Wet Leg
![]() Wet Leg na koncercie w londyńskim O2 Brixton Academy (2025) | |
| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Aktywność |
od 2019 |
| Wydawnictwo | |
| Skład | |
| Rhian Teasdale Hester Chambers Henry Holmes Josh Mobaraki Ellis Durand | |
| Byli członkowie | |
| Doug Richards | |
| Strona internetowa | |
Wet Leg – brytyjski zespół indierockowy z wyspy Wight w Anglii, założony w 2019 roku przez Rhian Teasdale (wokal, gitara) i Hester Chambers (gitara). W skład zespołu wchodzą również: Josh Mobaraki (gitara, instrumenty klawiszowe), Ellis Durand (gitara basowa) i Henry Holmes (perkusja).
Zadebiutowali jako duet singlem „Chaise Longue” w 2021 roku. Ich pierwszy album studyjny Wet Leg, wydany w 2022 roku, zadebiutował na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów i australijskiej listy przebojów ARIA. Album ten znalazł się na krótkiej liście do Mercury Prize 2022. Podczas 65. dorocznej gali rozdania nagród Grammy zespół Wet Leg zdobył nagrodę w kategorii „Najlepszy Album Muzyki Alternatywnej” za swój debiut oraz „Najlepsze Wykonanie Muzyki Alternatywnej” za „Chaise Longue” i zostali nominowani do nagrody dla Najlepszego Nowego Artysty. Wygrali również nagrody dla „Najlepszego Nowego Artysty” i „Najlepszej Brytyjskiej Grupy” podczas Brit Awards 2023.
Drugi album studyjny Wet Leg, wydany w 2025 roku Moisturizer, został napisany i nagrany w pięcioosobowym składzie, a jego trzonem stali się byli członkowie trasy koncertowej: Mobaraki, Durand i Holmes. Płyta spotkała się z uznaniem krytyków i zadebiutowała na pierwszym miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii.
Wet Leg jako inspirację podawał różne zespoły i artystów, m.in.: Bombay Bicycle Club, PJ Harvey, The White Stripes, The Strokes i Kings of Leon[1].
Historia
Początki zespołu
Urodzona w hrabstwie Merseyside Rhian Teasdale przeprowadziła się z Formby na wyspę Wight, gdy miała osiem lat[2]. Przez wiele lat występowała na wyspie Wight jako muzyczka i pianistka[3], a przed założeniem zespołu Wet Leg znana była jako Rhain i związana była ze sceną muzyczną w Bristolu[4]. Teasdale w 2013 roku opublikowała swój utwór „Humdrum Drivel”[5], a rok później została sfotografowana przez magazyn Cosmopolitan podczas uczestnictwa w festiwalu muzycznym na wyspie Wight[6].
Rhian Teasdale i Hester Chambers spotkały się po raz pierwszy w Platform One College of Music na wyspie Wight podczas studiów[7]. Po dziesięciu latach przyjaźni, w 2019 roku założyły zespół pod nazwą Wet Leg[8][9], a pomysł na jego powstanie pojawił się po obejrzeniu występu grupy Idles na Isle of Wight Festival w tym samym roku[8]. Później podpisali kontrakt z Domino Recording Company[10][11].
Aby poszerzyć brzmienie, Chambers i Teasdale zaprosiły perkusistę Henry’ego Holmesa, basistę Ellisa Duranda i gitarzystę / klawiszowca Josha Mobarakiego jako muzyków akompaniujących[8].
Pojawiło się kilka różnych wersji, skąd wzięła się nazwa zespołu: w wywiadzie z grudnia 2021 roku członkowie grupy powiedzieli, że wybrali nazwę, wybierając różne kombinacje emoji[12]; w wywiadzie na YouTube z kwietnia 2022 roku twierdzili natomiast, że pochodzi ona ze slangu wyspy Wight opisującego osoby spoza wyspy – o tych, którzy przepłynęli Solent mówiono, że mają „mokrą nogę” (ang. wet leg) po zejściu z łodzi[13]. Były perkusista Doug Richards w wywiadzie z lipca 2023 roku twierdził, że nazwa pochodzi z listy „głupich nazw zespołów”, która była dodawana do „zawsze, gdy pomyślisz o zabawnej kombinacji słów”. Twierdził ponadto, że pierwotna „głupia nazwa zespołu” brzmiała Wet Book, ale została błędnie zrozumiana jako Wet Leg[14].
Debiutancki album (2021–2024)

Debiutancki singel zespołu, „Chaise Longue”, został wydany 15 czerwca 2021 roku[15] i zyskał rozgłos w mediach dzięki milionom odtworzeń i wyświetleń teledysku[16]. Ich drugi singel, „Wet Dream”, został wydany 28 września tego samego roku. Na łamach czasopisma Variety stwierdzono: „Rzadko się zdarza, aby nowa grupa wydała dwie piosenki i obie były świetne”. Wystąpili w programie Later… with Jools Holland 30 października 2021 roku[17]. 29 listopada tego samego roku ogłosili swój debiutancki album o tym samym tytule, który ukazał się 8 kwietnia 2022 roku nakładem Domino. Tego samego dnia Wet Leg wydał podwójny singel „Too Late Now” / „Oh No”[18]. Debiutancka płyta została w dużej mierze wyprodukowana przez Dana Careya[8].
W 2022 roku odbyli trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, grając utwory ze swojego pierwszego albumu. Następnie ogłoszono, że w 2023 roku wyruszą w trasę po Australii i Nowej Zelandii jako support przed częścią trasy Harry’ego Stylesa z cyklu Love On Tour[19]. W tamach tej trasy grupa wystąpiła 2 lipca 2022 roku na Stadionie Narodowym w Warszawie[20]. Wet Leg pojawił się w programie Later… with Jools Holland w listopadzie 2021 roku i powrócił z pierwszą częścią jego kolejnej serii w maju 2022 roku[21].

W wywiadzie dla Andrew Forda z australijskiej stacji ABC w lipcu 2022 roku członkowie grupy Wet Leg wyjaśnili, że komentarz o ukończonym drugim albumie w poprzednim wywiadzie był „wielkim żartem”. Dodali: „Nie mamy drugiego albumu; nie mieliśmy czasu na pisanie”[22][23].
Zespół Wet Leg otrzymał swoje pierwsze trzy nominacje podczas 65. dorocznej gali rozdania nagród Grammy, w tym za najlepszego nowego artystę, najlepsze wykonanie muzyki alternatywnej (utwór „Chaise Longue”) i najlepszy album muzyki alternatywnej[24], wygrywając dwie ostatnie nagrody[25]. Zdobyli również nagrody za najlepszego nowego artystę i grupę roku na gali Brit Awards 2023, gdzie wykonali utwór „Chaise Longue” z zespołem tanecznym progresywnego morrisa Boss Morris i ich zespołem Morris beasts[26].
6 lipca 2023 roku Wet Leg zremiksował utwór „Wagging Tongue” zespołu Depeche Mode, będący trzecim singlem z ich albumu Memento Mori[27]. Utwór ten przyniósł zespołowi Wet Leg nagrodę Grammy w kategorii „Najlepsze zremiksowane nagranie nieklasyczne” podczas 66. dorocznej gali rozdania nagród Grammy[28].
Moisturizer (od 2025)

W marcu 2025 roku Wet Leg opublikował nowe zdjęcie na swoim koncie na Instagramie z podpisem „Wróciliśmy” (ang. We’re so back), wskazując, że zespół zamierza powrócić z nową muzyką[29]. Później tego samego miesiąca zespół zagrał tajny koncert pod nazwą Uma Thurman w Green Door Store w Brighton, podczas którego wykonał siedem niepublikowanych dotąd piosenek[30]. Singel „Catch These Fists” został wydany 1 kwietnia 2025 roku, co zbiegło się z ogłoszeniem ich drugiego albumu Moisturizer, który ukazał się 11 lipca tego samego roku[31]. Podobnie jak debiutancki album, także druga płyta została wyprodukowana przez Dana Careya[8].
W materiałach prasowych albumu zespół został określony jako „pięcioosobowy skład z Wyspy Wight”, co wskazuje, że długoletni muzycy koncertowi Henry Holmes, Josh Mobaraki i Ellis Durand zostali formalnie przyjęci do zespołu jako oficjalni członkowie po czterech latach wspólnej gry[32][33]. Oprócz wydania „Catch These Fists” zespół zapowiedział trasę koncertową po Wielkiej Brytanii i Ameryce Północnej na 2026 rok[34].
Podczas wywiadu z Johnem Kennedym na antenie Radia X w listopadzie 2025 roku Teasdale ujawniła, iż trzeci album „jest gotowy”[35]. W grudniu tego samego roku piosenka zespołu pn. „Mangetout” została zaprezentowana w czołówce drugiego odcinka serialu telewizyjnego Gorąca rywalizacja. W ciągu kilku dni od premiery odcinka liczba odtworzeń utworu wzrosła o 61%[36]. 25 czerwca 2026 roku zespół udostępnił remiks swojego singla „CPR” autorstwa HorsegiirL, w której artystka dodała własną zwrotkę. Wykonała ona także ten utwór wraz z Wet Leg podczas festiwalu Coachella 2026[37].
Członkowie


Obecni członkowie
- Rhian Teasdale – wokal, gitara (od 2019)[8]
- Hester Chambers – gitara, wokal (od 2019)[8]
- Henry Holmes – perkusja, instrumenty perkusyjne, wokal wspierający (muzyk koncertowy 2020–2023; stały członek od 2024)[38]
- Josh Mobaraki – gitara, instrumenty klawiszowe, wokal wspierający (muzyk koncertowy 2020–2023; stały członek od 2024)[38]
- Ellis Durand – gitara basowa, wokal wspierający (muzyk koncertowy 2021–2023; stały członek od 2024)[38]
Byli członkowie
- Doug Richards – perkusja, instrumenty perkusyjne (2019–2020)[39]
Dyskografia
Albumy studyjne
| Rok | Tytuł | Szczegóły | Najwyższa pozycja na liście | Certyfikaty | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| UK | AUS | GER | IRE | JPN | NLD | NZL | SWE | SWI | USA | ||||
| 2022 | Wet Leg | 1 | 1 | 8 | 4 | 64 | 10 | 4 | 59 | 11 | 14 | ||
| 2025 | Moisturizer |
|
1 | 4 | 10 | 22 | 50 | 6 | 8 | – | 10 | 45 | |
| „ –” oznacza, że album nie był notowany na danej liście. | |||||||||||||
| [8][41] | [42] | [43] | [44] | [42] | [45] | [43] | [46] | [47] | [48] | ||||
Minialbumy
| Rok | Tytuł | Szczegóły | Źr. |
|---|---|---|---|
| 2022 | Apple Music Home Session: Wet Leg |
|
[49] |
Nagrody i wyróżnienia
| Rok | Nagroda | Kategoria | Nominowany | Rezultat | Źr. |
|---|---|---|---|---|---|
| 2022 | Libera Awards | Przełomowy artysta / wydawnictwo | „Chaise Longue” | Wygrana | [50] |
| Teledysk roku | Wygrana | ||||
| Najlepsze wykorzystanie synchronizacji | „Chaise Longue” w serialu Plotkara | Nominacja | |||
| AIM Independent Music Awards | Przełom w Wielkiej Brytanii (ang. UK Independent Breakthrough) | Wet Leg | Wygrana | [51] | |
| PPL Award dla najczęściej odtwarzanego nowego niezależnego artysty | Nominacja | ||||
| Najlepszy niezależny utwór | „Chaise Longue” | Nominacja | |||
| MTV Video Music Awards | Występ roku (ang. Push Performance of the Year) | „Chaise Longue” | Nominacja | [52] | |
| Mercury Prize | Album roku | Wet Leg | Nominacja | [53] | |
| UK Music Video Awards | Najlepszy teledysk rockowy – nowicjusz | „Ur Mum” | Nominacja | [54] | |
| „Wet Dream” | Nominacja | ||||
| Europejskie Nagrody Muzyczne MTV | Najlepszy artysta w serii MTV Push | Wet Leg | Nominacja | [55] | |
| 2023 | Nagroda Grammy | Najlepszy nowy artysta | Wet Leg | Nominacja | [24] |
| Najlepszy występ muzyki alternatywnej | „Chaise Longue” | Wygrana | |||
| Najlepszy album muzyki alternatywnej | Wet Leg | Wygrana | |||
| Brit Awards | Brytyjski album roku | Wet Leg | Nominacja | [56] | |
| Najlepszy nowy artysta | Wet Leg | Wygrana | |||
| Najlepsza brytyjska grupa | Wygrana | ||||
| Najlepszy brytyjski zespół rockowy / alternatywny | Nominacja | ||||
| Ivor Novello Awards | Autor piosenek roku | Rhian Teasdale i Hester Chambers | Wygrana | [57] | |
| Libera Awards | Płyta Roku | Wet Leg | Wygrana | [58] [59] | |
| Najlepsza płyta rocka alternatywnego | Wygrana | ||||
| Geniusz marketingu | Wygrana | ||||
| Najlepszy występ na żywo / transmisja na żywo | Trasa koncertowa po USA 2022 | Nominacja | |||
| Najlepszy remiks | „Too Late Now (Soulwax Remix)” | Wygrana | |||
| Teledysk roku | „Ur Mum” | Wygrana | |||
| 2024 | Nagroda Grammy | Najlepsze zremiksowane nagranie, nieklasyczne | Wagging Tongue (Wet Leg Remix) | Wygrana | [24] |
| 2026 | Brit Awards | Grupa roku | Wet Leg | Nominacja | [60] |
| Najlepszy alternatywny / rockowy zespół | Nominacja | ||||
| Nagroda Grammy | Najlepszy występ muzyki alternatywnej | „Mangetout” | Nominacja | [24] | |
| Najlepszy album muzyki alternatywnej | Moisturizer | Nominacja | |||
| Najlepsza okładka albumu | Nominacja | [61] |
Przypisy
- ↑ Carl Marsh, „We didn’t make decisions – we were flying by the seat of our pants!” – the inimitable Wet Leg talk influences, not being taken seriously, „Buzz Magazine”, buzzmag.co.uk, 21 marca 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Brightonsfinest Radio Interviews, BF Music Radio – Wet Leg [online], creators.spotify.com, 29 października 2021 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Sally Perry, It was no trouble for Rubble Club to please music lovers, „On The Wight”, onthewight.com, 12 sierpnia 2016 [dostęp 2026-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-12] (ang.).
- ↑ The Sound of Bristol: Rhain, „365 Bristol”, 365bristol.com, 2 grudnia 2016 [dostęp 2026-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-10] (ang.).
- ↑ Choosic TV Iow // Rhain – Humdrum Drivel. Choosic TV 2013-09-01. [dostęp 2026-02-18].
- ↑ Sophie Goddard, Street style at Isle of Wight Festival. Rhian Teasdale, 21, Isle of Wight, „Cosmopolitan”, cosmopolitan.com, 17 czerwca 2014 [dostęp 2026-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-10] (ang.).
- ↑ Jemma Dempsey, Wet Leg deserve Grammy wins, says Isle of Wight music teacher, „BBC”, bbc.com, 7 lutego 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 AllMusic, Wet Leg [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Sarfraz Manzoor, Meet Wet Leg, the British rock band to know now, „The Standard”, standard.co.uk, 25 lutego 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Dominic Kureen, Quirky debut release ensures splash for Isle of Wight band Wet Leg, „Isle of Wight County Press”, countypress.co.uk, 15 czerwca 2021 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Damien Morris, One to watch: Wet Leg, „The Guardian”, theguardian.com, 9 października 2021 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Sally Perry, Wet Leg band name: What’s the origin and meaning? We have the answer, direct from the band (Updated), „On The Wight”, onthewight.com, 6 grudnia 2021 [dostęp 2026-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-21] (ang.).
- ↑ Wetlegband on their band name, “Chaise Longue” and social media. Diffus 2022-04-07. [dostęp 2026-02-18].
- ↑ Josh Glancy, My Wet Leg lover gave me the boot – and won’t stop kicking, „The Times”, thetimes.com, 1 lipca 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Chris DeVille, Wet Leg – „Chaise Longue”, „Stereogum”, stereogum.com, 15 czerwca 2021 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Jem Aswad, Oddball British Duo Wet Leg Return With Their Second Great Single This Year, ‘Wet Dream’, „Variety”, variety.com, 28 września 2021 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Lori Little, Island band Wet Leg to appear on Saturday’s Jools Holland show, „Isle of Wight County Press”, countypress.co.uk, 28 października 2021 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Damian Jones, Wet Leg announce debut album and share two new songs ‘Too Late Now’ and ‘Oh No’, „NME”, nme.com, 29 listopada 2021 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Sophie Williams, Wet Leg live in London: a glorious victory lap for the indie sensations, „NME”, nme.com, 27 kwietnia 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Wet Leg zagrają w Polsce, „Polskie Radio Czwórka”, polskieradio.pl, 4 września 2022 [dostęp 2026-02-18] (pol.).
- ↑ Lori Little, Wet Leg set for second appearance on Later with Jools Holland Today, „Isle of Wight County Press”, countypress.co.uk, 14 maja 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Tom Skinner, Wet Leg reveal they’ve completed their second album: „It’s in the bag”, „NME”, nme.com, 21 czerwca 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Wet Leg play live and Allan Clayton takes you on A Winter’s Journey, „ABC”, abc.net.au, 16 lipca 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- 1 2 3 4 Recording Academy, Wet Leg. Artist. Grammy Awards [online], grammy.com [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Zach Saunders, Island band Wet Leg confirmed as Double 2023 Grammy Award winners, „Isle of Wight County Press”, countypress.co.uk, 5 lutego 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Jon Wilks, Who are the Morris dancers dancing with Wet Leg at the Brits?, „Tradfolk”, tradfolk.co, 11 lutego 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Jazz Monroe, Wet Leg Remix Depeche Mode’s “Wagging Tongue”, „Pitchfork”, pitchfork.com, 7 lipca 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Lori Little, Grammy win for Isle of Wight band Wet Leg’s remix, „Isle of Wight County Press”, countypress.co.uk, 4 lutego 2024 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Anagricel Duran, Wet Leg announce their return: „We’re so back”, „NME”, nme.com, 17 marca 2025 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Tom Breihan, Wet Leg Debut New Songs At Secret Brighton Show, „Stereogum”, stereogum.com, 24 marca 2025 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Damian Jones, Wet Leg announce new album ‘Moisturizer’ with thunderous single ‘Catch These Fists’, „NME”, nme.com, 1 kwietnia 2025 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Hannah Harlacher, Wet Leg – Moisturizer Album Review, „Range”, readrange.com, 14 lipca 2025 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Bella Moore, Album review: Wet Leg – moisturizer, „Boot Magazine”, boot---music.com, 12 lipca 2025 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Wet Leg tour 2026: Dates, ticket sales and locations, „BBC”, bbc.com, 27 października 2025 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Tom Skinner, Wet Leg reveal third album is already „done”, „NME”, nme.com, 11 listopada 2025 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Kyle Denis, Jason Lipshutz, ‘Heated Rivalry’ Synchs Lead to Big Gains for Feist, Wolf Parade, Wet Leg & More Indie Favorites, „Billboard”, billboard.com, 10 grudnia 2025 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Damian Jones, Wet Leg team up with HorsegiirL for high-octane remix of 'CPR', „NME”, nme.com, 26 czerwca 2026 [dostęp 2026-07-01] (ang.).
- 1 2 3 Wet Leg: Everything you need to know about the band, their debut album and more, „Radio X”, radiox.co.uk, 6 lutego 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Charlotte Krol, Ex-Wet Leg bandmate claims he’s uncredited for co-writing songs, „Rolling Stone UK”, rollingstone.co.uk, 3 lipca 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ BPI, Certified Awards. Wet Leg. Wet Leg [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Discogs, Wet Leg [online], discogs.com [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- 1 2 Official Charts, Wet Leg [online], officialcharts.com, 21 kwietnia 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- 1 2 Ultratop, Discografie Wet Leg. Charts. Alben [online], ultratop.be [dostęp 2026-02-18] (niderl.).
- ↑ GfK Entertainment, Discographie von Wet Leg [online], offiziellecharts.de [dostęp 2026-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-15] (niem.).
- ↑ オリコンニュース, ウェット・レッグのプロフィール [online], oricon.co.jp [dostęp 2026-02-18] (jap.).
- ↑ Sverigetopplistan, Chart. Veckolista Album, vecka 15, 2022 [online], sverigetopplistan.se [dostęp 2026-02-18] (szw.).
- ↑ Hitparade, Wet Leg. Charts. Alben [online], swisscharts.com [dostęp 2026-02-18] (niem.).
- ↑ Wet Leg: Billboard 200. Week of April 23, 2022, „Billboard”, billboard.com, 2 stycznia 2013 [dostęp 2026-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-29] (ang.).
Moisturizer: Billboard 200. Week of July 26, 2025, „Billboard”, billboard.com, 2 stycznia 2013 [dostęp 2026-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-22] (ang.). - ↑ Apple Music, Apple Music Home Session: Wet Leg. Wet Leg [online], music.apple.com [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Jem Aswad, Japanese Breakfast, Jason Isbell, Arlo Parks Lead Indie-Music Collective A2IM’s 2022 Libera Awards Nominees, „Variety”, variety.com, 23 marca 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Paul Grein, Wet Leg, Stormzy & Rina Sawayama Win at 2022 AIM Independent Music Awards: Full Winners List, „Billboard”, billboard.com, 29 września 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Athena Serrano, Your 2022 VMA Nominations Are Here: Jack Harlow, Kendrick Lamar, Lil Nas X Lead The Pack, „MTV”, mtv.com, 26 lipca 2022 [dostęp 2026-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-26] (ang.).
- ↑ Surej Singh, Mercury Prize 2022 shortlist revealed, „NME”, nme.com, 26 lipca 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ UK Music Video Awards 2022: all the nominations for this year’s UKMVAs, „Promonews”, promonews.tv, 28 września 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Georg Szalai, Harry Styles Leads Nominations for MTV EMAs, „The Hollywood Reporter”, hollywoodreporter.com, 12 października 2022 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Official Charts, BRIT Awards 2023 nominations in full: Wet Leg, Harry Styles, Fred again.. and The 1975 lead list of nominees [online], officialcharts.com, 12 stycznia 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Thania Garcia, Ivor Novello Awards 2023 Winners List: Wet Leg Named Songwriters of the Year, Raye’s ‘Escapism’ Takes Center Stage, „Variety”, variety.com, 18 maja 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Jem Aswad, Wet Leg Leads Nominations for A2IM’s Indie Libera Awards, „Variety”, variety.com, 22 marca 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ Thania Garcia, Emanuel Okusanya, Wet Leg, Sudan Archives and More Win Big at 2023 A2IM Libera Awards, „Variety”, variety.com, 16 czerwca 2023 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
- ↑ All the winners at the 2026 Brit Awards, „BBC”, bbc.com, 28 lutego 2026 [dostęp 2026-04-11] (ang.).
- ↑ Glenn Rowley, 2026 Grammy’s Nominations: Best Album Cover Nominees [online], grammy.com, 7 listopada 2025 [dostęp 2026-02-18] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona (ang.)
- Wet Leg w bazie AllMusic (ang.)
- Wet Leg w bazie Discogs.com (ang.)
