Robert Barański
![]() Robert Kasper Barański h. Ślepowron | |
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Rodzice | |
Robert Kasper Barański herbu Ślepowron (ur. 13 marca 1815, zm. 11 kwietnia 1874 w Przemyślu) – polski aptekarz, właściciel apteki w Lisku, działacz społeczny[1][2][3].
Życiorys
Był jedynym synem Kaspra Barańskiego – założyciela apteki w Lisku[3]. Po ukończeniu edukacji odbywał praktykę aptekarską w Peszcie oraz studiował farmację na tamtejszym uniwersytecie. Dyplom uzyskał 15 lipca 1839, po czym pracował jako prowizor w Preszowie. Następnie powrócił do rodzinnego Liska[1][2][3].
Po śmierci ojca w 1842 przejął prowadzenie apteki w Lisku[4]. Rozbudował ją oraz wyposażył w meble sprowadzane z Węgier. Oprócz apteki prowadził również sklep oraz gospodarstwo wiejskie[1][2][3]. Angażował się w działalność społeczną, m.in. w okresach głodu i epidemii współorganizował pomoc dla ludności[1][2][3].
Brał udział w powstaniu listopadowym, podczas którego został ranny w bitwie pod Ostrołęką[1][2][3]. W 1848 uczestniczył w organizacji Gwardii Narodowej w Lisku jako oficer (porucznik)[5]. W czasie powstania styczniowego w 1863 wspierał działania powstańcze, m.in. poprzez pomoc organizacyjną i logistyczną[1][2][3].
W połowie marca 1874 przybył do Krakowa[6]. Pierwotnie poinformowano w prasie o tym, że w sobotę 11 kwietnia 1874 otruł się w więzieniu śledczym C.K. Sądu Obwodowego w Przemyślu[7]. Następnie zdementowano to doniesienie, podając, że w rzeczywistości zmarł z przyczyn naturalnych, a mianowicie wskutek apopleksji, co potwierdzili lekarze, wobec czego nie wykonano autopsji[8]. Kilka dni po zdarzeniu w wydaniu „Gazety Narodowej” wydrukowano list z 13 kwietnia 1874, w którym autor zarzucił R. Barańskiemu uprawianie monopolu aptecznego oraz wydawanie środków niebędących lekami podczas epidemii cholery w 1873[9]. Według maszynopisu Marii Brodackiej pt. Historia apteki w Lesku Robert Barański miał wziąć na siebie winę za działania jednej z osób związanych z apteką, zostać aresztowany, a następnie popełnić samobójstwo w więzieniu[10].
Był żonaty z Emilią Facsony, pochodzącą z Węgier, z którą miał liczne potomstwo, w tym Antoniego oraz Józefa. Rodzina przywiązywała dużą wagę do edukacji dzieci[3].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Iwona Dymarczyk, Dzieje apteki Barańskich i Moszczeńskich z Leska, „Farmacja Polska”, 1995, t. LI, nr 24, s. 1097–1098.
- 1 2 3 4 5 6 Józef Budziak, Dzieje Leska 1772-1918, Lesko-Wiedeń-Kraków 1995, s. 19-21.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Marian Barański, Opowieść o jednym miasteczku i jednej rodzinie, mikrofilm w Bibliotece Ossolineum we Wrocławiu, 15327/I.
- ↑ Testament Kaspra Barańskiego z 1 maja 1842 r. (zbiory Muzeum Historycznego Farmacji UJ, teka nr 60).
- ↑ Jakub Bodaszewski, Gwardia Narodowa w Lesku w 1848 roku, „Prace Historyczno-Archiwalne”, t. 33, 2021.
- ↑ Przyjechali do Krakowa od 15 do 16 marca. „Czas”. Nr 64, s. 4, 19 marca 1874.
- ↑ Kronika. „Gazeta Lwowska”. Nr 83, s. 3, 13 kwietnia 1874. Kronika. „Gazeta Narodowa”. Nr 84, s. 3, 14 kwietnia 1874. Kronika miejscowa i zagraniczna. „Czas”. Nr 85, s. 3, 15 kwietnia 1874.
- ↑ Kronika. „Gazeta Lwowska”. Nr 86, s. 3, 16 kwietnia 1874. Kronika. „Gazeta Narodowa”. Nr 87, s. 3, 17 kwietnia 1874. Kronika miejscowa i zagraniczna. „Czas”. Nr 88, s. 3, 18 kwietnia 1874.
- ↑ Głosy z kraju. Lisko, dnia 13. kwietnia. „Gazeta Narodowa”. Nr 87, s. 1-2, 17 kwietnia 1874.
- ↑ Maria Brodacka, Historia apteki w Lesku, maszynopis (zbiory Muzeum Historycznego Farmacji UJ, teka nr 60).
Bibliografia
- Jakub Bodaszewski, Gwardia Narodowa w Lesku w 1848 roku, „Prace Historyczno-Archiwalne”, t. 33, 2021.
- Maria Brodacka, Historia apteki w Lesku, maszynopis (zbiory Muzeum Historycznego Farmacji UJ, teka nr 60).
- Marian Barański, Opowieść o jednym miasteczku i jednej rodzinie, mikrofilm w Bibliotece Ossolineum we Wrocławiu, 15327/I.
- Iwona Dymarczyk, Dzieje apteki Barańskich i Moszczeńskich z Leska, „Farmacja Polska”, 1995, t. LI, nr 24, s. 1097–1098.
