Przymus (brydż)

Przymus – rodzaj rozgrywki brydżowej, polega na doprowadzeniu przez rozgrywającego do sytuacji, w której przynajmniej jeden z obrońców, posiadający zatrzymania w co najmniej dwóch kolorach, jest zmuszony do pozbycia się jednego z nich, a rozgrywający może wykorzystać wyrobioną w ten sposób dodatkową lewę lub lewy[1].

Do opisania sytuacji przymusowych używane jest specjalistyczne słownictwo:

  • Karty które mogą zostać lewami po wyrzuceniu przez przynajmniej jednego z obrońców wyższej karty (lub kart) w tym kolorze nazywamy groźbami[2].
  • Karty trzymane przez obrońców które muszą być odrzucone zanim zostanie wyrobiona groźba (lub groźby) to zatrzymania[2].

Aby sytuacja przymusowa mogła zaistnieć, spełnione muszą zostać następujące warunki:

  • Rozgrywający musi posiadać groźby w przynajmniej dwóch kolorach.
  • Przynajmniej jeden z obrońców musi posiadać zatrzymania w przynajmniej dwóch kolorach w których rozgrywający ma groźby.
  • Przynajmniej jedna z gróźb musi być położona za zatrzymaniem.
  • Rozgrywającemu oddaje tylko jedną lewę, co w większości przypadków oznacza, że ma o jedną lewę mniej niż kart w ręce. Jeżeli tak nie jest, musi on oddać wcześniej wystarczającą liczbę lew obrońcom (tzw. redukcja lew)[3]. Warunek ten nie musi być spełniony w pewnych sytuacjach przymusowych takich jak przymus kaskadowy, przymus bezredukcyjny lub przymus wpustkowy.

Przykłady przymusów

Przymus pojedynczy

Poniżej przedstawiona jest prosta sytuacja przymusowa z rozgrywającym na pozycji S (kontrakt bezatutowy):

♠A W
♥K
♦–
♣–
♠K D

N

W         E

S

♠nieistotne
♥A ♥nieistotne
♦– ♦nieistotne
♣– ♣nieistotne
♠4
♥6
♦–
♣A

Po zagraniu przez rozgrywającego asa trefl, obrońca siedzący na pozycji W musi albo zrzucić asa kier wyrabiając w ten sposób leżącego w dziadku króla, albo figurę pik pozwalając na wyrobienie waleta w tym kolorze.
Konieczność redukcji lewy ilustruje poniższy przykład, bardzo podobny po pierwszego:

♠A W
♥K
♦2
♣–
♠K D

N

W         E

S

♠3 2
♥A ♥2
♦7 ♦D
♣– ♣–
♠4
♥6
♦3
♣A

Po zagraniu asa trefl obrońca W nie jest w sytuacji przymusowej, bo może wyrzucić siódemkę karo. Jeżeli jednak we wcześniejszej fazie rozgrywki rozgrywający oddałby przygrywającą lewę karową obrońcom, zaistniałaby sytuacja identyczna do tej z pierwszego przykładu.

Przymus atutowy złożony przeciwko ochronie

Pozycja przymusowa łącząca elementy przymusów atutowego, złożonego i przeciwko ochronie.

♠A J 10
♥A 7
♦A 4
♣–
♠K 6

N

W         E

S

♠D 7 5
♥K 5 ♥D 4
♦K 6 ♦D 3
♣8 ♣
♠–
♥6 2
♦8 7
♣A K D

Atutami są trefle i rozgrywający gra z ręki asa trefl zrzucając ze stołu blotkę w czerwonym kolorze. Gracz E staje w pierwszym przymusie. Zrzucenie przez niego pika pozwala rozgrywającego na przejście czerwonym asem do dziadka i wyrobienie pika przebitką w ręce (przymus atutowy), E zmuszony jest więc do odrzucenia czerwonej karty.

S gra z ręki następnego trefla i w przymusie staje gracz W, nie może on wyrzucić pika (przymus przeciwko ochronie), bo rozgrywający przejdzie do dziadka, zgra asa pik i zagra na ekspas w tym kolorze, musi więc zrzucić kartę w czerwonym kolorze (innym od tego, jaki odrzucił jego partner o lewę wcześniej). Rozgrywający pozbywa się drugiej czerwonej blotki z dziadka, a W odrzuca drugą kartę w kolorze pierwszej zrzutki.

♠A J 10
♥A
♦A
♣–
♠K 6

N

W         E

S

♠D 7 5
♥K ♥D 4
♦K 6 ♦
♣ ♣
♠–
♥6 2
♦8 7
♣D

Zakładając, że E wyrzucił z ręki dwa kara, powstaje sytuacja jak na diagramie po lewej stronie. Rozgrywający gra teraz kartę do asa w kolorze, z którego E się odrzucił (w tym przypadku są to kara) i E ponownie staje w przymusie – jeżeli dorzuci piki, to umożliwi rozgrywającemu wyrobienie pików przebitką, a jeżeli odrzuci kiera to rozgrywający, zagra asa kier wyrabiając w tym kolorze blotkę w ręce do której może wejść przebitką pik.

Przypisy

  1. ↑ Przymusy [online], Szkolenia brydżowe, 20 stycznia 2021 [dostęp 2022-02-15].
  2. 1 2 Przymus – Brydż [online], brydz.wikidot.com [dostęp 2022-02-15].
  3. ↑ Redukcja Lew – Brydż [online], brydz.wikidot.com [dostęp 2022-02-15].