Rambo: The Video Game

Rambo: The Video Game
Producent

Teyon

Wydawca

Reef Entertainment

Seria gier

Heavy Fire

Główny programista

Jakub Lisiński

Scenarzysta

Piotr Lato

Kompozytor

Jakub Gawlina

Silnik

Teyon Engine 3

Data wydania

21 lutego 2014[1]

Gatunek

rail shooter

Tryby gry

jednoosobowa

Język

angielski

Platforma

PC, PlayStation 3, Xbox 360

Poprzednia gra w serii

Heavy Fire: Afghanistan

Strona internetowa

Rambo: The Video Game – gra komputerowa z gatunku rail shooter, będąca adaptacją serii filmowej Rambo.

Gra została stworzona przez polskie studio Teyon na bazie autorskiego silnika Teyon Engine 3 i wydana 21 lutego 2014 roku przez Reef Entertainment[1].

Fabuła

Gracz wciela się w postać Johna Rambo, żołnierza Sił Specjalnych Armii Stanów Zjednoczonych. Tytułowy bohater jest członkiem zespołu Baker, działającego pod dowództwem pułkownika Trautmana. Gra rozpoczyna się, gdy Rambo, postrzegany jako włóczęga i przestępca, przybywa do miasta Hope, gdzie zostaje wtrącony do więzienia. Dzięki swoim zdolnościom udaje mu się uciec. Poszukują go oddziały policji i Gwardii Narodowej w obrębie całego hrabstwa. Rambo, który specjalizuje się w działaniach za liniami wroga, zastawia pułapki na przeciwników i walczy z obławą, zadając ogromne straty lokalnej policji. Po pojmaniu zostaje skazany na pobyt w jednej z najcięższych kolonii karnych w kraju[2].

Po kilku latach jego dawny dowódca, pułkownik Samuel Trautman, doprowadza do uwolnienia go. Rambo otrzymuje zadanie odnalezienia amerykańskich jeńców, którzy zaginęli na terytorium Wietnamu. Może odmówić udziału w misji, ale wtedy najbliższe pięć lat spędzi w kamieniołomach. Jeśli wypełni zadanie i powróci, prezydent daruje mu resztę kary. Rambo ma jedynie zdobyć dowody na to, że jeńcy nadal przebywają w obozie. Resztą ma się zająć oddział Delta Force, którym będzie dowodzić pułkownik Trautman. Po wylądowaniu w dżungli John poznaje swojego sprzymierzeńca – współpracującą z Amerykanami Wietnamkę Co Bao, w której wkrótce z wzajemnością się zakochuje. W trakcie podróży w głąb dżungli okazuje się, że opowieści o Amerykanach wciąż więzionych w wietnamskich obozach są prawdziwe. Rambo nie wytrzymuje presji sumienia i wbrew rozkazom uwalnia jednego z rodaków, co nie podoba się dowództwu. Marshall Murdock, koordynator misji, postanawia porzucić go w Wietnamie, będąc pewny, że ten szybko zginie. Rambo jednak nie ma zamiaru odpuścić. W trakcie działań zostaje schwytany i trafia do tego samego obozu, w którym niegdyś sam był przetrzymywany i przesłuchiwany. Jest poddawany bolesnym torturom, a sadystyczny podpułkownik Podovsky chce zmusić go do skontaktowania się z przełożonymi i zameldowania, że został pojmany. Z pomocą Co Bao Rambo udaje się jednak zbiec z obozu. Kobieta wkrótce ginie, zastrzelona przez jednego z Wietnamczyków. Rambo decyduje się uratować pozostałych jeńców wojennych na własną rękę. Atakuje obóz i zabiera z niego więźniów, po czym ucieka z nimi śmigłowcem do sojuszniczej Tajlandii, zabijając ścigającego go Podovskiego. W bazie Rambo szantażuje Murdocka, że znajdzie go, jeśli ten nie zorganizuje ratunku dla wciąż pozostających w Wietnamie jeńców[2].

Po wydarzeniach z części drugiej John ukrywa się w Tajlandii, pomagając mnichom w budowie klasztoru. Tam odnajduje go pułkownik Trautman i prosi go o pomoc przy wykonaniu pewnej misji w Afganistanie. Rambo zdecydowanie odmawia, więc Trautman jest zmuszony wyruszyć sam. Wkrótce zostaje porwany przez radzieckiego oficera Zajcewa, który, jak się okazuje, był celem owej misji. Rambo rusza mu na pomoc. Po dotarciu do Afganistanu spotyka się z rebeliantami tuż przed nalotem radzieckich helikopterów na ich wioskę i pomaga im go odeprzeć, Następnie pod osłoną ciemności wyrusza, by zinfiltrować górską bazę, gdzie przetrzymywany jest Trautman. Rambo dociera do jego celi Trautmana, ale po napotkaniu silnego oporu wroga jest zmuszony do ucieczki. Powracając następnego dnia, Rambo przebija się przez więzienie, ratuje Trautmana i grupę cywilów, po czym kradnie helikopter, którym ucieka z bazy, jednak maszyna zostaje uszkodzona przez ostrzał i rozbija się na pustyni tuż za bazą. Rambo i Trautman zostają zaatakowani przez dwa śmigłowce, z których jeden niszczy Rambo, po czym uciekają do jaskini, gdzie sowieccy komandosi próbują ich znaleźć. Rambo eliminuje komandosów, ale potężne siły radzieckie zatrzymują go i Trautmana na zewnątrz. Niespodziewana szarża kawalerii rebeliantów odwraca sytuację, a Rambo przejmuje jeden z sowieckich czołgów i używa go do zniszczenia śmigłowca, na pokładzie którego znajduje się Zajcew. Rambo i Trautman odjeżdżają, żegnani przez rebeliantów[2].

Rozgrywka

Gra składa się z 16 misji. Rozgrywka w Rambo: The Video Game opiera się na przechodzeniu kolejnych sekwencji, w czasie których gracz eliminuje przecinków, korzystając z systemu osłon[3]. Podczas walki gra pokazuję liczbę punktów doświadczenia otrzymywaną za każde zadanie obrażenie oraz opis ewentualnych bonusów, np. za trafienie w głowę czy zabójstwo za pomocą noża. Po zabójstwie więcej niż trzech przeciwników w krótkim odstępie czasu zostaje uruchomiony „tryb gniewu” (ang. Wrath). Wtedy Rambo doznaje „przypływu adrenaliny”, dzięki któremu widzi w podświetleniu także ukrytych przeciwników[4].

Za zdobyte punkty doświadczenia postać awansuje na kolejny poziom. Z każdym poziomem gracz ma możliwość wybrania nowych ulepszeń do broni i umiejętności dla Rambo. Po każdym poziomie (mapie) gracz otrzymuje podsumowanie postępów w grze: zdobyte punkty doświadczenia, liczbę zabitych przeciwników, celność, średnia liczbę zabójstw na minutę, strzały w głowę, najdłuższą seria zabójstw, liczbę śmierci postaci itd. Poniżej pojawia się informacja o aktualnym poziomie rozwoju postaci i liczbie gwiazdek zdobytych za przejście ostatniej misji (od 1 do 3)[5].

Do dyspozycji gracza oddano 14 rodzajów broni palnej różnego typu, m.in. karabin maszynowy M60, karabin M16, karabinek AK, strzelbę Remington 870, pistolet Colt M1911 i Desert Eagle[6]. Do tego dochodzą trzy typy noży używane przez Rambo w trzech kolejnych częściach filmowej trylogii (Rambo – Pierwsza krew, Rambo II, Rambo III), z których każdy kolejny ma lepsze parametry. Dostępny jest też jeden typ łuku i trzy typy strzał do niego: ostra strzała, wybuchająca strzała i wybuchająca strzała z zapalnikiem zapasowym. W grze można sterować także czterema maszynami: uzbrojoną łodzią, samolotem, samochodem i śmigłowcem szturmowym, które pojawiają się tylko w konkretnych misjach[2].

Odbiór

 Recenzje
Oceny
Publikacja Ocena
PCPS3Xbox 360
Destructoid1/10[7]
„Edge”5/10[8]
Eurogamer5/10[9]
„Game Informer”4/10[10]
GamesMaster23%[11]
GameSpot6/10[12]
„gamesTM”4/10[13]4/10[13]
Game Informer4/10[14]
IGN3/10[3]3/10[3]3/10[3]
„Official PlayStation Magazine” (UK)2/10[15]
„Official Xbox Magazine” (UK)2/10[16]
Oceny agregowane
Metacritic34/100[17]23/100[18]28/100[19]

Rambo: The Video Game otrzymało „ogólnie negatywne” recenzje na wszystkich platformach według agregatora recenzji Metacritic[17][18][19]. Recenzje krytykowały grę za przestarzałą grafikę, archaiczną rozgrywkę typu rail-shooter i powtarzalne wykorzystanie quick time eventów[7][3]. Recenzenci zwrócili również uwagę na częste zawieszanie się gry, słabą sztuczną inteligencję przeciwników i krótki czas trwania rozgrywki (główny wątek fabularny można ukończyć w kilka godzin)[3][7].

Luke Reilly z portalu IGN stwierdził, że mechanika rozgrywki oparta na „szynach” wydaje się kompletną stratą czasu dla współczesnych graczy[3]. Chris Carter z Destructoid stwierdził, że gra to niedopracowana, pozbawiona inspiracji gra typu rail-shooter i że nawet strzelanie nie jest efektowne ani zabawne[7]. Natomiast Tyler Hicks z GameSpot stwierdził, że szalona akcja gry jest przyjemna, jeśli traktuje się ją taką, jaka jest, a nie ocenia się jej pod kątem oczekiwań co do tego, jaka powinna być gra o Rambo. Chwalił system osłon jako innowację w porównaniu z większością strzelanek, a poziom trudności, system punktacji i cele bonusowe jako dodające grze długości, choć uznał grafikę za słabą, a wykorzystanie krótkich fragmentów filmów w cutscenkach powoduje, że głośność w przerywnikach filmowych gwałtownie się zmienia[12].

Portal Giant Bomb nominował Rambo: The Video Game do antynagrody dla Najgorszej Gry w 2014 roku[20].

Przypisy

  1. 1 2 Rambo: The Video Game. Gry-Online. [dostęp 2026-05-24].
  2. 1 2 3 4 RAMBO THE VIDEO GAME Gameplay Walkthrough FULL GAME w serwisie YouTube
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Luke Reilly: Rambo: The Video Game Review. IGN, 21.02.2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  4. ↑ Rambo (gra wideo) - Poradnik. Eurogamer.pl, 13.10.2014. [dostęp 2026-05-24].
  5. ↑ Rambo (gra wideo) - System punktacji, combosy, rozwój i doświadczenie. Eurogamer.pl, 13.10.2014. [dostęp 2026-05-24].
  6. ↑ Jak odblokować bronie w Rambo (gra wideo)?. Eurogamer.pl, 13.10.2014. [dostęp 2026-05-24].
  7. 1 2 3 4 Chris Carter: Review: Rambo: The Video Game (PC). Destructoid, 25.02.2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  8. ↑ Rambo: The Video Game review (PC). Edge, 21.02.2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  9. ↑ Dan Whitehead: Rambo: The Video Game review. Eurogamer, 21.02.2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  10. ↑ Dan Ryckert: Rambo: The Video Game (PC): The Horrors Of War. Game Informer, 26.02.2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  11. ↑ Rambo: The Video Game (PC). „GamesMaster”, s. 79, maj 2014. (ang.).
  12. 1 2 Tyler Hicks: Rambo: The Video Game Review (X360). GameSpot, 26.02.2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  13. 1 2 Rambo: The Video Game review (PC, X360). „GamesTM”. 146, s. 119, kwiecień 2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  14. ↑ Dan Ryckert: Rambo: The Video Game (PC): The Horrors Of War. Game Informer, 26.02.2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  15. ↑ Rambo: The Videogame PS3 review – First Blood, then tears, then a snapped disc. „PlayStation Official Magazine – UK”, 9.04.2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  16. ↑ Rambo: The Video Game. „Official Xbox Magazine UK”, s. 89, kwieceń 2014. (ang.).
  17. 1 2 Rambo: The Video Game for PC Reviews. Metacritic. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  18. 1 2 Rambo: The Video Game for PlayStation 3 Reviews. Metacritic. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  19. 1 2 Rambo: The Video Game for Xbox 360 Reviews. Metacritic. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).
  20. ↑ Giant Bomb's 2014 Game of the Year Awards: Day Five Text Recap. Giant Bomb, 30.12.2014. [dostęp 2026-05-24]. (ang.).

Linki zewnętrzne