Rejon raduński

Rejon raduński
Радунскі раён
Rejon
1940–1960
Państwo

 ZSRR

Republika związkowa

Białoruska SRR

Siedziba

Raduń

Data powstania

15 stycznia 1940

Data likwidacji

25 grudnia 1962

Populacja (1959)
• liczba ludności


24 995

Szczegółowy podział administracyjny
Liczba rad wiejskich

20

Położenie na mapie rejonu w obwodzie baranowickim
Położenie na mapie
54°00′N 25°00′E/54,000000 25,000000

Rejon raduński (biał. Радунскі раён) – rejon w obwodzie baranowickim (później grodzieński) w BSRR, istniejący w latach 1940–1962.

Demografia

Według spisu ludności z 1959 roku na terenie rejonu raduńskiego mieszkało 24 995 osób[1].

Historia

Rejon raduński został utworzony 15 stycznia 1940 roku jako część obwodu obwodzie baranowickiego[2]. Pod koniec tego samego roku składał się z jedenastu rad wiejskich. Ówczesna siedziba znajdowała się w Raduniu[2].

20 stycznia 1960 roku rejon wasiliski został zlikwidowany, a należących do niego pięć rad wiejskich przydzielono do rejonu raduńskiego[3].

Rejon raduński został zlikwidowany 25 grudnia 1962 roku, a jego terytorium podzielono pomiędzy rejony szczuczyński i werenowski.

Przypisy

  1. ↑ Всесоюзная перепись населения 1959 г.. Демоскоп Weekly, 15 stycznia 1959. [dostęp 2025-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-09-07)]. (ros.).
  2. 1 2 Указ Президиума ВС БССР от 15.01.1940 об образовании районов в Барановичской, Белостокской, Брестской … и Пинской областях Белорусской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. — июль 1955 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. — Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 98–103)
  3. ↑ УКАЗ ПРЕЗИДИУМА ВЕРХОВНОГО СОВЕТА БЕЛОРУССКОЙ ССР. 20 stycznia 1960. [dostęp 2025-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-10-01)]. (ros.).

Bibliografia