Pucheryt

Pucheryt

pucheryt z Hesji w Niemczech
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Bi(VO4)[1]
Twardość w skali Mohsa	4[1][2]
Przełam	kostkowy[2], półmuszlowy[1]
Łupliwość	dokładna[2], doskonała[1]
Pokrój kryształu	grubotabliczkowy, izometryczny, igiełkowy[2], ochrowy, masywny[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający, nieprzezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	rombowy[1][2]
Klasa krystalograficzna	dwupiramidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	6,25–6,69 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	żółtawa, czerwonobrunatna, pomarańczowa, zielonkawobrązowa[1][2]
Rysa	żółta[1][2]
Połysk	diamentowy, szklisty[1][2]
Współczynnik załamania	2,410–2,510 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,100[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.AD.40[1]

Pucheryt – rzadki minerał z gromady wanadanów^[1].

Nazwa pochodzi od typowej lokalizacji występowania – szybu Pucher w Saksonii w Niemczech^[1].

Krystalizuje w układzie rombowym^[2][1]. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym, grubotabliczkowym, masywnym i izometrycznym^[1][2]. Występuje także jako kryształy narosłe i naskorupienia oraz w skupieniach ziemistych i zbitych^[2]. Jest minerałem kruchym^[2], od nieprzezroczystego do przezroczystego^[1]. Posiada żółtą rysę oraz szklisty bądź diamentowy połysk^[1][2]. Charakteryzuje się kostkowym lub półmuszlowym przełamem i dokładną bądź doskonałą łupliwością^[1][2].

Występuje w strefie utleniania minerałów formacji bizmutowo-kobaltowo-niklowej. Towarzyszą mu zwykle bizmut rodzimy, ochry bizmutowe, eulityn, skorodyt, kwarc, lepidolit, rubellit oraz elbait^[1][2].

Występuje głównie w Australii (Australia Zachodnia), Niemczech (Saksonia, Hesja), na Madagaskarze, Namibii (Erongo), Hiszpanii oraz USA (Kalifornia, Nowy Meksyk)^[1]. W Polsce stwierdzony w Piławie Górnej oraz w Szklarskiej Porębie^[1].