Reni (Ukraina)
![]() | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Hromada |
Reni | ||||
| Prawa miejskie | |||||
| Powierzchnia |
15,24 km² | ||||
| Wysokość |
24 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2022) |
| ||||
| • liczba ludności |
17 736 | ||||
| • gęstość |
48 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
+380-4840 | ||||
| Kod pocztowy |
68800—68809 | ||||
Położenie na mapie obwodu odeskiego ![]() | |||||
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |||||
| Strona internetowa | |||||
Reni (ukr. Рені, rum. Reni) – miasto na Ukrainie w rejonie izmailskim obwodu odeskiego (do reformy terytorialnej w 2020 r. centrum administracyjne rejonu renijskiego), położone w południowej Besarabii, w 2006 roku liczyło 21 tys. mieszkańców, obecnie to liczba poniżej 18 tys[1]. Ośrodek przemysłu spożywczego, port nad Dunajem.
Reni jest stolicą rejonu o tej samej nazwie, który liczy ok. 41 tys. mieszkańców. Znaczną część ludności stanowią Mołdawianie – według rumuńskich i ukraińskich źródeł stanowią oni prawie 50% mieszkańców rejonu i miasta.
Za czasów radzieckich, począwszy od lat 50. XX w., intensywnie rozbudowywano tutejszy port, umożliwiający wówczas bezpośrednie przewozy nie tylko między Rumunią a Związkiem Radzieckim, ale również między ZSRR a innymi państwami naddunajskimi. Trafiały tu barki węgierskie, czechosłowackie i jugosłowiańskie. Głównymi towarami przeładowywanymi stały się rudy metali, węgiel, koks, zboże, a także rozmaita drobnica[2].
Przez Reni przechodzi linia kolejowa łącząca rumuńskie miasto Gałacz z Mołdawią (m.in. przez Gagauzję). Po rozpadzie Związku Radzieckiego w 1991 r. z dworca kolejowego w Reni nie można zatem dojechać do żadnej innej miejscowości na Ukrainie, nie przekraczając granicy mołdawskiej. Brak możliwości dogodnego transportu towarów koleją do innych miast na Ukrainie zadecydował o upadku znaczenia portu w Reni na rzecz m.in. Odessy i Izmaiłu.
Przypisy
- ↑ Mariia Timonina, Olena Vyshnevska (red.), Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022 [online], Державна служба статистики України, 2022, s. 35 [dostęp 2026-06-07] (ukr.).
- ↑ Stanisław Berezowski. U wrót delty. Notatnik rumuński (2). „Poznaj Świat”. R. IX (1 (98)), s. 7-10, styczeń 1961. Polskie Towarzystwo Geograficzne. Państwowe Wydawnictwo Naukowe. (pol.).




