Piotr Tchorznicki
![]() | |
![]() Jelita | |
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
Piotr Mniszek Tchorznicki[a] herbu Jelita (ur. 1832, zm. 30 października 1868 w Dąbrówce Polskiej) – właściciel ziemski.

Życiorys
Urodził się w 1877[1.1][2]. Był synem Jana Mniszek Tchorznickiego herbu Jelita (1777-1868[1.2]) i Korneli z domu Stankiewicz herbu Mogiła (zm. 1885)[3][2]. Miał rodzeństwo: Walentynę (zm. 1850, żona Władysława Urbańskiego[4.1]), Józefę (ur. ok. 1832, zm. w 1907, żona Zygmunta Ścibor-Rylskiego, dziedziczka majątków), Katarzynę Teofilę (1838-1842[4.2][5][b]), Teofilę Adaminę (ur. 1840[4.3], zm. 23 marca 1899[6]), Medarda Antoniego Ignacego (ur. 8 czerwca 1842[4.4], powstaniec styczniowy w stopniu wachmistrza, poległy 3 września 1863 w zwycięskiej bitwie pod Panasówką[7][8][9][10])[11][2].
Był członkiem czynnym Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego[12.1]. Jako właściciel Komborni 14 października 1867 w Sanoku został wybrany Rady c. k. powiatu sanockiego z grupy większych posiadłości i został członkiem wydziału powiatowego[13][12.2].
Po śmierci ojca (26 lipca 1868[1.2]) został dziedzicem majątku Dąbrówka Polska[1.1]. Zamieszkiwał pod tamtejszym numerem 1[1.2]. Był stanu wolnego[1.2]. Zmarł 30 października 1868 w Dąbrówce Polskiej w wieku 36 lat[1.1][c]. Został pochowany w rodzinnej kaplicy grobowej w Sanoku-Dąbrówce 2 listopada 1868[1.1].
Uwagi
- ↑ W ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Peter Ritter von Tchorznicki”.
- ↑ Tu podano Katarzynę urodzoną i zmarłą w 1842, zob. Rocznik szlachty (II) 1883 ↓, s. 653, 705 Nie wydaje się to możliwe z uwagi na urodzenie Medarda w połowie 1842
- ↑ Data śmierci 30 października 1868 została podana w parafialnej księdze zmarłych. W doniesieniu prasowym na łamach „Kurjera Warszawskiego” podano datę 29 października 1868, zob. Zmarli. „Kurjer Warszawski”. Nr 243, s. 5, 22 października (3 listopada) 1868. Na tabliczce nagrobnej w kaplicy grobowej wskazano datę śmierci 1 listopada 1868.
Przypisy
- Księga zmarłych 1855–1878 Sanok. Sanok: Parafia rzymskokatolicka w Sanoku.
- 1 2 3 Mniszek Tchorznicki, Piotr. tchorznicki.com. [dostęp 2020-08-05].
- ↑ Rocznik szlachty (II) 1883 ↓, s. 705.
- Księga chrztów 1836–1857. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku.
- ↑ Księga zmarłych 1831–1855 Sanok. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku, s. 76 (poz. 65).
- ↑ Księga aktów zejść rzym.-kat. Sanok 1878–1904. T. H. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 293 (poz. 28).
- ↑ Z Lubelskiego. „Gazeta Narodowa”. Nr 181 i 182, s. 4, 18 września 1863.
- ↑ Kronika. „Czas”. Nr 240, s. 3, 21 października 1863.
- ↑ Zygmunt Kolumna: Pamiątka dla rodzin polskich. Krótkie wiadomości biograficzne o straconych na rusztowaniach, rozstrzelanych, poległych na placu boju oraz zmarłych w więzieniach, na tułactwie i na wygnaniu syberyjskiem od roku 1861-1866. Ze źródeł urzędowych, dzienników polskich, jak niemniej z ustnych podań osób wiarogodnych i towarzyszy broni. Część 2. Kraków: 1868, s. 278.
- ↑ Celina Dominikowska: IX. Nabożeństwo za poległego ś. p. Medarda Tchórznickiego. W: Jakub Gordon: Obrazki galicyjskie. Sanok: Drukarnia Karola Pollaka, 1869, s. 110-114.
- ↑ Rocznik szlachty (II) 1883 ↓, s. 653, 705.
- Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868. Lwów: 1868.
- ↑ Nowiny z kraju i z zagranicy. Sanok. „Dziennik Lwowski–Dodatek”. Nr 166, s. 2, 21 października 1867.
Bibliografia
- Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Rocznik szlachty polskiej. T. 2. Lwów: Księgarnia K. Łukaszewicza, 1883, s. 1-799.

