Piluszowszczyzna

Piluszowszczyzna
Państwo

 Białoruś

Obwód

 witebski

Rejon

brasławski

Sielsowiet

Druja

Położenie na mapie obwodu witebskiego
Mapa konturowa obwodu witebskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Piluszowszczyzna”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry znajduje się punkt z opisem „Piluszowszczyzna”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., w prawym górnym rogu znajduje się punkt z opisem „Piluszowszczyzna”
Ziemia55°42′52″N 27°21′02″E/55,714444 27,350556

Piluszowszczyzna – dawna wieś. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Druja.

Dawna nazwa to Pieloszowszczyzna[1.1].

Historia

W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego.

W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim[2] (od 1926 w województwie wileńskim[3]), w powiecie brasławskim, w gminie Słobódka[4.1][1.1].

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 48 osób, 33 były wyznania rzymskokatolickiego, a 15 staroobrzędowego. Jednocześnie 33 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, a 15 rosyjską. Było tu 11 budynków mieszkalnych[4.2]. W 1931 w 13 domach zamieszkiwały 73 osoby[1.2].

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Słobódce i prawosławnej w m. Kirylino. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Brasławiu i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Drujsku[5].

Przypisy

  1. Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938.
    1. 1 2 S. 13.
    2. ↑ S. 12.
  2. ↑ Dz. U. z 1921 r. Nr 16, poz. 93 (ISAP)
  3. ↑ Dz. U. z 1926 r. Nr 6, poz. 29 (ISAP)
  4. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924.
    1. ↑ S. 11.
    2. ↑ S. 12.
  5. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1281.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.