Robert Enke

Robert Enke

Data i miejsce urodzenia	24 sierpnia 1977 Jena
Data i miejsce śmierci	10 listopada 2009 Neustadt am Rübenberge
Wzrost	186 cm
Pozycja	bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub 1985 SV Jena Pharm 1985–1995 Carl Zeiss Jena
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1995–1996 Carl Zeiss Jena 3 (0) 1996–1999 Borussia Mönchengladbach 32 (0) 1999–2002 SL Benfica 77 (0) 2002–2003 FC Barcelona 1 (0) 2003 → Fenerbahçe SK (wyp.) 1 (0) 2004 → CD Tenerife (wyp.) 9 (0) 2004–2009 Hannover 96 164 (0) W sumie: 287 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1997–1999  Niemcy U-21 15 (0) 2007–2009  Niemcy 8 (0) W sumie: 23 (0)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy Mistrzostwa Europy II miejsce Austria/Szwajcaria 2008

Robert Enke (ur. 24 sierpnia 1977 w Jenie, zm. 10 listopada 2009 w Neustadt am Rübenberge) – niemiecki piłkarz grający na pozycji bramkarza, reprezentant kraju.

Swoje pierwsze piłkarskie kroki Enke stawiał w małym klubie z rodzinnej Jeny o nazwie SV Jena Pharm. Niedługo potem podjął jednak treningi w Carl Zeiss Jena^[1]. W sezonie 1995/1996 został zawodnikiem pierwszej drużyny i wtedy też zadebiutował w rozgrywkach 2. Bundesligi. Było to spotkanie z Hannoverem rozegrane 11 listopada 1995 roku (1:1)^[2]. Dla Jeny rozegrał 3 spotkania i latem 1996 przeszedł do Borussii Mönchengladbach^[3]. Przez 2 lata musiał uznać wyższość Uwe Kampsa, a po zakończeniu jego kariery, Enke stał się pierwszym bramkarzem Borussii i 15 sierpnia 1998 roku zadebiutował w Bundeslidze meczem z FC Schalke 04 (3:0)^[4]. Był podstawowym zawodnikiem zespołu, ale ten zajmując ostatnie miejsce został zdegradowany o klasę niżej.

W 1999 Enke przeszedł do portugalskiej Benfiki. W lizbońskim zespole od początku stał się podstawowym zawodnikiem wygrywając rywalizację z Argentyńczykiem Carlosem Bossio. Benfica przechodziła jednak duży kryzys i poza zajęciem 3. miejsca w 2000 roku i 4. w 2002 Enke nie osiągnął żadnych sukcesów. Grał jednak na tyle dobrze, że latem 2002 Joan Gaspart sprowadził go do Barcelony. W zespole był jednak trzecim bramkarzem po Roberto Bonano i Victorze Valdésie i poza debiutem (2 marca 2003: CA Osasuna-Barcelona 2:2) nie zagrał w żadnym ze spotkań, a Barcelona zajęła dopiero 6. miejsce w lidze. W 2003 roku wypożyczono Roberta do tureckiego Fenerbahçe SK, w którym zagrał tylko jedno spotkanie, a w rundzie wiosennej trafił do drugoligowego CD Tenerife.

2 lipca 2004 na zasadzie wolnego transferu Enke przeszedł do Hannoveru, podpisując dwuletni kontrakt^[5]. W jego barwach zadebiutował 7 sierpnia w przegranym 1:2 meczu z Bayerem 04 Leverkusen^[6]. Po powrocie do Niemiec stał się jednym z solidniejszych bramkarzy tamtejszej ligi. W sezonie 2004/05 został wybrany bramkarzem sezonu w Bundeslidze^[7]. Zdobył 23,3% głosów, wyprzedzając Weidenfellera z Borussii Dortmund i Olivera Kahna^[8]. W 2005 roku zajął swoje najwyższe miejsce za czasów gry w tym klubie, czyli 10. Natomiast w sezonie 2006/2007 zakończył ligę z Hannoverem na 11. pozycji.

W sezonie 2008/2009 został wybrany najlepszym bramkarzem Bundesligi^[9].

Podczas występów w Borussii Mönchengladbach Enke był zawodnikiem młodzieżowej reprezentacji Niemiec U-21, dla której wystąpił 15-krotnie. Jego postawa spowodowała, że selekcjoner pierwszej reprezentacji Erich Ribbeck powołał Roberta na Puchar Konfederacji, jednak nie rozegrał on na nim żadnego spotkania. Przez kolejne lata był rzadko powoływany do kadry i debiut zaliczył dopiero 28 marca 2007 w towarzyskim spotkaniu z Danią (0:1), rozegranym w Duisburgu. W oficjalnych meczach zagrał osiem razy.

Enke pozostawił po sobie żonę Teresę. Razem mieli córkę Larę, która 17 września 2006 zmarła w wieku 2 lat na skutek wady serca^[10]. W maju 2009 małżeństwo adoptowało dziewczynkę o imieniu Leila^[11].

10 listopada 2009 Enke popełnił samobójstwo na przejeździe kolejowym w miejscowości Neustadt am Rubenberge^[9][12]. Wskoczył pod przejeżdżający z prędkością 160 km/h pociąg. Miał 32 lata, cierpiał na depresję^[13]. Policja potwierdziła, że Enke popełnił samobójstwo^[14]. 11 listopada znaleziony został list pożegnalny piłkarza. W liście przeprosił za ukrywanie swojego stanu emocjonalnego oraz przyznał się, że powodem było ukrywanie depresji, na którą cierpiał^[15].

Po śmierci Enkego, kibice Hannoveru 96 zostawiali kwiaty i palili znicze pod bramami HDI-Arenie, stadionu zespołu. Tysiące fanów podpisywało również księgę kondolencyjną. Strona internetowa Hannoveru została zmieniona na cały czarny ekran z napisem "Wir trauern um Robert Enke" ("Jesteśmy w żałobie po Robercie Enke")^[13].

Ceremonia pogrzebowa odbyła się 15 listopada 2009 roku na stadionie Hannoveru 96, HDI-Arenie w obecności około 40 tysięcy osób. Następnie Enke spoczął na cmentarzu w Neustadt am Rubenberge w dzielnicy Empede, obok grobu swojej córki, która chorowała na serce i zmarła w wieku dwóch lat w 2006 roku^[16].

• Robert miewał depresyjne nastroje kilka razy - rozmowa z Ronaldem Reng, autorem książki o Robercie Enke