Rafael Moura

Rafael Moura
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Rafael Martiniano de Miranda Moura

Data i miejsce urodzenia

23 maja 1983
Belo Horizonte

Wzrost

189 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2003–2004 Atlético Mineiro 1 (0)
2004 EC Vitória 4 (1)
2005 Paysandu SC 14 (7)
2006 Corinthians Paulista 29 (7)
2007–2010 FC Locarno 0 (0)
2007 → Fluminense FC (wyp.) 4 (0)
2007–2008 → FC Lorient (wyp.) 2 (0)
2008–2010 → Athletico Paranaense (wyp.) 27 (9)
2010 → Goiás EC (wyp.) 25 (9)
2011–2012 Fluminense FC 28 (11)
2012–2015 SC Internacional 78 (14)
2016 Figueirense FC 29 (8)
2017 Atlético Mineiro 26 (4)
2018 América Mineiro 27 (7)
W sumie: 294 (77)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Rafael Moura, właśc. Rafael Martiniano de Miranda Moura (ur. 23 maja 1983 w Belo Horizonte) – brazylijski piłkarz, występujący na pozycji napastnika.

Kariera klubowa

Rafael Moura rozpoczął piłkarską karierę w Clube Atlético Mineiro w 2003 roku. W Atlético Mineiro 13 lipca 2004 w zremisowanym 1-1 meczu z Vitórią Salvador zadebiutował w lidze brazylijskiej[1]. W latach 2004–2005 graczem Vitórii Salvador. W Vitórii 20 listopada 2004 w wygranym 2-0 meczu z Grêmio Porto Alegre Rafael Moura strzelił swoją pierwszą bramkę w lidze[2]. W Vitórii zdobył swoje pierwsze trofeum w karierze – mistrzostwo stanu Bahia – Campeonato Baiano 2005. Drugą część roku spędził w Paysandu SC, w którym w 14 meczach strzelił 7 bramek, co zaowocowało transferem do Corinthians Paulista w 2006 roku.

W 2007 roku został zawodnikiem prowincjonalnego szwajcarskiego klubu FC Locarno, a de facto był własnością agencji menedżerskiej MSI. W 2007 roku został wypożyczony do Fluminense FC. Z Fluminense zdobył Copa do Brasil. W latach 2007–2008 był wypożyczony do francuskiego FC Lorient, lecz nie zdołał przebić się do podstawowego składu. Po powrocie do Brazylii został wypożyczony do Athletico Paranaense. Z Athletico Paranaense zdobył mistrzostwo stanu Parana – Campeonato Paranaense oraz z 14 bramkami był królem strzelców w 2009 roku. W 2010 roku Rafael Moura był zawodnikiem Goiás EC. Z Goiás spadł z ligi. W tym sezonie wystąpił w 25 spotkaniach, w których strzelił 9 bramek. Lepiej wiodło się Goiás w Copa Sudamericana 2010, gdzie dotarł do finału, gdzie uległ w rzutach karnych argentyńskiemu CA Independiente. Rafael Moura został z ośmioma bramkami (strzelił bramki w obu meczach finałowych) został królem strzelców tych rozgrywek.

Od stycznia 2011 jest ponownie zawodnikiem Fluminense FC. W nowych barwach Rafael Moura zadebiutował 6 lutego 2011 w przegranym 2-3 derbowym meczu ligi stanowej z Botafogo. Był to niezwykle udany debiut, gdyż w 30 i 44 min. zdobył bramki dla Flu[3]. W sezonie 2011 He-Man rozegrał 25 meczów, w których strzelił 11 bramek. Mimo że był zmiennikiem Freda, Moura był drugim strzelcem drużyny. W 2012 Moura zdobył z Flu mistrzostwo stanu Rio de Janeiro – Campeonato Carioca (strzelił 5 bramek w 15 meczach). Jednak Moura wobec wysokiej formy Freda był żelaznym rezerwowym i coraz rzadziej, dlatego w 11 sierpnia 2012 zdecydował się odejść do SC Internacional. W barwach Colorado zadebiutował 17 sierpnia w przegranym 0-1 meczu z Corinthians[4]. Dotychczas rozegrał w lidze brazylijskiej 134 mecze, których strzelił 44 bramki.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2004 Atlético Mineiro Brazylia  Série A 1 0
EC Vitória 4 1
2005 Paysandu SC 14 7
2006 Corinthians Paulista 28 6
2007 Fluminense FC 4 0
2007/08 FC Lorient Francja  Ligue 1 2 0
2008 Athletico Paranaense Brazylia  Série A 12 7
2009 13 1
2010 Goiás EC 25 9
2011 Fluminense FC 25 11
2012 3 0
SC Internacional 14 2
2013 17 3
2014 26 8
2015 21 1
2016 Figueirense FC 29 8
2017 Atlético Mineiro 26 4
2018 América Mineiro 27 7

Przypisy

  1. ↑ Atlético 1 - 1 Vitória. futpedia.globo.com. [dostęp 2012-01-19]. (port.).
  2. ↑ Vitória 2 - 0 Grêmio. futpedia.globo.com. [dostęp 2012-01-19]. (port.).
  3. ↑ Fluminense vs. Botafogo 2 - 3, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [dostęp 2012-01-19].
  4. ↑ Corinthians vs. Internacional 1 - 0, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [dostęp 2012-08-22].

Bibliografia