Parsonsit

Parsonsit

okaz z Francji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb2(UO2)(PO4)2[1]
Twardość w skali Mohsa	2,5–3[1]
Przełam	muszlowy[1]
Łupliwość	brak[1]
Pokrój kryształu	listewkowy, wydłużony, płaski, tabliczkowy[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Gęstość	5,72–5,75 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	żółta, miodowobrązowa, zielonobrązowa, jasnoróżowa[1]
Połysk	półdiamentowy, tłusty[1]
Współczynnik załamania	1,85–1,86 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,010[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.EA.10[1]

Parsonsit – rzadki minerał z rodziny fosforanów^[1].

Krystalizuje w układzie trójskośnym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym, pryzmatycznym, igiełkowym, tabliczkowym, płaskim oraz wydłużonym^[1][2][3]. Występuje w formie promieniowo-włóknistych sferulitów, skorup oraz sproszkowanych agregatów^[1][2]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego o muszlowym przełamie^[1]. Posiada półdiamentowy bądź tłusty połysk^[1]. Jest minerałem radioaktywnym^[1].

Jest minerałem wtórnym występującym w utlenionych strefach hydrotermalnych złóż uranu^[1][2][3]. Spotykany także w żyłach uraninitu i pegmatytach^[3]. Towarzyszą mu głównie torbernit, metatorbernit, piromorfit, renardyt, kasolit, curit, dewindtit, fosfouranylit, plumbogumit, kwarc, chalcedon, opal, autunit, mimetyt^[1][2][3].

Występuje w Australii (Terytorium Północne), Austrii (Salzburg), Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie (Ontario), Czechach, DRK (Haut-Katanga), we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Bawaria, Saksonia, Turyngia), we Włoszech (Piemont, Sardynia), Portugalii (Guarda, Viseu), Anglii i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, New Hampshire)^[1][2]. W Polsce występuje na Dolnym Śląsku w Miedziance^[1].

• 
  w towarzystwie torbernitu z Portugalii
• 
  w asocjacji z curitem i dewindtitem z DRK