Reni (Ukraina)

Reni
Рені
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 odeski

Rejon

izmailski

Hromada

Reni

Prawa miejskie

1821

Powierzchnia

15,24 km²

Wysokość

24 m n.p.m.

Populacja (2022)

 

• liczba ludności

17 736

• gęstość

48 os./km²

Nr kierunkowy

+380-4840

Kod pocztowy

68800—68809

Położenie na mapie obwodu odeskiego
Mapa konturowa obwodu odeskiego, blisko lewej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Reni”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Reni”
Ziemia45°27′27″N 28°16′16″E/45,457500 28,271111
Strona internetowa

Reni (ukr. Рені, rum. Reni) – miasto na Ukrainie w rejonie izmailskim obwodu odeskiego (do reformy terytorialnej w 2020 r. centrum administracyjne rejonu renijskiego), położone w południowej Besarabii, w 2006 roku liczyło 21 tys. mieszkańców, obecnie to liczba poniżej 18 tys[1]. Ośrodek przemysłu spożywczego, port nad Dunajem.

Reni jest stolicą rejonu o tej samej nazwie, który liczy ok. 41 tys. mieszkańców. Znaczną część ludności stanowią Mołdawianie – według rumuńskich i ukraińskich źródeł stanowią oni prawie 50% mieszkańców rejonu i miasta.

Za czasów radzieckich, począwszy od lat 50. XX w., intensywnie rozbudowywano tutejszy port, umożliwiający wówczas bezpośrednie przewozy nie tylko między Rumunią a Związkiem Radzieckim, ale również między ZSRR a innymi państwami naddunajskimi. Trafiały tu barki węgierskie, czechosłowackie i jugosłowiańskie. Głównymi towarami przeładowywanymi stały się rudy metali, węgiel, koks, zboże, a także rozmaita drobnica[2].

Przez Reni przechodzi linia kolejowa łącząca rumuńskie miasto Gałacz z Mołdawią (m.in. przez Gagauzję). Po rozpadzie Związku Radzieckiego w 1991 r. z dworca kolejowego w Reni nie można zatem dojechać do żadnej innej miejscowości na Ukrainie, nie przekraczając granicy mołdawskiej. Brak możliwości dogodnego transportu towarów koleją do innych miast na Ukrainie zadecydował o upadku znaczenia portu w Reni na rzecz m.in. Odessy i Izmaiłu.

Przypisy

  1. ↑ Mariia Timonina, Olena Vyshnevska (red.), Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022 [online], Державна служба статистики України, 2022, s. 35 [dostęp 2026-06-07] (ukr.).
  2. ↑ Stanisław Berezowski. U wrót delty. Notatnik rumuński (2). „Poznaj Świat”. R. IX (1 (98)), s. 7-10, styczeń 1961. Polskie Towarzystwo Geograficzne. Państwowe Wydawnictwo Naukowe. (pol.).