Rejon talniwski

Rejon talniwski
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 czerkaski

Siedziba

Talne

Powierzchnia

909,7 km²

Populacja (2017)
• liczba ludności


33 577[1]

Położenie na mapie obwodu czerkaskiego
Położenie na mapie
48°53′14,2000″N 30°40′47,0000″E/48,887278 30,679722

Rejon talniwski – była jednostka administracyjna obwodu czerkaskiego Ukrainy, zlikwidowana w wyniku reformy administracyjno-terytorialnej 19 lipca 2020[2]. Rejon wszedł w skład rejonu zwinogródzkiego.

Rejon utworzony został w 1923, miał powierzchnię 917 km² i liczył około 41 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu było Talne.

Na terenie rejonu znajdowały się: jedna rada miejska i 27 rad wiejskich, obejmujących w sumie 34 wsie i osiem osad.

Miejscowości rejonu

  • Antoniwka (Антонівка)
  • (Білашки)
  • (Червоне)
  • (Чеснопіль)
  • (Добрянка)
  • (Довгеньке)
  • (Глибочок)
  • (Гордашівка)
  • (Гуляйка)
  • (Кобиляки)
  • Kobrynowa Hrebla[3] (Кобринова Гребля)
  • (Кобринове)
  • (Колодисте)
  • (Корсунка)
  • (Криві Коліна)
  • (Лащова)
  • (Легедзине)
  • (Левада)
  • (Лісове)
  • (Лоташеве)
  • Majdanecke (Майданецьке)
  • (Мошурів)
  • (Нова Павлівка)
  • (Новомайданецьке)
  • (Онопріївка)
  • (Павлівка Друга)
  • (Павлівка Перша)
  • (Папужинці)
  • (Піщана)
  • (Поташ)
  • (Романівка)
  • Sokołoweczka[4] (Соколівочка)
  • (Степне)
  • (Шалаське)
  • Szaułycha (Шаулиха)
  • Taljanky (Тальянки)
  • Talne (Тальне)
  • (Тарасівка)
  • (Веселий Кут)
  • (Вишнопіль)
  • (Заліське)
  • (Здобуток Жовтня)
  • (Зеленьків)

Przypisy

  1. ↑ Чисельність населення (за оцінкою) на 1 березня 2017 року // Головне управління статистики у Черкаській області
  2. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2025-05-27] (ukr.).
  3. ↑ o wsi w haśle:Sokołówka (2), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 34.
  4. ↑ Sokołówka (2), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 34.

Linki zewnętrzne