Eulityn

Eulityn

okaz z Saksonii w Niemczech
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Bi[SiO4]3 (krzemian bizmutu)[1][2]
Twardość w skali Mohsa	4–4,5
Przełam	nierówny/nieregularny[1][2]
Łupliwość	niedoskonała wg {110}[1]
Pokrój kryształu	czworościenny[2]
Układ krystalograficzny	regularny[1][2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2]
Gęstość	6,1–6,76 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	miodowa, brunatna, pomarańczowa, pomarańczowobrązowa, czerwonobrązowa, jasnozielona; bezbarwny[1][2]
Rysa	biała[1][2]
Połysk	diamentowy, szklisty[2], półdiamentowy[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.AD.40[1]

Eulityn – minerał klasy krzemianów.

Krystalizuje w układzie regularnym. Wykształca kryształy o postaci czworościanu lub czworościanu piramidalnego, zwykle bliźniaki przenikające^[2]. Występuje w skupieniach kulistych, jako szczotki i naskorupienia^[2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym^[1]. Posiada szklisty bądź diamentowy połysk oraz białą rysę.

Występuje w strefach utleniania kruszców bogatych w bizmut^[2]. Towarzyszą mu kwarc, bizmut rodzimy, namibit, bizmutynit, chryzokola, fluoryt, pucheryt oraz kalcyt^[1][2].

Występuje w Czechach, Australii, we Francji, Niemczech, Anglii, Japonii i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia)^[1]. W Polsce stwierdzony na Dolnym Śląsku^[1].