Renata Nielsen
| Data i miejsce urodzenia |
16 maja 1966 | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
178 cm | |||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Renata Nielsen z domu Pytelewska (ur. 18 maja 1966 w Otwocku[1]) – polska, a następnie duńska lekkoatletka, medalistka mistrzostw świata i halowa mistrzyni Europy, dwukrotna olimpijka.
Kariera
Specjalizowała się w skoku w dal, choć startowała także w trójskoku i biegach sprinterskich. Do 1990 startowała w Polsce. Była mistrzynią Polski w skoku w dal w 1990.
Następnie występowała w barwach Danii (wyszła za mąż za trenera Larsa Nielsena). Zajęła 11. miejsce w skoku w dal na Mistrzostwach Europy w 1990 w Splicie[2.1] oraz 10. miejsce w tej konkurencji na halowych mistrzostwach świata w 1991 w Sewilli[3.1]. Odpadła w kwalifikacjach na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio[4.1]. Na halowych mistrzostwach Europy w 1992 w Genui zajęła 10. miejsce[5.1], na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie – 11. miejsce[1], a na halowych mistrzostwach świata w 1993 w Toronto – 9. miejsce[3.1].
Zdobyła brązowy medal w skoku w dal na Mistrzostwach Świata w 1993 w Stuttgarcie, przegrywając jedynie z Heike Drechslerz Niemiec i Łarysą Bereżną z Ukrainy[4.1]. Zajęła 11. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1994 w Paryżu[5.2], 4. miejsce na Mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach[2.2], 5. miejsce na halowych mistrzostwach świata w 1995 w Barcelonie[3.2] oraz odpadła w kwalifikacjach na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu[4.2].
Zwyciężyła na halowych mistrzostwach Europy w 1996 w Sztokholmie, wyprzedzając Jelenę Sinczukową z Rosji i Claudię Gerhardt z Niemiec[5.3]. Odpadła w kwalifikacjach na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie[1], halowych mistrzostwach świata w 1997 w Paryżu[3.3] i mistrzostwach świata w 1997 w Atenach[4.3].
Wielokrotnie zdobywała mistrzostwo Danii w skoku w dal: w 1990, 1992–1999 oraz w 2001 na otwartym stadionie oraz w 1990-1993, 1996, 1997 i 1999-2001 w hali. Była również mistrzynią w trójskoku w 2000 na otwartym stadionie i w 1999 w hali oraz w biegu na 60 metrów w hali w 1992[6][7]. Ma też w swoim dorobku dwa srebrne medale w biegu na 100 metrów z 1992 i 1995[8].
Rekordy życiowe:
- skok w dal - 6,96 m
- trójskok - 13,71 m
Ma dwóch synów bliźniaków urodzonych w 1988.
Przypisy
- 1 2 3 Renata Pytełewska-Nielsen [online], olympedia.org [dostęp 2021-04-29] (ang.).
- Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2021-04-29] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
- IAAF World Indoor Championships – Birmingham 2018, Statistics Handbook [online], IAAF [dostęp 2021-04-29] (ang.).
- IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook [online], World Athletics [dostęp 2021-04-29] (ang.).
- European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2021-04-29] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
- ↑ Danish Championships [online], GBRAthletics [dostęp 2021-04-29] (ang.).
- ↑ Danish Indoor Championships [online], GBRAthletics [dostęp 2021-04-29] (ang.).
- ↑ Renata Pytelewska Nielsen [online], dafital.dk/ [dostęp 2021-04-29] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-19] (duń.).
Linki zewnętrzne
- Renata Nielsen w bazie World Athletics (ang.).
- Renata Pytelewska Nielsen. dafital.dk/. [dostęp 2021-04-29]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (duń.).
