty do diamentowego |
| Współczynnik załamania |
1,472–1,484 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.GC.35[1] |
Paulingit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów dość rzadkich.
Znany jest od 1960 r. – paulingit-K; a od 1998 r. – paulingit-Ca.
Nazwa pochodzi od nazwiska Linusa Paulinga (1901-1994), profesora chemii w Pasadenie w Kalifornii (USA).
Właściwości[2]
- Wzór chemiczny: (Ca,K,Na)3−4(Si,Al)21O42· 17 - 22H2O
- Układ krystalograficzny: regularny
- Twardość: 5 w skali Mohsa
- Gęstość: 2,085-2,24 g/cm³
- Rysa: biała
- Barwa: bezbarwny, żółtawy, pomarańczowy, czerwonawy
- Przełam: muszlowy
- Połysk: szklisty
- Łupliwość: brak
Występowanie
Produkt procesów hydrotermalnych, występuje w bazaltach i piaskach. Towarzyszą mu najczęściej phillipsyt, chabazyt, heulandyt oraz kalcyt[1].
Miejsca występowania: USA – Oregon, nad rzeką Kolumbia, Czechy – Vinaricka Hora
Przypisy
- 1 2 3 Paulingite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-15] (ang.).
- ↑ John W. Anthony, Richard A. Bideaux, Kenneth W. Bladh, Monte C. Nichols, Handbook of Mineralogy, Mineralogical Society of America. [PDF], wyd. 2001 [dostęp 2025-06-04] (ang.).
Bibliografia
- J.Parafiniuk – Minerały systematyczny katalog 2004 – TG "Spirifer" W-wa 2005
- http://webmineral.com/data/Paulingite-Ca.shtml
- http://webmineral.com/data/Paulingite-K.shtml