Polibazyt
 Polibazyt z kopalni Husky, Elsa, Jukon, Kanada (3,0 x 2,2 x 1,3 cm) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
antymonowa siarkosól srebra i miedzi |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy[1] |
| Łupliwość |
niewyraźna |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
6,1–6,33 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żelazistoczarna |
| Rysa |
czerwonoczarna, czarna[1] |
| Połysk |
metaliczny, diamentowy[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.GB.15 |
Polibazyt – minerał z gromady siarkosoli. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. poly = wiele i basis = podstawa.
Charakterystyka
Właściwości
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, rzadziej słupkowym o pseudoheksagonalnych zarysach. Na ścianach kryształów występują charakterystyczne zbrużdżenia (trójkątne). Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, tworzy też naloty, naskorupienia i impregnacje. Jest miękki, nieprzezroczysty, Często zawiera żelazo, arsen.
Występowanie
Składnik utworów hydrotermalnych i żył kruszcowych. Współwystępuje ze srebrem rodzimym, stephanitem, chalkopirytem, pirytem, kwarcem, kalcytem, markasytem, galeną, akantytem, pirargyrytem, stromeyerytem, proustytem, bornitem, argentytem, tetraedrytem[1].
Miejsca występowania:
- W Polsce: został znaleziony w Rudawach Janowickich w okolicach Ciechanowic.
Zastosowanie
- ruda srebra – 69,5% Ag,
- jest ceniony przez kolekcjonerów.
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG „Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003
Linki zewnętrzne
- zdjęcia i artykuł o polibazycie na stronie Webmineral.com (ang.)
- polibazyt na stronie Mindat.org (ang.)