Pojazd bezzałogowy

Różne pojazdy bezzałogowe

Pojazd bezzałogowy (ang. uncrewed vehicle, unmanned vehicle, UA[1], PBz[2]) – pojęcie opisujące pojazd pozbawiony załogi na pokładzie[3][4][5]; potoczne określene dronami[6]. Pojazdy bezzałogowe mogą być sterowane zdalnie przez człowieka albo poruszać się autonomicznie według ustalonego algorytmu; w tym drugim przypadku nie wymagają ciągłej uwagi operatora[7]. W literaturze technicznej pojęcie to obejmuje pojazdy działające w przestrzeni kosmicznej, w powietrzu, na lądzie oraz w środowisku wodnym[2]. W odniesieniu do systemów latających odróżnia się ponadto bezzałogowy statek powietrzny jako samą platformę od bezzałogowego systemu latającego, obejmującego również moduły sterowania i stację naziemną[8].

Po rozpoczęciu wojny rosyjsko-ukraińskiej znaczenie wojskowych zastosowań pojazdów i systemów bezzałogowych w wojnie dronowej wyraźnie wzrosło[9][10][11]. Według jednego z opracowań siły zbrojne ponad 100 państw dysponują około 170 różnymi typami dronów[12].

Nazewnictwo w Polsce

W polskiej literaturze technicznej i wojskowej jako termin nadrzędny stosuje się określenie „pojazdy bezzałogowe”, odnoszone do środków działających w powietrzu, na lądzie, na wodzie, pod wodą oraz w przestrzeni kosmicznej[2]. W piśmiennictwie specjalistycznym nazwy te są zwykle doprecyzowywane przez wskazanie środowiska działania lub sposobu sterowania. Spotyka się między innymi określenia „bezzałogowa platforma lądowa” i „bezzałogowy pojazd naziemny” (UGV), „bezzałogowy pojazd nawodny” (USV), „autonomiczny pojazd nawodny” (ASV), „autonomiczny pojazd podwodny” (AUV) oraz „zdalnie kierowany pojazd podwodny” (ROV)[13][14][15][16].

W polskim uzusie specjalistycznym występuje także określenie „system bezzałogowy”, akcentujące, że chodzi nie tylko o sam pojazd, lecz również o elementy sterowania, łączności i obsługi; w takim znaczeniu pojęcie to jest szczególnie utrwalone w odniesieniu do systemów powietrznych[17][18]. W odniesieniu do platform powietrznych w obiegu potocznym funkcjonują również nazwy „dron” i „bezzałogowiec”[19][18]. Spotyka się także potoczne i publicystyczne określenia „dron lądowy” oraz „dron morski”, jednak w piśmiennictwie specjalistycznym częściej używa się nazw precyzyjnych, takich jak „bezzałogowy pojazd naziemny”, „bezzałogowy pojazd nawodny”, „zdalnie kierowany pojazd podwodny” lub „autonomiczny pojazd podwodny”[20][21][22].

Typy

Do podstawowych typów pojazdów bezzałogowych należą między innymi[4][7][2]:

Przypisy

  1. ↑ AMC & GM to Part-UAS — Issue 1 [online], European Union Aviation Safety Agency [dostęp 2026-04-21].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Tomasz Sałaciński, Pojazdy bezzałogowe – nowe wyzwanie dla materiałów wybuchowych. Przegląd, „Materiały Wysokoenergetyczne”, 6, 2014, s. 53–63 [dostęp 2026-04-21].
  3. ↑ Hui-Min Huang (red.), Autonomy Levels for Unmanned Systems (ALFUS) Framework. Volume I: Terminology, National Institute of Standards and Technology, wrzesień 2004 [dostęp 2026-04-21].
  4. 1 2 Redakcja, Czy bezzałogowe pojazdy podwodne zastąpią okręty podwodne? – WarNewsPL [online], 17 listopada 2024 [dostęp 2026-04-21].
  5. ↑ Jacek Chojnacki, Dominika Pasek, Historia wykorzystania bezzałogowych statków powietrznych, „Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego”, 11 (1), 2017, s. 176–177 [dostęp 2026-04-21].
  6. ↑ Tomasz Szewc, Communication in the Third Dimension. Legal Aspects of Using Drones in the City Area, „Scientific Papers of Silesian University of Technology. Organization and Management Series” (151), 2021, s. 681, DOI: 10.29119/1641-3466.2021.151.47 [dostęp 2026-04-01].
  7. 1 2 Juliusz Ciecierski, Piotr Drewek, Adam Misiak, Robert Piotrowski, Bezzałogowy kołowy pojazd elektryczny do automatycznego wychodzenia z poślizgów, „Zeszyty Naukowe Wydziału Elektrotechniki i Automatyki Politechniki Gdańskiej” (71), 2020, s. 31–35, DOI: 10.32016/1.71.03 [dostęp 2026-04-21].
  8. ↑ Jerzy Gałaj, Tomasz Łazorko, Ogólna koncepcja wykorzystania samolotu bezzałogowego do ochrony przeciwpożarowej lasów w Polsce, „TTS Technika Transportu Szynowego”, 20 (10), 2013, s. 231–256 [dostęp 2026-04-21].
  9. ↑ Anna Maria Dyner, Rosja i Białoruś tworzą wojska dronowe [online], Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 17 lipca 2025 [dostęp 2026-04-21].
  10. ↑ Rosjanie niszczą zaplecze energetyczne Kijowa i Dniepru. 1420. dzień wojny [online], Ośrodek Studiów Wschodnich, 13 stycznia 2026 [dostęp 2026-04-21].
  11. ↑ Rafał Kopeć, Olga Wasiuta, Tomasz Wójtowicz, Wojna dronów. Militarne wykorzystanie bezzałogowych statków powietrznych, Kraków: Wydawnictwo Naukowe UP, 2021, s. 17, DOI: 10.24917/9788380846074, ISBN 978-83-8084-607-4 [dostęp 2026-04-21].
  12. ↑ Mark Levels, Jean-Pierre Schouwenaars, Jeroen Vleij, Drones: kansen voor de Nederlandse krijgsmacht [online], Militaire Spectator, 18 października 2024 [dostęp 2026-04-21] (niderl.).
  13. ↑ Jacek Roguski, Dariusz Czerwienko, Bezzałogowe platformy lądowe, „Bezpieczeństwo i Technika Pożarnicza”, 30 (2), 2013, s. 81–90, ISSN 1895-8443 [dostęp 2026-04-21].
  14. ↑ Beata Szymanowska (red.), Innowacyjne metody badań akwenów portowych z wykorzystaniem bezzałogowych platform nawodnych, Zielona Góra: Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, 2023, s. 37, DOI: 10.26366/PTE.ZG.2023.248, ISBN 978-83-87193-14-0 [dostęp 2026-04-21].
  15. ↑ Bartosz Łarzewski, Jakub Hałas, Daniel Powarzyński, Jarosław Lewandowski, Paweł Piskur, Projekt i wykonanie bezzałogowego pojazdu podwodnego o napędzie hybrydowym – REBA, „Pomiary Automatyka Robotyka”, 26 (4), 2022, s. 61–67, DOI: 10.14313/PAR_246/61 [dostęp 2026-04-21].
  16. ↑ Przemysław Filipek, Tomasz Kamiński, Jarosław Wiązowski, Błażej Czajka, Podwodny eksplorator gąsienicowy, „Autobusy – Technika, Eksploatacja, Systemy Transportowe”, 18 (6), 2017, s. 673–677 [dostęp 2026-04-21].
  17. ↑ Rafał Kopeć, Olga Wasiuta, Tomasz Wójtowicz, Wojna dronów. Militarne wykorzystanie bezzałogowych statków powietrznych, Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, 2021, s. 25, DOI: 10.24917/9788380846074, ISBN 978-83-8084-607-4 [dostęp 2026-04-21].
  18. 1 2 Mariusz Feltynowski (red. nauk.), Systemy bezzałogowych statków powietrznych w ochronie przeciwpożarowej i ratownictwie – od wyrobu do ratownika. Rozważania teoretyczne a zastosowanie w rzeczywistości, Józefów: Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej im. Józefa Tuliszkowskiego – Państwowy Instytut Badawczy, 2022, s. 66–67, DOI: 10.17381/2022.1, ISBN 978-83-958583-3-8 [dostęp 2026-04-21].
  19. ↑ Statystyki dotyczące dronów - infografiki [online], Urząd Lotnictwa Cywilnego, 24 maja 2016 [dostęp 2026-04-21].
  20. ↑ Paweł Simiński, Bezzałogowe platformy lądowe – perspektywy, „Nowa Technika Wojskowa”, 2024 [dostęp 2026-04-21].
  21. ↑ E. Majzner, Koncepcja użycia nawodnych dronów morskich w Marynarce Wojennej RP, „Rocznik Bezpieczeństwa Morskiego”, 2015 [dostęp 2026-04-21].
  22. ↑ Michał Bońkowski, Koncepcja wykorzystania morskich dronów podwodnych w MW, „Rocznik Bezpieczeństwa Morskiego”, 2015 [dostęp 2026-04-21].
  23. ↑ Informacje ogólne [online], Urząd Lotnictwa Cywilnego [dostęp 2026-04-21].
  24. ↑ Dariusz Becmer, Dariusz Skorupka, Artur Duchaczek, Trendy rozwojowe bezzałogowych systemów latających, „Problemy Techniki Uzbrojenia”, 136 (4), 2015, s. 19–40 [dostęp 2026-04-21].
  25. ↑ Remotely Piloted Aircraft Systems (RPAS) Concept of Operations (CONOPS) for International IFR Operations [online], International Civil Aviation Organization [dostęp 2026-04-21].
  26. 1 2 3 Inyeong Bae, Jungpyo Hong, Survey on the Developments of Unmanned Marine Vehicles: Intelligence and Cooperation, „Sensors”, 23 (10), 2023, s. 4643, DOI: 10.3390/s23104643 [dostęp 2026-04-21].
  27. ↑ Arif Wibisono, Md. Jalil Piran, Hyoung-Kyu Song, Byung Moo Lee, A Survey on Unmanned Underwater Vehicles: Challenges, Enabling Technologies, and Future Research Directions, „Sensors”, 23 (17), 2023, s. 7321, DOI: 10.3390/s23177321 [dostęp 2026-04-21].