Rio Ferdinand

Rio Ferdinand
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Rio Gavin Ferdinand

Data i miejsce urodzenia

7 listopada 1978
Londyn

Wzrost

189 cm[1]

Pozycja

środkowy obrońca

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1995–2000 West Ham United 127 (2)
1996 → Bournemouth (wyp.) 10 (0)
2000–2002 Leeds United 54 (2)
2002–2014 Manchester United 312 (7)
2014–2015 Queens Park Rangers 11 (0)
W sumie: 514 (11)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1996–1997  Anglia U-21 5 (0)
1997–2013  Anglia 81 (3)
W sumie: 86 (3)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Ferdinand w październiku 2010 r.

Rio Gavin Ferdinand (ur. 7 listopada 1978 w Londynie) – angielski piłkarz, który grał na pozycji środkowego obrońcy. W latach 1997–2013 występował w reprezentacji Anglii, kilkukrotnie w roli kapitana. Uczestnik Mistrzostw Świata w 1998, 2002 i 2006 roku. 6-krotny zwycięzca Premier League oraz w sezonie 2007/08 Ligi Mistrzów.

Kariera klubowa

Jest wychowankiem West Hamu, w którym zadebiutował w wieku 17 lat. W 1996 przez krótki czas grał w Bournemouth, aby jednak w tym samym roku powrócić do West Hamu i wywalczyć z drużyną FA Youth Cup. Rok później zadebiutował w reprezentacji Anglii w meczu przeciwko Kamerunowi, stając się wówczas najmłodszym obrońcą w historii reprezentacji. Jego potencjał piłkarski przyciągnął Leeds United, a kwota transferu wyniosła 18 mln £[2]. Spędził dwa sezony w klubie, stał się kapitanem drużyny i doszedł do półfinału Ligi Mistrzów w 2001 roku.

W 2002 dołączył do Manchesteru United za 30 mln £, stając się najdroższym obrońcą w historii futbolu[2]. W swoim pierwszym sezonie zdobył mistrzostwo Anglii. Sezon później nie poddał się kontroli antydopingowej, za co został wykluczony na osiem miesięcy. Ominęło go pół sezonu i Euro 2004. Po powrocie załapał się do pierwszej drużyny. Został wybrany do PFA Drużyna Roku cztery razy w przeciągu pięciu lat.

Po dwunastu latach występów w United w maju 2014 postanowił odejść z klubu[3].

Z Manchesterem United zdobył:

30 maja 2015 roku ogłosił zakończenie kariery[4][5].

Kariera reprezentacyjna

W 1997 zadebiutował w reprezentacji Anglii w meczu z Kamerunem (2:2). Był powoływany do gry w reprezentacji na trzy kolejne turnieje mistrzostw świata (1998, 2002 i 2006). Swoją pierwszą bramkę jako reprezentant strzelił w 2002 podczas meczu 1/8 finału Mistrzostw Świata przeciwko reprezentacji Danii. Łącznie w reprezentacji rozegrał 72 mecze i strzelił 3 gole.

Statystyki

Klub Sezon Liga Puchar Puchar ligi Europa Inne[6] Razem
MeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGole
West Ham United 1995/96 100000000010
1996/97 15210100000172
Bournemouth (wyp.) 1996/97 10000000010110
West Ham United 1997/98 35060500000460
1998/99 31010100000330
1999/00 33010303060460
2000/01 12000200000140
Razem12729012030601572
Leeds United 2000/01 23220007100323
2001/02 31010207000410
Razem 542302014100733
Manchester United 2002/03 280304011000460
2003/04 20000006010270
2004/05 31050105000420
2005/06 37320508000523
2006/07 33170009000491
2007/08 352400011110513
2008/09 240301011040430
2009/10 13000106010210
2010/11 19020107000290
2011/12 15010004010210
2012/13 26020004000320
2013/14 14010107000230
Razem 3106300140921804437
Queens Park Rangers 2014/15 11010000000120
Razem 11010000000120
Łącznie w karierze 51210430280108215070612

Życie prywatne

Urodził się w piłkarskiej rodzinie: brat Anton Ferdinand jest także obrońcą, a kuzyn Les Ferdinand to były napastnik reprezentacji Anglii.

W latach 1999–2000 spotykał się z Emmą Bunton członkini zespołu Spice Girls[7].

Ferdinand ma dwóch synów: Lorenza i Tate'a oraz córkę Tię z małżeństwa z Rebeccą Ellison, która 2 maja 2015 zmarła na raka piersi[8]. Obecnie jest w związku z Kate Wright, z którą zaręczył się w 2018[9].

We wrześniu 1997 r. Ferdinand został skazany za jazdę pod wpływem alkoholu i otrzymał roczny zakaz prowadzenia pojazdów. Przeprowadzono u niego badanie alkomatem po jeździe rano po wieczornym wyjściu i stwierdzono, że miał o jeden promil więcej niż dopuszczalna norma[10][11][12]. W sierpniu 2020 Ferdinandowi zakazano prowadzenia pojazdów przez sześć miesięcy po tym, jak przyznał się do przekroczenia prędkości na A27 w Hangleton w Hove. Ferdinand miał jechać z prędkością 85 mil na godzinę. Nakazano mu zapłatę łącznie 822 funtów grzywny[13].

Przypisy

  1. ↑ Rio Ferdinand. qpr.co.uk. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).
  2. 1 2 Man Utd reach Rio deal. bbc.co.uk. [dostęp 2014-05-10]. (ang.).
  3. ↑ Rio Ferdinand quitte Manchester United [online], L'Équipe [dostęp 2026-06-06] (fr.).
  4. ↑ Anthony Hay (2018-05-30): Rio Ferdinand announces his retirement from football following a hugely successful career with Manchester United and England. Daily Mail. [dostęp 2015-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-03)]. (ang.).
  5. ↑ Jason Chester (2018-05-03): Rio Ferdinand retires from boxing: Former footballer suffers merciless backlash from fans after hanging up his gloves BEFORE his first fight. Daily Mail. [dostęp 2017-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-03)]. (ang.).
  6. ↑ Uwzględniono Tarczę Wspólnoty, Superpuchar Europy, Puchar Interkontynentalny, Klubowe Mistrzostwo Świata
  7. ↑
  8. ↑ Rio Ferdinand's wife Rebecca Ellison dies from cancer. bbc.com. [dostęp 2015-05-02]. (ang.).
  9. ↑ Ainhoa Barcelona: Rio Ferdinand engaged to girlfriend Kate Wright – what a proposal!. [w:] hellomagazine.com [on-line]. 2018-11-01. [dostęp 2019-09-26]. (ang.).
  10. ↑
  11. ↑
  12. ↑
  13. ↑

Linki zewnętrzne