Perfluoroheptan
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
heksadekafluoroheptan |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór Hilla |
C7F16 |
| Inne wzory |
CF3(CF2)5CF3 |
| Masa molowa |
388,05 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
335-57-9 |
| PubChem |
9553 |
| SMILES |
C(C(C(C(F)(F)F)(F)F)(F)F)(C(C(C(F)(F)F)(F)F)(F)F)(F)F
|
|
| InChI |
InChI=1S/C7F16/c8-1(9,2(10,11)4(14,15)6(18,19)20)3(12,13)5(16,17)7(21,22)23
|
| InChIKey |
LGUZHRODIJCVOC-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Perfluoroheptan, heksadekafluoroheptan, C7F16 – organiczny związek chemiczny z grupy perfluorowęglowodorów, pochodna heptanu całkowicie podstawiona atomami fluoru. Jest zarówno hydrofobowy (nierozpuszczalny w wodzie), jak i lipofobowy (nierozpuszczalny w tłuszczach). Z tego względu stosowany jest w jednej z metod odkwaszania papieru przy konserwacji zabytków (np. książek bądź obrazów wykonanych na papierze), w której stanowi nośnik dla drobnoziarnistego tlenku magnezu[5][6].
Przypisy
- ↑ Hexadecafluoroheptane (nr 374369) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2015-12-08].
- ↑ CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R.D.R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 8-109, ISBN 978-0-8493-0488-0 (ang.).
- 1 2 3 CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R.D.R. Lide (red.), wyd. 88, Boca Raton: CRC Press, 2007, s. 3-420, ISBN 978-0-8493-0488-0 (ang.).
- ↑ Perfluoroheptan [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 374369 [dostęp 2015-12-08] .
- ↑ Henk J. Porck: Mass Deacidification: An Update on Possibilities and Limitations. Washington D.C.: Commission on Preservation and Access, 1996, s. 16. ISBN 1-887334-52-1. [dostęp 2015-12-09]. (ang.).
- ↑ Władysław Sobucki, Grażyna Macander-Majkowska, Joanna Kurkowska, Katarzyna Królikowska-Pataraja. Odkwaszanie akwarel i pasteli. „Ochrona Zabytków”. 66 (1–4), s. 113–120, 2013. [dostęp 2015-12-09].
