Reichenbachit
 okaz z DRK | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu5(PO4)2(OH)4[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
lancetowaty[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Gęstość |
4,35 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnozielona, bladoniebieska[1] |
| Rysa |
jasnozielona[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,782–1,867 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,085[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: silny; X = jasnoszmaragdowy; Z = szmaragdowy[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.BD.05[1] |
Reichenbachit – rzadki minerał z klasy fosforanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju lancetowatym[1][2]. Występuje w skupieniach kulistych lub w formie groniastych skorup[2]. Jest minerałem przeświecającym[1][2]. Posiada jasnozieloną rysę oraz szklisty połysk[1][2]. Jest polimorficzny z pseudomalachitem i ludjibaitem[1].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utlenienia hydrotermalnych złóż miedzi[2]. Spotykany także w skrzemionkowanych żyłach barytowych w diorytach, gabrach oraz orto- i paragnejsach[1]. Towarzyszą mu głównie bayldonit, duftyt, goethyt, malachit, mimetyt, pseudomalachit, kwarc, kipushyt, piromorfit, ludjibait, torbernit, zapatalit, crandallit oraz agardyt[1][2]. Występuje w Australii, Czechach, DRK (Haut-Katanga), we Francji, Niemczech (Hesja), Portugalii, na Słowacji, RPA, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Nowy Meksyk)[1][2].