Pro Fide Rege et Lege

Pro Fide Rege et Lege (łac. Za wiarę, króla i prawo) – półrocznik o charakterze naukowo-popularyzatorskim wydawany od 1988 roku przez Klub Zachowawczo-Monarchistyczny (por. dewiza Pro Fide, Lege et Rege). Czasopismo zajmuje się propagowaniem kontrrewolucji. Tematyka pisma koncentruje się przede wszystkim wokół katolicyzmu integralnego, także polityki, filozofii i historii.

Pismo powstało w Warszawie w 1988 jako organ Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego. Początkowo miało charakter nieregularny, we wrześniu 1991 zostało przekształcone w kwartalnik, a od 2010 wychodzi jako półrocznik. Do końca 1990 (dziewięć numerów) ukazywało się nielegalnie, drukowane na offsecie w drukarni Urzędu Patentowego^[1][2][3]. W latach 1988–1995 pismu towarzyszył nieregularny dodatek zatytułowany „Biuletyn Monarchistyczny. Przegląd Wydawnictw Monarchistycznych”, którego redaktorem był Franciszek M. Kędzierski^[4].

Założycielem pisma był osiemnastoletni prezes Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego Artur Górski^[2]. W jego warszawskim mieszkaniu przy ul. Etiudy Rewolucyjnej na Mokotowie mieściła się redakcja, którą współtworzyli pierwszy wiceprezes KZM^[5] Adam Gwiazda (ur. 1970^[6]) i Andrzej Kaźmirowski^[1]. Wydawnictwo było zamierzone jako kontynuacja rocznika „Pro Fide, Rege et Lege” z lat 1926–1928^[1], również organu ówczesnego Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego. Redaktorem historycznego pisma był Kazimierz Marian Morawski, wydawcami – jego kuzyn Konstanty Broël-Plater oraz Hieronim Tarnowski; Morawski i Plater przewodzili poprzednio Stronnictwu Zachowawczemu i wydawali jego biuletyn, a efemeryczny Klub utworzyli w marcu 1926 po przystąpieniu większości działaczy SZ do Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego^[7][8][9].

Artur Górski pełnił rolę redaktora naczelnego „Pro Fide Rege et Lege” do drugiego kwartału 2007, kiedy jego obowiązki przejął Adam Wielomski^[2]. W skład rady naukowej wchodzili lub wchodzą m.in. Artur Andrzejuk, Mieczysław Gogacz, Arkadiusz Indraszczyk, Marek Maciejewski, Radomír Malý, Grzegorz Maroń i Antoni B. Stępień^[10]. Na łamach pisma publikowali m.in. Adam Wielomski, Jacek Bartyzel, Artur Górski, Artur Zawisza, Janusz Korwin-Mikke, Tomasz Gabiś, Stanisław Michalkiewicz, związany z Narodowym Odrodzeniem Polski ks. Rafał Trytek.

Nakład liczy ok. 1100 egzemplarzy. Nakład bezdebitowy wynosił 300 egzemplarzy^[1], później w latach 90. nakład dochodził do 3000 egzemplarzy^[11]. Działalność publicystyczna redaktorów „Pro Fide Rege et Lege” prowadzona jest również na stronie internetowej sympatyków Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego^[12].

W pierwszym okresie po założeniu pismo miało charakter polityczny, stawiając sobie za cel propagowanie gospodarki rynkowej, ideologii konserwatyzmu i tradycjonalizmu katolickiego^[1]. Zgodnie z deklaracją redaktora naczelnego Adama Wielomskiego łączy charakter naukowy i popularyzatorski, a publikowane teksty reprezentują przede wszystkim „klasyczno-tradycyjne spojrzenie na filozofię i politykę”. Pismo mimo określonego profilu politycznego kategorycznie odcina się od związków z partiami politycznymi; w ocenie Wielomskiego uznanie go za organ partyjny byłoby dla niego „najgorszą” ewentualnością^[13].

Od 2011 „Pro Fide Rege et Lege” figuruje w wykazie punktowanych czasopism naukowych polskiego Ministerstwa Edukacji i Nauki, w którego ramach zostało przypisane do dyscypliny nauk prawnych^[14].

• Pełny dostęp do numerów 2–6 pisma z lat 1988–1989 na stronie Ośrodka „Karta”