Renardyt
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb(UO2)4(PO4)2(OH)4·H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3 |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
płytkowy, prostokątny[1], pryzmatyczny, wydłużony, spłaszczony, tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przeświecający, przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Gęstość |
4 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta[1] |
| Rysa |
żółta |
| Połysk |
tłusty[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.EC.10[1] |
Renardyt – bardzo rzadki minerał z gromady fosforanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1]. Wykształca kryształy o pokroju spłaszczonym, wydłużonym, tabliczkowym[2], płytkowym, prostokątnym i pryzmatycznym[1]. Występuje w skupieniach rozetowych[1]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i radioaktywnym[1][2]. Posiada tłusty połysk oraz żółtą rysę[1][2].
Występowanie
Występuje w strefach utleniania złóż uranu[2]. Towarzyszą mu zwykle metatorbernit, torbernit, curit, kasolit, uranofan, fosforanit oraz parsonsit[1][2].
Miejsce występowania
Spotykany w Australii (Terytorium Północne), DRK (Haut-Katanga) Egipcie, we Francji, Grecji, Peru, Rosji, Tadżykistanie i Stanach Zjednoczonych (Pensylwania)[1].