Robert Hellfeier

Robert Hellfeier (ur. 1987 w Prudniku) – informatyk, historyk lokalny ziemi prudnickiej, badacz języka śląskiego, genealog, popularyzator wiedzy o mukowiscydozie.

Urodził się w Prudniku, a wychowywał w pobliskiej wsi Smolarnia^[1]. Ukończył liceum ekonomiczne^[2]. Uzyskał tytuł inżyniera na Politechnice Opolskiej^[3]. W 2008 zajął się badaniem historii miejscowości należących do parafii św. Marii Magdaleny w Racławiczkach^[1]. Udało mu się odnaleźć kronikę gminy wiejskiej Dziedzice, w której opisane zostały nieznane do tej pory fakty historyczne dotyczące Smolarni, Dziedzic i Serwitutu. By ją odczytać, nauczył się niemieckiego pisma gotyckiego^[4].

Dołączył do Komisji Historycznej Powiatu Prudnickiego w Northeim^[5]. Aangażował się także w pracę Fundacji Ortus, która zamierzała remontować zamek w Chrzelicach^[6]. Artykuły autorstwa Hellfeiera ukazywały się w czasopismach takich, jak: „Tygodnik Prudnicki”, „Tygodnik Krapkowicki”, „Nowa Gazeta”, „Panorama Bialska”. Jego teksty publikowano także w „Rocznikach Borów Niemodlińskich” oraz „Ze Śląskiem na ty”^[1]. Był również autorem artykułów na temat mukowiscydozy – choroby, którą zdiagnozowano u niego w siódmym miesiącu życia^[7][8].

W 2014 ukazała się jego monografia Smolarnia. 350 lat historii, opisująca historię wsi Smolarnia z przysiółkiem Serwitut^[9]. Do monografii odwołał się Bernard Mees (RMIT University) w artykule The Dziedzice inscription and West Germanic rhotacism^[10]. W latach 2015–2023 mieszkał w Niemczech^[11]. W 2019 wydał dwujęzyczną (polsko-niemiecką) książkę Historia dzwonnicy ze Smolarni na Górnym Śląsku^[12].

Udostępnił swoją kolekcję odcisków pieczęci gminnych bazie pieczeciegminne.pl, prowadzonej przez Archiwum Państwowe w Opolu^[13]. W lipcu 2023 ukończył studia kierunku „Genealogia. Teoria i praktyka” na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie^[1]. Podjął pracę w Muzeum w Koszalinie^[3].

Zajął się badaniem gwary prudnickiej, będącej odmianą języka śląskiego^[14]. Wprowadził do użytku nazwę „mowa chrzelicka” dla odmiany gwary używanej w północnej części historycznego powiatu prudnickiego, która charakteryzuje się zamianą częściej występującej dwugłoski „ou”, na „eu”^[15]. Opracował stronę internetową popularyzującą wiedzę na temat gwary prudnickiej i mowy chrzelickiej^[16]. Opublikował internetowy słownik śląsko-polski z uwzględnieniem prudnickiej lokalności językowej^[17]. Zasugerował, aby dla odróżnienia gwary z okolic Chrzelic wprowadzić do alfabetu śląskiego nową literę – dyftong Ĕ^[18].

• Strona internetowa, hellfeier.net
• Gĕdka – dwugłoska “eu” w dialekcie głogóweckim, geudka.eu
• Smolarnia / Serwitut, smolarnia.org
• Mukowiscydoza, mukowiscydoza.info