Rhian Teasdale

Rhian Teasdale
Ilustracja
Teasdale na koncercie zespołu Wet Leg w londyńskim O2 Academy (2025)
Imię i nazwisko

Rhian Louise Teasdale

Pseudonim

Rhain

Data i miejsce urodzenia

marzec 1993
Formby

Instrumenty

gitara

Gatunki

indie rock, rock alternatywny, post-punk revival[1]

Zawód

piosenkarka, tekściarka

Aktywność

od 2016

Wydawnictwo

Domino

Zespoły
Wet Leg (od 2019)

Rhian Teasdale (ur. 1993 w Formby) – brytyjska piosenkarka i autorka tekstów, najbardziej znana jako wokalistka i gitarzystka indierockowego zespołu Wet Leg, który założyła wspólnie z Hester Chambers w 2019 roku. W latach 2016–2018 wydała także kilka singli jako Rhain (zapis stylizowany: RHAIN), w tym „Solid Gold”, który powstał z udziałem Plastic Mermaids. Jej głos porównywano do Kate Bush, Björk i Joanny Newsom.

Wczesne życie i edukacja

Urodziła się w marcu 1993 roku[2][3] w Formby, a gdy miała osiem lat przeprowadziła się wraz z rodziną na wyspę Wight[4]. Jej rodzice służyli w marynarce handlowej[5].

Zrezygnowała z nauki na poziomie A[6], aby podjąć naukę w szkole muzycznej Platform One na wyspie Wight[7]. Już pierwszego dnia nauki poznała Hester Chambers, późniejszą współzałożycielkę grupy Wet Leg[8], z którą łączyła sympatia do Laury Marling, Patricka Watsona i muzyki nordyckiej[6]. Zawiesiły one później swoje kariery – Teasdale podjęła pracę kelnerki, a następnie stylistki, gdzie ubierała postacie do reklam[9]. Spędziła także lato pracując w Robin Hill Country Park[10].

Kariera muzyczna

Rhain

W wieku około 16 lat poznała Aleda Chiversa, przyszłego założyciela wytwórni płytowej Chiverin, który później przyciągnął ją do Bristolu i podpisał z nią kontrakt jako Rhain[11][12]. W 2016 roku wydała singel „Humdrum Drivel”, który Rhys Buchanan z magazynu NME opisał jako „czarujący w każdym calu”[13], a następnie kolejny singel, „Pavlova”, który The Independent określił jako „surowy” i zawierający „niepowtarzalny wokal pasujący do hipnotyzującego akompaniamentu fortepianu”[14]. Jeszcze w tym samym roku ukazał się jej minialbum Oscar November Echo[15].

W maju 2018 roku ukazał się singel „Solid Gold”, który opracowała z zespołem Plastic Mermaids[16]. Następnie wydała „Time Traveller”, piosenkę o swoim dziadku[17], którą wcześniej wykonała dla Burberry Acoustic w lutym 2017 roku[18].

Wet Leg

Teasdale podczas występu zespołu Wet Leg w Kingston upon Thames (2022)
Teasdale na koncercie Wet Leg podczas Primavera Sound 2022

W 2019 roku Teasdale i Chambers po obejrzeniu występu grupy Idles na festiwalu Isle of Wight postanowiły założyć zespół muzyczny Wet Leg, który powstał jeszcze w tym samym roku. Teasdale została jego wokalistką i gitarzystą rytmiczną[1]. Duet podpisał kontrakt z Domino Recording Company w czerwcu 2021 roku i wydał „Chaise Longue”[19], a następnie „Wet Dream” we wrześniu 2021 roku[20]. Ich wydany w kwietniu 2022 roku debiutancki album studyjny Wet Leg znalazł się na pierwszym miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii[21][22].

W kwietniu 2024 roku Teasdale wystąpiła w utworze „Dig” Orlando Weeksa, związanego z zespołem The Maccabees[23]. Znalazł się on na jego solowym albumie Loja[24], który ukazał się w czerwcu tego samego roku[25]. W wywiadzie dla magazynu Clash pod koniec tego samego miesiąca Weeks stwierdził, że poznał zespół Wet Leg, gdy występował przed nim na scenie Park Stage festiwalu Glastonbury i że wcześniej odrzucił ofertę występu w teledysku. Stwierdził również, że Teasdale nagrała utwór osobiście, ponieważ był weekend, w którym Weeks był w Wielkiej Brytanii, a Teasdale odwiedzała przyjaciół na wyspie Wight[26].

Do kwietnia 2025 roku Mobrakis, Holmes i Durand, którzy grali z duetem Wet Leg od 2021 roku, zostali stałymi członkami zespołu[27]; podczas kolejnych koncertów Teasdale zaczęła występować z przodu sceny wraz z dwoma z nich, podczas gdy Chambers przeniosła się do tyłu[2], gdzie czuła się tam bardziej komfortowo[28][2]. Jeszcze w tym miesiącu zespół wydał „Catch These Fists”[29], utwór oparty na incydencie molestowania seksualnego, którego Teasdale doświadczyła w barze po koncercie Chappell Roan[30][31]. Zapowiedzieli także album Moisturizer[29], który ukazał się 11 lipca tego samego roku[30].

Wpływ i styl muzyczny

W wywiadzie z grudnia 2016 roku Teasdale stwierdziła, iż jako nastolatka miała eklektyczny gust muzyczny, słuchając różnych artystów, w tym: A Tribe Called Quest, Arcade Fire, The Bees, Devendry Banharta, Björk, Joni Mitchell i Scout Niblett. Powiedziała również, że zainspirowała ją „postawa […] ludzi, którzy po prostu wzięli do ręki instrument, użyli słuchu i stworzyli coś, co dobrze im brzmi”[11].

Jej głos porównywano do wokalu Kate Bush, Björk i Joanny Newsom[32].

Jej cottagecore’owy styl w okresie tworzenia i promocji pierwszego albumu jej zespołu został ukształtowany przez chęć uniknięcia seksualizacji przez mężczyzn. W trakcie promocji swojego drugiej płyty miała m.in. rozjaśnione brwi, farbowane na różowo włosy z widocznymi odrostami czy nieogolone pachy[33][34].

Dyskografia

Rhain

  • Oscar November Echo (2016; minialbum)

Wet Leg

  • Wet Leg (2022)
  • Moisturizer (2025)

Przypisy

  1. 1 2 AllMusic, Wet Leg [online], allmusic.com [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  2. 1 2 3 Jonathan Dean, Wet Leg: Our struggle with fame — and middle-aged men in the front row, „The Times”, thetimes.com, 5 sierpnia 2025 [dostęp 2026-03-05] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-23] (ang.).
  3. ↑ Companies House, Rhian Teasdale personal appointments - Find and update company information [online], find-and-update.company-information.service.gov.uk [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  4. ↑ Jamie Greer, Formby-born singer nominated for four BRIT awards, „Liverpool Echo”, liverpoolecho.co.uk, 13 stycznia 2023 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  5. ↑ Will Hodgkinson, Why Wet Leg will be a Glastonbury 2022 favourite, „The Times”, thetimes.co.uk, 18 czerwca 2022 [dostęp 2026-03-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-18] (ang.).
  6. 1 2 Alexandra Pollard, Wet Leg: ‘Chaise Longue was supposed to be just for us’, „The Independent”, the-independent.com, 6 kwietnia 2022 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  7. ↑ Jemma Dempsey, Wet Leg deserve Grammy wins, says Isle of Wight music teacher, „BBC News”, bbc.com, 7 lutego 2023 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  8. ↑ Liam Kelly, Wet Leg, the Brits stars named after Isle of Wight daytrippers, „The Times”, thetimes.com, 12 lutego 2023 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  9. ↑ Sylvia Patterson, Wet Leg: ‘If a guy had written our songs, I think there’d be less scrutiny’, „Soho House”, sohohouse.com, 4 lipca 2022 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  10. ↑ Tom Skinner, Wet Leg talk "disgusting" early jobs and making 'Chaise Lounge' in new Nardwuar interview, „NME”, nme.com, 25 sierpnia 2022 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  11. 1 2 Sam Mason-Jones, The Sound of Bristol: Rhain, „365 Bristol”, 365bristol.com, 2 grudnia 2016 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  12. ↑ Laura Williams, Chiverin's Aled Chivers interview, „Bristol 24/7”, bristol247.com, 22 listopada 2014 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  13. ↑ Rhys Buchanan, Five Bristol Artists Shaking Things Up Right Now, „NME”, nme.com, 5 września 2016 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  14. ↑ Jacob Stolworthy, RHAIN: The singer-songwriter you need to hear has a brand new single, „The Independent”, the-independent.com, 3 listopada 2016 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  15. ↑ Discogs, Rhain – Oscar November Echo [online], discogs.com [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  16. ↑ Rhain has debuted her new track, 'Solid Gold', „Dork”, readdork.com, 22 maja 2018 [dostęp 2026-03-05] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-03] (ang.).
  17. ↑ Emily Oldfield, Track of the Day: Rhain – ‘Time Traveller’, „Bitter Sweet Symphonies”, bittersweetsymphonies.co.uk, 4 września 2018 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  18. ↑ Don't miss the sensational Rhain when she plays live in Ventnor, „On the Wight”, onthewight.com, 22 lutego 2017 [dostęp 2023-06-03] (ang.).
  19. ↑ Sally Perry, Wet Leg: Isle of Wight duo sign to Domino Records and release their first single, Chaise Longue, „On The Wight”, onthewight.com, 15 czerwca 2021 [dostęp 2023-09-10] [zarchiwizowane z adresu 2021-06-21] (ang.).
  20. ↑ Jem Aswad, Oddball British Duo Wet Leg Return With Their Second Great Single This Year, ‘Wet Dream’, „Variety”, variety.com, 28 września 2021 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  21. ↑ Wet Leg: Independent artists score chart hat-trick, „BBC”, bbc.com, 15 kwietnia 2022 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  22. ↑ Olivia Emily, 6 clever pop culture references in Wet Leg’s new album, „The Independent”, the-independent.com, 11 kwietnia 2022 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  23. ↑ Alex Rigotti, Listen to Orlando Weeks' simmering new single 'Dig' featuring Wet Leg's Rhian Teasdale, „NME”, nme.com, 29 kwietnia 2024 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  24. ↑ Harvey Solomon-Brady, Orlando Weeks announces headline tour with new album LOJA whynow, „Why Now”, whynow.co.uk, 11 lipca 2024 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  25. ↑ Jack Whatley, Orlando Weeks - 'Loja' album review, „Far Out”, faroutmagazine.co.uk, 5 czerwca 2024 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  26. ↑ Building Anew: Orlando Weeks Interviewed, „Clash”, clashmusic.com, 27 czerwca 2024 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  27. ↑ Daisy Carter, Iris Luz, Wet Leg make a mighty return with news of second album ‘moisturizer’, „DIY”, diymag.com, 2 kwietnia 2025 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  28. ↑ Rebecca Nicholson, ‘This weird dream just keeps going!’ Wet Leg on overnight success, sexual epiphanies and facing fears, „The Guardian”, theguardian.com, 4 kwietnia 2025 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  29. 1 2 Damian Jones, Wet Leg announce new album 'Moisturizer' with thunderous single 'Catch These Fists', „NME”, nme.com, 1 kwietnia 2025 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  30. 1 2 Rhian Daly, Wet Leg – ‘Moisturizer’ review: love, lust and levelling up, „NME”, nme.com, 11 lipca 2025 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  31. ↑ Chris Willman, Wet Leg Is Back to Save Rock With ‘Moisturizer,’ as Rhian Teasdale Undergirds the Guitars With ‘Soppy Love Songs’: ‘Queer Love Is So Interesting to Me Right Now’, „Variety”, variety.com, 14 lipca 2025 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  32. ↑ Kitty Empire, Wet Leg review – an irresistible, stop-start blast, „The Guardian”, theguardian.com, 30 października 2021 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  33. ↑ Julius Miller, How does Wet Leg roll out a new album? It's just like "rolling out the doughnut", „Los Angeles Times”, latimes.com, 3 lipca 2025 [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  34. ↑ Lucy Ford, Wet Leg’s New Look Is Riling Up The Internet. She’s Psyched., „Nylon”, nylon.com, 10 lipca 2025 [dostęp 2025-09-12] (ang.).

Linki zewnętrzne