Private Pilot Licence

Amerykańska licencja pilota prywatnego w formie plastikowego certyfikatu (2006)

Licencja pilota prywatnego (ang. Private Pilot Licence (PPL)) – kategoria licencji pilota statku powietrznego uprawniającą do pilotowania w celach niezarobkowych.

Piloci komercyjni muszą posiadać licencje wyższych kategorii (CPL lub ATPL).

W Stanach Zjednoczonych nazwę licencji PPL niekiedy wymienia się jako Private Pilot Certificate[1].

Typy licencji PPL

  • PPL(A) – licencja pilota samolotowego prywatnego[a][2]
  • PPL(H) – licencja pilota śmigłowcowego prywatnego
  • PPL(AS) – licencja pilota sterowcowego prywatnego
  • PPL(AG) – licencja pilota wiatrakowcowego

Uwagi

  1. ↑ w Polsce używa się nazwy licencja pilota turystycznego, jednak w dokumentach Urzędu Lotnictwa Cywilnego (ULC) znajduje nazwa licencja pilota prywatnego

Przypisy

  1. ↑ Private Pilot License (PPL): What is a Private Pilot License?. atpflightschool.com. [dostęp 2025-10-21]. (ang.).
  2. ↑ Protokół Komisji Egzaminacyjnej. ulc.gov.pl. [dostęp 2025-10-21]. (pol.).

Bibliografia

  • Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 2 września 2013 r. w sprawie licencjonowania personelu lotniczego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1713 (ISAP))

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.