Psilochorus

	Psilochorus
	Simon, 1893
	; Samiec Psilochorus simoni
	; Samica z jajami
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	pajęczaki
Rząd	pająki
Podrząd	Opisthothelae
Infrarząd	pająki wyższe
Rodzina	nasosznikowate
Rodzaj	Psilochorus
	Typ nomenklatoryczny
	Theridion pullulum Hentz, 1850
Synonimy
	Brachypholcus van Hasselt, 1887 (nomen oblitum); Pseudopholcus van Hasselt, 1887 (nomen oblitum);
	Brachypholcus van Hasselt, 1887 (nomen oblitum); Pseudopholcus van Hasselt, 1887 (nomen oblitum);

Psilochorus – rodzaj pająków z rodziny nasosznikowatych. Obejmuje 41 opisanych gatunków.

Morfologia

Pająki osiągające od 1,2 do 3,8 mm długości ciała^[1].

Karapaks jest żółtawy do rudobrązowego, na wierzchu z Y-kształtnym, często przyciemnionym wciskiem biegnącym od boków okolicy oczu do bruzdy szyjnej. Ośmioro oczu nie leży na wzgórku. Oczy pary przednio-środkowej są najmniejsze. Oczy trzech pozostałych par rozmieszczone są w dwóch triadach po bokach od tych przednio-środkowych. Samczy nadustek wystaje ku przodowi, nie mając jednak żadnych modyfikacji. Szczękoczułki pozbawione są listewek strydulacyjnych, mają wydatny ząb na przedniej krawędzi, a u samca także przednią ostrogę. Odcień sternum jest nieco ciemniejszy niż karapaksu, ale jaśniejszy niż szczękoczułków^[1].

Odnóża są bardzo długie i cienkie, przednia ich para ma udo od trzech do sześciu razy dłuższe niż prosoma a goleń o długości od 28 do 60 razy większej niż średnica. Ubarwienie nóg jest takie same jak karapaksu, czasem z ciemniejszym obrączkowaniem. Stopy są obficie nibyczłonowane i zwieńczone trzema pazurkami^[1].

Opistosoma (odwłok) jest jajowata do kulistej, koloru szarego, zielonkawego lub niebieskawego, zwykle z ciemniejszymi znakami na wierzchu w liczbie od trzech do sześciu par oraz z rozproszonymi ciemniejszymi kropkami na spodzie. U samicy występują dwie lub trzy płytki płciowe^[1].

Samcze nogogłaszczki mają nienabrzmiałe uda, w których odsiebnej części wyrasta stercząca ku górze i zaostrzona apofiza. Procursus jest dłuższy niż szerszy^[1].

Ekologia i występowanie

Zwierzęta te zamieszkują zwykle suche i ciepłe stanowiska, ale niektóre gatunki występują również w siedliskach wilgotnych. Bytują pod skałami, kłodami, w jaskiniach, a niektóre w budynkach. Konstruują chaotyczne sieci łowne, z których zwisają do góry nogami. Czasem wykorzystują sieci pozostawione przez inne pająki^[1].

Rodzaj amerykański, rozmieszczony od Kanady na północy po Brazylię na południu^[2], aczkolwiek synantropijny P. simoni zawleczony został do krainy palearktycznej i na Nową Zelandię^[2]^[3].

Taksonomia

Takson ten wprowadził w 1893 roku Eugène Simon^[4]^[2].

Do rodzaju zalicza się 41 opisanych gatunków^[2]:

Psilochorus acanthus Chamberlin et Ivie, 1942
Psilochorus agnosticus Chamberlin, 1924
Psilochorus apicalis Banks, 1921
Psilochorus bantus Chamberlin et Ivie, 1942
Psilochorus bromelicola (Huber, 2019)
Psilochorus bruneocyaneus Mello-Leitão, 1941
Psilochorus californiae Chamberlin, 1919
Psilochorus cambridgei Gertsch et Davis, 1937
Psilochorus coahuilanus Gertsch et Davis, 1937
Psilochorus concinnus Gertsch, 1973
Psilochorus conjunctus Gertsch et Davis, 1942
Psilochorus cordatus (Bilimek, 1867)
Psilochorus cornutus (Keyserling, 1887)
Psilochorus delicatus Gertsch, 1971
Psilochorus diablo Gertsch, 1971
Psilochorus dogmaticus Chamberlin, 1924
Psilochorus durangoanus Gertsch et Davis, 1937
Psilochorus fishi Gertsch, 1971
Psilochorus hesperus Gertsch et Ivie, 1936
Psilochorus hooki Slowik, 2009
Psilochorus imitatus Gertsch et Mulaik, 1940
Psilochorus inyo Slowik, 2009
Psilochorus itaguyrussu Huber, Rheims et Brescovit, 2005
Psilochorus minimus Schmidt, 1956
Psilochorus minutus Banks, 1898
Psilochorus murphyi Gertsch, 1973
Psilochorus pallidulus Gertsch, 1935
Psilochorus papago Gertsch et Davis, 1942
Psilochorus pullulus (Hentz, 1850)
Psilochorus redemptus Gertsch et Mulaik, 1940
Psilochorus rockefelleri Gertsch, 1935
Psilochorus russelli Gertsch, 1971
Psilochorus sectus Mello-Leitão, 1939
Psilochorus simoni (Berland, 1911)
Psilochorus sinaloa Gertsch et Davis, 1942
Psilochorus taperae Mello-Leitão, 1929
Psilochorus tellezi Gertsch, 1971
Psilochorus texanus Slowik, 2009
Psilochorus topanga Chamberlin et Ivie, 1942
Psilochorus utahensis Chamberlin, 1919
Psilochorus ybytyriguara Huber, Rheims et Brescovit, 2005

Przypisy

1 2 3 4 5 6 Józef Słowik. A review of the cellar spider genus Psilochorus Simon 1893 in America north of Mexico (Araneae: Pholcidae). „Zootaxa”. 2144, s. 1-53, 2009. DOI: 10.11646/zootaxa.2144.1.1.
1 2 3 4 Gen. Psilochorus Simon, 1893. [w:] World Spider Catalogue [on-line]. World Spider Catalog Association, 2025. [dostęp 2025-12-05].
↑ Wolfgang Nentwig, Theo Blick, Daniel Gloor, Ambros Hänggi, Christian Kropf: Psilochorus simoni (Berland, 1911). [w:] Araneae. Spiders of Europe [on-line]. Universität Bern. [dostęp 2025-12-05].
↑ E. Simon: Histoire naturelle des araignées. Deuxième édition, tome premier. Paris: Roret, 1893, s. 482.

[Slowik-1] 1 2 3 4 5 6 Józef Słowik. A review of the cellar spider genus Psilochorus Simon 1893 in America north of Mexico (Araneae: Pholcidae). „Zootaxa”. 2144, s. 1-53, 2009. DOI: 10.11646/zootaxa.2144.1.1.

[wsc-2] 1 2 3 4 Gen. Psilochorus Simon, 1893. [w:] World Spider Catalogue [on-line]. World Spider Catalog Association, 2025. [dostęp 2025-12-05].

[soe-3] Wolfgang Nentwig, Theo Blick, Daniel Gloor, Ambros Hänggi, Christian Kropf: Psilochorus simoni (Berland, 1911). [w:] Araneae. Spiders of Europe [on-line]. Universität Bern. [dostęp 2025-12-05].

[Simon-4] E. Simon: Histoire naturelle des araignées. Deuxième édition, tome premier. Paris: Roret, 1893, s. 482.

[1]

[2]

[3]

[4]