Rayman Origins
| Producent | |
|---|---|
| Wydawca | |
| Seria gier | |
| Reżyser |
Michel Ancel |
| Projektant |
Olivier Palmieri |
| Artysta |
Céline Tellier |
| Główny programista |
Guillaume Gernez |
| Scenarzysta |
Monique Gabrielle Shrager |
| Kompozytor |
Christophe Héral |
| Silnik |
UbiArt Framework |
| Data wydania |
PlayStation 3: |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Platforma |
PlayStation 3, Xbox 360, Wii, Nintendo 3DS, PlayStation Vita, Microsoft Windows |
| Następna gra w serii |
Rayman Legends (2013) |
| Strona internetowa | |
Rayman Origins – komputerowa gra platformowa wydana w 2011 roku przez Ubisoft, stanowiąca część serii Rayman. Została stworzona przez studio Ubisoft Montpellier pod kierownictwem twórcy serii, Michela Ancela. Gra powróciła do korzeni franczyzy, przywracając grafikę dwuwymiarową po latach eksperymentów z grafiką trójwymiarową. Tytuł został początkowo zaprezentowany podczas targów Electronic Entertainment Expo w 2010 roku. Następnie zadebiutował w listopadzie 2011 roku na konsolach PlayStation 3, Xbox 360 i Wii; wydano go też na przenośnych urządzeniach Nintendo 3DS, PlayStation Vita oraz na komputerach osobistych z systemem Windows.
Akcja gry osadzona jest w baśniowej krainie zwanej Rozdrożem Marzeń, gdzie bohaterowie: Rayman, Globox i dwa Małaki, wyruszają w podróż, by przywrócić ład w świecie zagrożonym inwazją koszmarów. Gracze sterują drużyną składającą się z maksymalnie czterech postaci, przemierzając poziomy w poszukiwaniu lumów i uwięzionych elektrunów, co odblokowuje kolejne etapy oraz dodatkową zawartość, taką jak sekretny poziom Kraina Żywych Umarlaków. Mechanika wieloosobowa pozwala na lokalną współpracę.
Produkcja wykorzystuje autorski silnik graficzny UbiArt Framework, umożliwiający tworzenie bogatych, ręcznie rysowanych środowisk w wysokiej rozdzielczości. Oprawa audiowizualna została doceniona przez krytyków, a sama gra spotkała się z bardzo pozytywnym przyjęciem zarówno ze strony graczy, jak i recenzentów branżowych, otrzymując liczne nagrody, w tym BAFTA w kategorii osiągnięcia artystycznego. Mimo entuzjastycznego odbioru, sprzedaż tytułu okazała się niższa, niż oczekiwał wydawca.
Fabuła
Akcja gry osadzona jest w baśniowej krainie Rozdroża Marzeń. Główni bohaterowie Rayman Origins: Rayman, Globox i dwójka Małaków, podczas wypoczynku chrapią tak głośno, że ich sąsiedzi z podziemnej Krainy Żywych Umarlaków dokonują inwazji na Rozdroże Marzeń[2.1]. Bohaterowie zostają uwięzieni, lecz uciekają z lochów[3]. Odtąd ich celem jest powstrzymanie koszmarów, co mogą osiągnąć dopiero po uwolnieniu kobiecych postaci zwanych Nimfami, porwanych przez podziemne stworzenia. Dzięki pomocy ze strony ocalonych Nimf oraz po ujarzmieniu władców wszystkich krain Rozdroża (zamienionych w monstra w wyniku opanowania przez koszmary) bohaterowie mogą zmierzyć się z osobą odpowiedzialną za zasianie chaosu – Małakiem o imieniu Magik[2.2]. Pokonawszy Magika, bohaterowie lądują w tym samym miejscu, w którym rozpoczynała się akcja Rayman Origins, po czym zapadają w sen[4].
Rozgrywka
Rayman Origins jest komputerową grą platformową osadzoną w środowisku dwuwymiarowym, w której gracz pokonuje różnorodne przeszkody, nakazując swojemu awatarowi bieganie, skoki czy uderzanie przeciwników, zbieranie jak największej liczby świetlistych stworzeń nazywanych lumami i uwalnianie innych stworów – elektrunów[5]. Zbieranie lumów określa odznaczenie przyznawane graczowi za przebycie etapu; uwalnianie elektrunów otwiera z kolei dostęp do kolejnych poziomów. Mimo że świat jest dwuwymiarowy, postacie mogą przeskakiwać w pewnych momentach do innych warstw ekranu[3].
Rayman Origins zawiera tryb dla jednego gracza oraz tryb wieloosobowy, w którym może wziąć udział do czterech uczestników. W trybie wieloosobowym gracze muszą ze sobą współpracować, by rozwiązać zagadki i znaleźć różnego rodzaju ukryte przedmioty. W przypadku odniesienia obrażeń postać gracza zamienia się w balon; jeżeli rozgrywka jest wieloosobowa, pozostali gracze mogą przywrócić pokonanego awatara do pierwotnej postaci[6]. W przypadku gry jednoosobowej gracz musi rozpocząć określoną sekcję od nowa. Jeśli jednak zbierze wcześniej przedmiot w postaci serca, to w wypadku obrażenia nie ginie, lecz traci serce[2.3].
Dostępne są również dodatkowe, utrudnione poziomy, w których gracz musi ścigać szybko pędzące skrzynie. W nagrodę za złapanie skrzyń gracz otrzymuje zęby czaszki. Po pomyślnym zebraniu dziesięciu takich zębów otrzymuje dostęp do dodatkowego poziomu – Krainy Żywych Umarlaków[2.4].
Produkcja
| Wymagania gry | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||||
Rayman Origins stanowił pierwszą od czasu Rayman 3: Hoodlum Havoc produkcję z franczyzy Rayman, której bohaterami nie były postacie Szalonych Kórlików. Po raz pierwszy gra została zaprezentowana na targach Electronic Entertainment Expo w czerwcu 2010 roku[8]. Gra miała nawiązywać do wczesnych korzeni serii[8]. Początkowo zespół pracujący nad Rayman Origins liczył zaledwie pięć osób, ponieważ znaczna część uwagi studia Ubisoft Montpellier skupiała się na innej produkcji – Beyond Good & Evil 2[8]. Tytuł początkowo miał ukazać się w formie epizodów dostępnych tylko w dystrybucji cyfrowej pod koniec 2010 roku[9], jednak Ubisoft zdecydował się na wydanie kompletnej gry w postaci pudełkowej[10].

Rayman Origins powstał przy pomocy oprogramowania UbiArt Framework, które pozwala na wyświetlanie wielowarstwowej grafiki dwuwymiarowej w rozdzielczości HD[11]. Pracami nad grą kierował wieloletni twórca serii, reżyser kreatywny Michel Ancel[12]. W wywiadzie dla portalu GameSpot Ancel twierdził, że powrót do grafiki dwuwymiarowej był łatwiejszy, jeśli chodzi o tworzenie zawartości, postaci i poziomów, ale zarazem trudniejszy pod względem optymalizacji sterowania i systemu kolizji[12]. Ancel dodatkowo podkreślał, że Rayman Origins będzie cechować się niższym poziomem trudności niż pierwsza odsłona serii[10].
W listopadzie 2011 roku na platformach Xbox Live Arcade i PlayStation Network ukazała się wersja demonstracyjna gry[13]; 15 listopada tego samego roku gra zadebiutowała na platformach PlayStation 3, Nintendo Wii i Xbox 360[14]. 29 marca 2012 roku ukończona została wersja na komputery z systemem Windows, pozbawiona wówczas zabezpieczeń DRM[15]. W tym samym roku odbyła się premiera na Nintendo 3DS i PlayStation Vita[16].
Muzyka

Muzykę do gry w większości skomponował francuski kompozytor Christophe Héral, który już wcześniej pracował z Michelem Ancelem przy grze Beyond Good & Evil[17]. Muzyka Hérala wykorzystuje motywy muzyczne z różnych kultur i gatunków, np. reggae, funk, utwory na wibrafonie bądź też na flecie bambusowym[17]. Pomocy Héralowi przy komponowaniu ścieżki dźwiękowej udzielił gitarzysta Billy Martin[18]. Album ze ścieżką dźwiękową do gry ukazał się 15 listopada 2011 roku, lecz zawierał jedynie 12 utworów skomponowanych przez Martina o łącznej długości 12 minut[19].
| Rayman Origins (Original Game Soundtrack) – 2011 | |||
|---|---|---|---|
| Nr | Tytuł utworu | Długość | |
| 1. | „Food World Paradise” | Billy Martin | 0:57 |
| 2. | „Food World Paradise Chase” | Billy Martin | 0:52 |
| 3. | „Food World Inferno” | Billy Martin | 0:54 |
| 4. | „Food World Inferno Mariachi” | Billy Martin | 0:56 |
| 5. | „Food World Boss Food” | Billy Martin | 1:02 |
| 6. | „Food World Shooter” | Billy Martin | 1:03 |
| 7. | „Ocean World Thaiti” | Billy Martin | 0:52 |
| 8. | „Ocean World Thaiti On Fire” | Billy Martin | 0:55 |
| 9. | „Ocean World Pursuit” | Billy Martin | 0:56 |
| 10. | „Mountain World Steampunk” | Billy Martin | 0:55 |
| 11. | „Mountain World Tibet” | Billy Martin | 0:52 |
| 12. | „Mountain World Boss Meca” | Billy Martin | 1:46 |
| 12:00 | |||
Odbiór
Sprzedaż
Rayman Origins początkowo poniósł klęskę komercyjną. W pierwszym miesiącu dystrybucji, według statystyk NPD Group, w Stanach Zjednoczonych sprzedano zaledwie 50 tysięcy kopii gry. W lutym 2012 roku Ubisoft stwierdził (nie podając dokładnej liczby sprzedanych egzemplarzy), że Rayman Origins zaczyna przynosić dochody spółce i pomoże w sfinansowaniu wzmożonych prac nad Beyond Good & Evil 2[20]. Dane z agregatora Video Game Insights wskazywały jednak, że do lipca 2026 roku na Steamie sprzedano jedynie 197 tysięcy egzemplarzy[21].
Odbiór w mediach
| Odbiór gry | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Rayman Origins został bardzo pozytywnie przyjęty przez krytyków[28]. Francuski portal Gameblog.fr w entuzjastycznej recenzji wyrokował: „Ta platformówka jest piękna, całkowicie szalona, intrygująco pomysłowa, zręczność ma dokładnie taką, jaka potrzeba, oddycha niewiarygodną świeżością i jest straszliwie zabawna w wieloosobowym trybie. Michel Ancel i jego zespół stworzyli najlepszą dwuwymiarową platformówkę ostatnich lat”[26]. Brian Altano z portalu IGN pisał: „To spektakularny żywy obraz, w który gra się równie dobrze, co ogląda, i jest absolutnym triumfem. Teraz ruch należy do branży gier komputerowych”[25].
Z pochwałami spotkała się przede wszystkim oprawa audiowizualna. Jeff Cork, piszący na łamach „Game Informera”, był „zafascynowany” zwłaszcza etapami podwodnymi, jego zdaniem zbliżonymi wręcz do „fotorealizmu”[22]. Zdaniem Amadeusza Cyganka z portalu Gry-Online Rayman Origins to „najpiękniejsza pozycja zrealizowana w pełnym dwuwymiarze”, z animacją postaci „perfekcyjną i dopracowaną w każdym calu”[23]. Recenzent portalu Gamekult z kolei zaznaczał, że wprawdzie „strona wizualna robi wrażenie, zwłaszcza przy wyższych rozdzielczościach oferowanych na PC, ale ścieżka dźwiękowa wcale jej nie ustępuje”[27]. Opisując ścieżkę dźwiękową do gry, recenzent Gamekultu podkreślał: „Przejście od dźwięków mocno westernowych à la Ennio Morricone do utworów, które nie zgrzeszyłyby w Jamesie Bondzie, filmie noir czy kreolskim karnawale, nie zdarza się codziennie w grze platformowej, a nawet w grze wideo w ogóle”[27].
Krytycy doceniali również lepsze zbalansowanie poziomu trudności niż w pierwszym Raymanie. Cyganek doceniał to, że „zrezygnowano z limitu żyć, a checkpointy zostały rozmieszczone bardzo rozsądnie i nie wymuszają mozolnego rozgrywania ogromnych fragmentów danego rozdziału”[23]. Altano przyznawał, że „zdarzają się momenty oparte na metodzie prób i błędów”, ale jednocześnie przekonywał, że gra „hojnie nagradza” stopniowo nabywane przez gracza umiejętności[25]. Według Shauna McInnisa z serwisu GameSpot, choć Rayman Origins wymusza szybkie tempo przemierzania kolejnych poziomów, dzięki precyzyjnemu sterowaniu „dostarcza wszystkich niezbędnych narzędzi do odbycia tej podróży”[24].
Głosy krytyczne dotyczyły przeważnie trybu współpracy. McInnis opisał rozgrywkę wieloosobową jako „przezabawnie chaotyczną”, ponieważ „ryzyko przypadkowego obicia przez kolegę z drużyny niweluje wbudowaną przewagę wynikającą z posiadania kilku dodatkowych rąk”[24]. Natomiast Cyganek przyznawał, że „pokonywanie kolejnych plansz we czworo sprawia […] spore problemy – na ekranie panuje totalny galimatias, a gracze sami sobie przeszkadzają, wpadając na siebie i spychając na zasadzki”[23]. Anita Sarkeesian, feministka z internetowego kanału Tropes vs. Women, w wywiadzie dla strony Destructoid krytykowała portret Nimf jako przeseksualizowanych „dam w opałach”[29]. W polemice z Sarkeesian redaktor portalu, Chris Carter, zwrócił jednak uwagę na to, że ów portret w istocie stanowił syntezę obiegowego wizerunku mitycznych nimf[30].
Brandon Sheffield z portalu Gamasutra uznał Rayman Origins za najbardziej niedocenioną grę roku 2011, komentując swą decyzję słowami: „Fakt, że projektant Michel Ancel doprowadził ten projekt do końca, świadczy o jego kluczowym znaczeniu dla firmy oraz o gotowości Ubisoftu do tworzenia gry ze względu na samą wartość artystyczną”[31].
Nagrody
| Rok | Ceremonia | Kategoria | Wynik |
|---|---|---|---|
| 2012 | BAFTA Games Awards (8. edycja) | Najlepsze osiągnięcie artystyczne | Wygrana[32] |
| Annie Awards (39. edycja) | Najlepsza postać z gry wideo | Nominacja[33] | |
| D.I.C.E. Awards (15. edycja) | Najlepsza animacja | Nominacja[34] | |
| Najlepsza reżyseria artystyczna | Nominacja[34] | ||
| Game Developers Choice Awards (12. edycja) | Najlepsza sztuka wizualna | Nominacja[35] | |
| NAVGTR Awards | Najlepsza animacja | Wygrana[36] | |
| Najlepsze użycie dźwięku we franczyzie | Wygrana[36] | ||
| Najlepsza reżyseria artystyczna w fantasy | Nominacja[36] | ||
| Najlepsza animacja techniczna | Nominacja[36] | ||
| Najlepsza innowacja technologiczna w grze | Nominacja[36] | ||
| Najlepsza innowacja w mechanice | Nominacja[36] | ||
| Najlepszy projekt mechaniki we franczyzie | Nominacja[36] | ||
| Najlepsza precyzja kontroli | Nominacja[36] | ||
| Najlepsza gra familijna z franczyzy | Nominacja[36] |
Przypisy
- 1 2 3 Rayman Origins: Niespodzianka – będzie wersja PC!. CD-Action.pl, 2012-01-26. [dostęp 2012-01-26]. (pol.).
- Ubisoft Montpellier: Rayman Origins – instrukcja do gry. Ubisoft, 2011.
- 1 2 Keith Stuart, Rayman Origins – review, „The Guardian”, 23 listopada 2011, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- ↑ Ubisoft Montpellier, Rayman Origins [PC], Paris: Ubisoft, 2011, zakończenie.
- ↑ Michał Rutkowski: Rayman Origins – poradnik do gry. Gry-Online, 2016-08-01. [dostęp 2018-07-24].
- ↑ Mark Walton: Rayman Origins Exclusive First Look Preview. GameSpot, 2011-06-01. [dostęp 2018-07-19]. (ang.).
- ↑ Rayman® Legends on Steam [online], store.steampowered.com [dostęp 2026-07-07] (ang.).
- 1 2 3 Marek Grochowski, Rayman Origins – znamy pierwsze szczegóły [online], GRY-Online.pl, 15 czerwca 2010 [dostęp 2026-07-06].
- ↑ Piotr Doroń, Nowe informacje o Rayman Origins [online], GRY-Online.pl, 6 lipca 2010 [dostęp 2026-07-06].
- 1 2 Mateusz Kądziołka, Michel Ancel zdradza kolejne szczegóły na temat Rayman Origins [online], GRY-Online.pl, 8 maja 2011 [dostęp 2026-07-06].
- ↑ How about a schedule and a format for Rayman Origins?. Ubisoft, 2010-06-14. [dostęp 2018-11-23]. (ang.).
- 1 2 Rayman Origins Q&A With Michel Ancel, Creative Director [online], GameSpot, 26 września 2011 [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- ↑ Piotr Doroń, Wieści ze świata (Rayman Origins, DC Universe Online, Tropico 4) 4/11/11 [online], GRY-Online.pl, 4 listopada 2011 [dostęp 2026-07-06].
- ↑ Rayman Origins [online], IGN [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- ↑ John Walker Co-founder, John Walker, Rayman: Origins Coming To PC, DRM Free, „Rock, Paper, Shotgun”, 26 stycznia 2012 [dostęp 2026-06-24] (ang.).
- ↑ Rayman Origins – Wielka Encyklopedia Gier [online], GRY-Online.pl, 8 października 2025 [dostęp 2026-07-06].
- 1 2 Evan Narcisse, The Best Game Music of 2011: Rayman: Origins [online], Kotaku, 27 grudnia 2011 [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- ↑ Jon Leo, Sound Byte: Meet the Composer – Christophe Heral [online], GameSpot, 2 grudnia 2011 [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- ↑ Rayman Origins (Original Game Soundtrack) [Billy Martin Selection] [online], music.amazon.com [dostęp 2026-07-07].
- ↑ Frank Cifaldi, 2D throwback Rayman: Origins proves profitable for Ubisoft [online], Game Developer, 15 lutego 2012 [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- ↑ Video Game Insights – Games industry data and analysis [online], Video Game Insights [dostęp 2026-07-07] (ang.).
- 1 2 Jeff Cork, Rayman Origins Review – Rayman Origins Review: No Rabbids Required [online], Game Informer, 15 listopada 2011 [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- 1 2 3 4 Amadeusz Cyganek, Tak się robi platformówki! – recenzja gry Rayman Origins – review [online], GRY-Online.pl, 21 listopada 2011 [dostęp 2026-07-06].
- 1 2 3 Shaun McInnis, Rayman Origins Review [online], GameSpot, 15 listopada 2011 [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- 1 2 3 Brian Altano, Rayman Origins Review [online], IGN, 10 listopada 2011 [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- 1 2 Plume, Test: Rayman Origins (Xbox 360, PS3) – La plate-forme 2D se remet Ancel [online], gameblog, 22 listopada 2011 [dostęp 2026-07-06] (fr.).
- 1 2 3 Test de Rayman Origins [online], Gamekult, 30 marca 2012 [dostęp 2026-07-06] (fr.).
- 1 2 Rayman Origins Reviews [online], Metacritic [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- ↑ Interview: Anita Sarkeesian, games, and Tropes vs. Women [online], Destructoid, 7 lutego 2012 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-21].
- ↑ Chris Carter, A response to some arguments in Anita Sarkeesian's interview [online], Destructoid, 3 lipca 2012 [dostęp 2026-07-07] (ang.).
- ↑ Brandon Sheffield, Gamasutra – News – Gamasutra Best Of 2011: Top 5 Overlooked Games [online], Gamasutra, 19 grudnia 2011 [dostęp 2026-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-25] (ang.).
- ↑ 2012 Games [online], Bafta [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- ↑ 53rd Annual Annie Awards [online], annieawards.org [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- 1 2 D.I.C.E. Awards By Video Game Details – Rayman Origins [online], www.interactive.org [dostęp 2026-07-06].
- ↑ Archive | 12th Annual Game Developers Choice Awards [online], gamechoiceawards.com [dostęp 2026-07-06] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 2011 Awards [online], NAVGTR [dostęp 2026-07-06] (ang.).