Radosav Petrović

Jest wychowankiem klubu ze swojego rodzinnego miasta Jedinstvo Ub^[2]. W 2007 roku odszedł do FK Radnički Obrenovac^[2]. 1 lipca 2008 został piłkarzem belgradzkiego FK Partizan^[2]. W rozgrywkach Super liga Srbije zadebiutował 22 sierpnia 2008 w wygranym 3:1 meczu z Napredakiem Kruševac^[3]. W debiutanckim sezonie w najwyższej klasie rozgrywkowej zagrał w 21 meczach, w których zdobył jednego gola^[4]. Sezon 2009/2010 zakończył z ligowym bilansem 24 mecze i 7 goli^[3]. W sezonie 2010/2011 występował wraz z klubem w fazie grupowej Ligi Mistrzów^[4]. Zagrał w niej w pięciu spotkaniach^[4]. W sumie wraz z Partizanem trzykrotnie zdobył mistrzostwo Serbii^[5]. 9 sierpnia 2011 odszedł za 3,3 miliona euro do angielskiego Blackburn Rovers^[2]. Steve Kean, dyrektor Blackburn, przyznał, że o jego sprowadzenie starało się wiele klubów^[6]. W Premier League zadebiutował 20 sierpnia 2011 w przegranym 1:3 spotkaniu z Aston Villa^[7]. Do gry wszedł w 75. minucie, zastępując Mortena Gamsta Pedersena^[8]. W sezonie 2011/2012 w lidze zagrał dziewiętnastokrotnie^[7]. 22 sierpnia 2012 został sprzedany do tureckiego Gençlerbirliği SK^[2]. W tym klubie występował w latach 2012–2015. W Süper Lig rozegrał 77 mecze i zdobył 7 bramek^[9]. Po sezonie 2014/2015 trafił na zasadzie wolnego transferu do ukraińskiego Dynama Kijów^[2]. W 2016 roku odszedł za milion euro do portugalskiego Sportingu CP^[2]. Od 31 stycznia do 30 czerwca 2017 przebywał na wypożyczeniu w Rio Ave FC^[2]. W Primeira Liga po raz pierwszy zagrał 6 lutego 2017 w przegranym 1:2 meczu z CD Feirense^[10].

15 maja 2018 r. Petrović i kilku jego kolegów z drużyny, w tym trenerzy, odniosło obrażenia w wyniku ataku około 50 kibiców Sportingu na klubowym boisku treningowym po tym, jak drużyna zajęła trzecie miejsce w lidze i nie zakwalifikowała się do Ligi Mistrzów UEFA^[11]. Pomimo tych wydarzeń, on i reszta drużyny zgodzili się zagrać w finale Pucharu Portugalii zaplanowanym na następny weekend^[12], ostatecznie przegrywając z C.D. Aves^[13].

19 sierpnia 2019 r. podpisał trzyletni kontrakt z klubem UD Almería z Segunda División^[14]. Był stałym graczem pierwszego składu klubu (rozgrywając 54 spotkania^[15]), który dwukrotnie nie awansował w barażach.

10 sierpnia 2021 r. rozwiązał kontrakt z klubem z Andaluzji^[16].

Kilka godzin po odejściu z Almerii Petrović podpisał dwuletni kontrakt z Realem Saragossa^[17]. 31 stycznia 2023 r. rozwiązał kontrakt z klubem^[18].

W lutym 2023 roku podpisał kontrakt z Ordabasy^[19], a w lipcu tego samego roku przeniósł się do cypryjskiego klubu APOEL FC^[20].

W 2025 roku był bliski gry w Krasnava ENY Ypsonas FC, jednak w ostateczności odrzucił ofertę, ponieważ miał przejść do Partizanu^[21].

W ostateczności do serbskiego klubu nie trafił i 3 marca 2026 roku ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej^[22].

W 2008 roku był powoływany do reprezentacji do lat 21. Pierwszy mecz dla niej rozegrał 11 października 2008 z Danią. W sumie wystąpił w niej trzykrotnie^[23].

W seniorskiej reprezentacji zadebiutował 12 sierpnia 2009 w Pretorii w wygranym 3:1 meczu z Południową Afryką^[24]. Grał w nim do 74. minuty, po czym został zmieniony przez Antonio Rukavinę^[25]. Pierwsze spotkanie „o punkty” rozegrał 14 października 2009 w Mariampolu z Litwą^[24]. Zakończyło się ono zwycięstwem Litwinów 2:1^[24]. 1 czerwca 2010 został powołany do 23-osobowej kadry na Mistrzostwa Świata odbywające się w Południowej Afryce^[26]. Na mistrzostwach wystąpił w jednym spotkaniu – w wygranym 1:0 meczu z Niemcami, który odbył się 18 czerwca w Port Elizabeth. Do gry wszedł w 75. minucie, zastępując Zdravko Kuzmanovicia^[27]. 3 czerwca 2011 zdobył swojego pierwszego gola w reprezentacji. Miało to miejsce w przegranym 1:2 meczu z Koreą Południową w Seulu^[24].

• Źródło: Radosav Petrovic, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–podsumowanie występów) [dostęp 2011-11-16] .